Ana Sayfa Blog Sayfa 6

Waarom zoeken vrouwen geen hulp bij mishandeling?

0

Het is erg moeilijk om te begrijpen waarom vrouwen geen klacht in dienen wanneer ze mishandeld worden. Meestal ontkennen ze een lange tijd dat ze mishandeld worden. Ze proberen zichzelf wijs te maken dat het normaal is en dat het in elke relatie wel voorkomt. Dit kan komen doordat ze hebben gezien dat hun vaders ook hun moeders hebben geslagen. Sommige beschuldigen zich zelf en denken dat ze er zelf om hebben gevraagd. Wanneer het vaker gebeurd komen ze erachter dat het niet klopt wat hun mannen doen.Maar het is niet makkelijk om je man te verlaten of een klacht in te dienen bij een organisatie.Er zijn hier verschillende redenen voor. De belangrijkste reden is angst en een ander belangrijk reden is kinderen.Als ze kinderen hebben willen ze hun het gezinsleven niet ontnemen.

Meestal ligt het probleem ook bij het inkomen. Doordat ze zelf niet genoeg inkomen hebben kunnen ze niets doen. Wat vrouwen wel doen is natuurlijk verzetten dat doen ze op verschillende manieren. Sommige vrouwen proberen alles zo perfect mogelijk te doen, terwijl andere praten en proberen ze te overtuigen dat het niet goed is wat ze doen. Maar er zijn natuurlijk ook vrouwen die terugslaan of dreigen met het beëindigen van relatie. Verzetten helpt wel af en toe maar toch niet altijd en het is ook meestal tijdelijk. Daarom is het  belangrijk om hulp te zoeken bij organisaties die daarvoor bevoegd zijn.

Rojda Karahan

Minder kans op borstkanker bij Marokkaanse vrouwen

0

AMSTERDAM – Turkse en Marokkaanse migrantenvrouwen van de eerste generatie hebben minder kans op borstkanker dan Nederlandse vrouwen. Naar schatting een op de tien vrouwen in Nederland krijgt de aandoening. Bij in Nederland wonende Marokkaanse vrouwen is dat ongeveer een op de vijftig, bij Turkse vrouwen een op de dertig.

Dat blijkt uit onderzoek waarop het hoofd kankerregistratie van het Integraal Kankercentrum Amsterdam (IKA), de arts O. Visser, woensdag promoveert. Visser baseert zijn onderzoek op gegevens van ongeveer 16.000 vrouwen uit Noord-Holland en de regio Den Haag tussen 1988 en 1998.

Uit het onderzoek blijkt verder dat ongeveer een op de twintig Surinaamse vrouwen borstkanker kreeg. Het risico op borstkanker bij vrouwen uit Indonesië en de Antillen is ongeveer even groot als dat van de gemiddelde Nederlandse vrouw.

De kans op borstkanker van allochtone vrouwen van de eerste generatie bleek vaak overeen te komen met de frequentie van borstkanker in het land waar zij vandaan komen. Die is in Turkije, Marokko en Suriname lager dan in Nederland. Nederland scoort volgens Visser slecht op internationaal niveau: het hoort tot de landen waar de ziekte het meest voorkomt.

Een van de risicofactoren voor borstkanker heeft te maken met het krijgen van kinderen, vertelt Visser. Vrouwen die op jonge leeftijd kinderen krijgen, lopen minder risico. Hoe meer kinderen, des te kleiner de kans op borstkanker. Bovendien blijkt uit eerder onderzoek dat vrouwen die borstvoeding geven, minder risico lopen. Dat zijn allemaal zaken die in Turkije en Marokko vaker voorkomen dan in Nederland.

Of de risico’s hetzelfde zijn voor de tweede generatie migrantenvrouwen uit Turkije, Marokko en Suriname, valt dan ook te betwijfelen.

telegraaf.nl

De overgang

0

De overgang, ook wel climacterium genoemd, is de periode in het leven van de vrouw waarin ze haar vruchtbaarheid verliest. Het climacterium is de periode tussen het ophouden van de geslachtsrijpheid en het volledig uitvallen van de belangrijkste ovariumfuncties. . (De eierstokken produceren oestrogenen = vrouwelijk hormoon.) Iedere vrouw komt vroeg of laat in de overgang. Een periode die vaak ten onrechte wordt bestempeld als jaren vol van lichamelijke en geestelijke klachten. Die klachten zijn meestal echt niet nodig.

De overgang kent 3 fasen, te weten:

  premenopauze is de start van de overgang en alles begint af en toe uit balans te raken

  menopauze is het moment van de laatste menstruatie.

  postmenopauze is na de menopauze en het lichaam zoekt een nieuwe balans.

De overgang, is de periode in het leven van de vrouw waarin ze haar vruchtbaarheid verliest. De menstruatie’s houden op. De eierstokken produceren geen eitjes meer Dat gebeurt vrijwel nooit van de ene dag op de andere, maar verloopt geleidelijk. De veranderingen die dit met zich mee brengt kunnen van zowel lichamelijke, emotionele als seksuele aard zijn. Opvliegers,hevige en onregelmatige menstruatiebloedingen zijn meest voorkomende klachten. Men weet pas zeker dat de laatste menstruatie heeft plaatsgevonden, als men 12 maanden niet meer gemenstrueerd heeft.

Voordat de menstruatie stopt is de overgang al begonnen. De klachten beginnen geleidelijk aan en zijn voor iedere vrouw anders. Elke vrouw is anders en ervaart het anders en dat geld zeker voor de klachten die betrekking hebben op de overgang.Het lichaam van de vrouw moet wennen aan de veranderingen en komt als het ware in opstand. Die veranderingen komen met pieken en dalen en niet gelijkmatig. De overgang is geen ziekte, maar vrouwen kunnen zich wel echt ziek voelen daardoor. Het is een natuurlijk proces, waarbij het lichaam naar een nieuw evenwicht zoekt. De hormoonproductie neemt af en het lichaam heeft tijd nodig om zich aan deze nieuwe situatie aan te passen.

Het tijdstip waarop de overgang begint is voor iedere vrouw verschillend en ligt meestal tussen de 46 en 52 jaar. Uit onderzoek is gebleken dat de leeftijd van de jongste vrouw 27 jaar was en de oudste in de zeventig. De overgang duurt gemiddeld 5 tot 10 jaar. De ene vrouw is er na 1 jaar doorheen, de andere doet er 10 jaar, of zelfs nog langer over. Uit onderzoek is gebleken dat 80% van alle vrouwen in de overgang klachten heeft. Die klachten lopen uiteen van milde tot ernstige klachten.

De reguliere geneeskunde kan iets aan de klacht van de vrouw doen. Die gaat dan in op het symptoom, de ziekte, bijvoorbeeld het slechte slapen.
De overgangsconsulente gaat in op alle aspecten in het leven van de vrouw en gaat samen met de vrouw aan de slag, om iets aan de problemen en klachten te doen.
Het meest fantastische in het leven van de vrouw, begint na de overgang…

Nieuwscentrum

De Schilder Flecken van een vrouw

0

Kunt in het kort vertellen wie u bent en wat u doet?

 Mijn naam is Nassrin Setoodeh. Ik ben van Iraanse afkomst en woon vanaf mei 2000 in Nederland.

Ik ben kunstschilder, en heb een opleiding gevolgd aan de kunstacedemie in Iraan. Momenteel volg ik een opleiding als sociaal pedagogisch werker. Ik schilder graag realistische dingen zoals de natuur portretten en stillevens. En schilder ook fantasie dingen.


Waarom bent u als vrouw gaan schilderen?

Ik ben als vrouw gaan schilderen omdat tijdens het schilderen kan ik tijd aan mijzelf besteden.

Als ik schilder denk ik niet aan huishoudelijke zaken en mij studie. En ik kan meer aan mijzelf

Denken naar mijn ideeën en gevoel.

Schilderen is een geestelijke voeding voor mij. En hierdoor kom ik helemaal tot rust.

Hierom probeer ik andere vrouwen ook mee te stimuleren om te gaan schilderen.

Ik geef ook schilderles.

Is er een verband volgens u tussen schilderen en vrouw zijn?

Vrouwen zijn gevoelige mensen die meer met hun hart werken. Maar er zijn momenten en omstandigheden dat ze niet hun gevoel kunnen uiten. En door schilderen kan dit vaak wel.

Als Perzische schilderes geeft u een bepaalde boodschap met uw schilderijen, wat is daar het motief van?

Ik wil door mij schilderijen mensen laten zien hoe mij cultuur is, ze laten kennis maken met een ander wereld. De natuur, het land, de mensen en hun ideeen. Ik wil laten zien hoe ik hier gelukkig ben maar uiteindelijk mijn land mis.


Is er nog iets wat u met onze lezers wilde delen?

Ik wil iedereen bedanken die mij stukje willen lezen. Ik wil graag dat vrouwen uit verschillende culturen in elkaar willen geloven, respecteren en elkaar stimuleren om verder te gaan. Sommige dames kunnen met schilderen zich buiten hun opgebouwde wereld plaatsen.Ik heb ook paar schilderijen meegenomen.

En, hartelijk dank voor uw aandacht en uw krant.

Nieuwscentrum

Geweld tegen vrouwen loopt op

0

Verschillende onderzoeken over de hele wereld geven aan dat de vrouwen het primaire slachtoffers zijn van de vuurwapens die door mannen gebruikt worden. Ze lopen een grotere kans op seksueel geweld en vanwege discriminatie hebben vrouwen te maken met extra, soms onoverkomelijke obstakels wanneer zij hun recht

willen halen.

Vrouwen het doelwit van geweld

Amnesty International heeft op 8 Maart Internationale Vrouwendag met de leus “Vrouwen worden dagelijks het slachtoffer van het ongecontroleerd gebruik van vuurwapens door mannen” aandacht gevraagd voor de situatie van vrouwen.

In Zuid-Afrika wordt elke achttien uur een vrouw doodgeschoten door haar huidige of ex-partner. In Frankrijk en Zuid-Afrika is één op de drie vrouwen die door hun echtgenoten zijn vermoord, om het leven gebracht met een pistool. In de VS loopt dit zelfs op tot twee op de drie.

Vrouwen betalen een steeds hogere prijs voor de gevaarlijk ongereguleerde miljardenhandel in lichte wapens, volgens een nieuw rapport dat aan de vooravond van de Internationale Vrouwendag werd uitgegeven. Er zijn naar schatting bijna 650 miljoen lichte wapens in omloop over de hele wereld, meestal in handen van mannen, en bijna 60 procent daarvan in handen van particulieren.

Volgens het rapport van Amnesy International, Novib, Pax Christi en

OXFAM (Engelse Hulporganisatie) lijden vrouwen en meisjes direct en indirect onder het gewapende geweld. Een aanval met een pistool loopt 12 keer vaker uit op een dodelijk slachtoffer dan een aanval met welk ander wapen dan ook.

Harde feiten

“Vrouwen lopen vooral risico bij bepaalde misdaden vanwege hun sekse – misdaden als huiselijk geweld en verkrachting. Gezien het feit dat vrouwen zelden lichte wapens kopen, bezitten of gebruiken, lijden zij disproportioneel onder het gewapende geweld. Er wordt vaak beweerd dat wapens nodig zijn om vrouwen en hun gezinnen te beschermen, maar de werkelijkheid is precies het tegenovergestelde.

Vrouwen willen dat wapens uit hun leven verdwijnen”, zegt Denise Searle. Directeur Communicatie en Campagnes van Amnesty International.

Vrouwen vaker slachtoffers van geweld

De Verslaggevers Zonder Grenzen (RFS) dat in Frankrijk is gevestigd heeft een persbericht geschreven in het kader van 8 Maart. In het bericht werd aangegeven dat er in het afgelopen jaar vijf vrouwelijke journalisten zijn vermoord en dat er nog vier vrouwelijke journalisten in de gevangenis vastzitten. De RSF geeft in haar bericht ook aan dat er sinds 1992 636 journalisten vermoord zijn, waarvan 38 vrouwelijke waren. Aan de andere kant heeft de Sekretaris Generaal van de VN Kofi Annan in zijn boodschap voor Vrouwendag aangegeven dat er gerichte acties ondernomen moeten worden tegen de discriminatie tegen vrouwen.

”Dit jaar betekent een mijlpaal voor de beweging voor gendergelijkheid

en de positie van de vrouw – het opmaken van de balans van de Beijing Conferentie en haar Actieplan, dat tien jaar geleden werd aangenomen”, zei Annan.

Vrouwen de armsten van al

Van de 1,3 miljard armen in de wereld zijn er 70%daarvan de vrouwen. Van de 27 miljoen migranten zijn er 49% vrouwen. Volgens de VN rapport vormen de vrouwen 66% van de globale productiekracht, maar krijgen 10% daarvan betaald. Een andere schokkende feit is dat de vrouwen maar 1% van hun onroerende goed bezitten.

Nieuwsredactie / Nisan 2005

Het Coachproject voor allochtone vrouwen

Ruim honderd werkneemsters van het CWI hebben zich al aangemeld om als coach te gaan werken. Zij gaan gedurende acht uur per maand, onder werktijd, werkzoekende allochtone vrouwen bijstaan met tips en adviezen voor sollicitatiegesprekken, doorverwijzing voor netwerkgesprekken e.d. om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten.

Een toekomstige coach: ‘Ik heb meegemaakt hoe lastig het is om aan een goede baan te komen. Ik zit nu zelf op een leuke plek en wil ook anderen helpen daar te

komen. Als ik het kan, kunnen zij het ook, toch?! Alleen… ze moeten wel nèt iets harder hun best doen, want ze zijn zwart én vrouw. Je moet er dus helemaal voor gaan.’

Werkgevers coachen ook

In navolging van het CWI hebben ook werkgevers, aangesloten bij de Stichting Samenleving en Bedrijf als de Rabobank, ABN AMRO, ING, IBM, Fortis en Ordina de intentie uitgesproken een beroep te doen op hun werkneemsters om allochtone vrouwen te coachen. André van Iersel, directeur Personeel Rabobank Groep: ‘Wij realiseren ons dat het moeilijk is om als buitenstaander bij een witte bank binnen te komen. Daarom willen we helpen om die hoge drempels te beslechten. Het is tijd dat de banken van binnen veranderen en aansluiting zoeken bij de markt, en die is niet alleen wit…’

Minister De Geus van Sociale Zaken en Werkgelegenheid steunt het coachconcept: ‘Een geweldig initiatief! Laat er vooral een kettingreactie komen vanuit het CWI naar het bedrijfsleven toe. Want werk is enorm belangrijk en plaatst vrouwen in het midden van de samenleving.’

Nieuwscentrum

Nefertiti mogelijk een Koerdische prinses?

0

Deze vragen worden sinds afgelopen jaren vaker gesteld. Een groep Britse archeologen beweerden in 2003 de mummie van de legendarische koningin Nefertiti gevonden te hebben. De ontdekking viel als een bom in de wetenschapswereld. Voor Joan Fletcher, die het onderzoek sinds 12 jaar voortzette, was het een droom die uitkwam. Toch blijft het een mysterie of dat ook echt daad•werkelijk de mummie van Nefertiti is. Vele Egyptologen blijven scep•tisch hierover. Vooral de Egyptische autoriteiten wijzen haar theorie af.

Het mysterie rondom Nefertiti blijft niet hierbij natuurlijk. Sinds de ontdekking van haar beroemde buste is zij een obsessie geworden voor veel egyptologen. Er is veel over haar geschreven en gezegd, maar niet een keer wordt vermeld wat haar afkomst zou kunnen zijn. Een grote kans bestaat dat zij een Mitannische prinses was die door politieke redenen met farao Amenhotep IV (Achnaton) is getrouwd. Haar naam betekent “de schone ( perfecte) vrouw is gekomen”. Vanwege de betekenis van haar naam denken vele weten•schappers dat zij inderdaad een buitenlandse prinses zou kunnen zijn. Gezien het feit dat Mitanni de voorouders van Koerden waren kan zij van Koerdische afkomst geweest zijn.

Van Koerdische prinses tot Egyptische koningin

Historisch is bekend dat Mitanni en Egypte politieke en economis•che bondgenoten waren. In die periode was het heel gebruikelijk dat er diplomatieke huwelijken plaatsvonden tussen Egyptische farao’s en Mitannische prinsessen. Vaak werd dit gedaan om vrede te sluiten of om economische relaties tussen beide rijken te verstevigen. Nefertiti was de dochter van de Mitanni koning Tushratta, Tadukhipa. De Prinses trouwt eerst met Amenhotep III, de vader van de latere farao Amenhotep IV ( Achnaton ). Een jaar na het huwelijk overlijdt Amenhotep III en wordt zijn toen 13 jarige zoon Achnaton de nieuwe farao. Achnaton neemt zowel de troon als de harem van zijn vader over, waaronder zijn toekomstige koningin. Nefertiti zou toen 17 jaar geweest zijn.

Vanaf de dag dat haar beroemde buste gevonden werd is zij de het onovertroffen symbool geworden van de schoonheid. De Egyptische Koningin Nefertiti doet na 3.500 jaar zelf vandaag de vele harten sneller kloppen. Haar schoonheid blijft onevenaren. Maar wie was zij in het echt? Kan zij echt een Koerdische prinses geweest zijn? En waarom verdwijnt de meest invloedrijke en machtige koningin van Egypte zomaar van de aardbodem met alle gegevens over haar?

Amenhotep IV ( Achnaton) en de nieuwe Koningin

Gelijk nadat Amenhotep IV (Achnaton ) de nieuwe farao werd van Egypte verandert hij het hele geloofssysteem en daarmee ook het lot van het land. Amenhotep IV gaat tot afschaffen van “oude Goden” en voert het monotheïsme in. Daarmee verandert hij in een klap het eeuwenoude Egyptische tradities en religie. Aton ( de Zonneschijf) wordt de enige God en daarmee begint een nieuw tijd•perk voor het land van Amun-Ra en vele andere afgedankte Goden. Achnaton verlaat Thebe, die al duizenden jaren de hoofdstad was geweest en laat een nieuwe bouwen in de woestijn. Hij geeft zijn nieuwe hoofdstad de naam Achetaton, met de huidige naam Tell El-Amarna. Door de meeste egyptologen worden de veranderin•gen verklaard vanuit de wens van Achnaton om de macht van de priesters in te perken. Hoewel deze theorie wel mogelijk is, lijkt het wat vergezocht. Vanuit de muurschilderingen is duidelijk te zien dat Achnaton zij God meer vanuit zijn overtuiging vereerde dan dat hij de macht van priesters wilde beperken. Hiermee duikt dan meteen ook een andere theorie op. Het is een feit dat Nefertiti een grote rol heeft gespeeld zowel voor als achter de schermen. Vaak wor•den Achnaton en Nefertiti als twee gelijken afgebeeld wat heel zelden of nooit eerder voorgekomen was dat een Koningin als gelijke van de farao werd afgebeeld.

Invloedrijke vrouw

Nefertiti was natuurlijk een Mitannische prinses. Het dan ook niet moeilijk om een verband te leggen tussen haar afkomst en het nieuwe religie die zij waarschijnlijk heeft “meegebracht”. Het is allang bekend dat de oude Koerden de Zon vereerden. Het is mogelijk dat Nefertiti degelijk een rol heeft gespeeld bij het ontwikkelen en in het leven roepen van deze nieuwe religie. Achnaton was nauwelijks geïnteresseerd in politiek en han•del. Hierdoor raakte het Egyptische rijk in economisch verval. Achnaton hield zich vooral bezig met religieuze vraagstukken en kunst

Daartegenover was Nefertiti een heel intelligente vrouw, vooral op het gebied van politiek en diplo•matiek. Haar echtgenoot is zo onder indruk dat zij zelfs zijn co-regentes wordt in laatste jaren van zijn bewind. Er wordt ook beweerd dat Nefertiti waarschijnlijk na de dood van haar man alleen zou hebben geregeerd onder een andere naam, namelijk Neferneferuaten Nefertiti.

De Ketterkoning

Hoewel Achnaton ook wel soms gezien wordt als een revolutionair, was hij beslist geen ideale koning voor zijn Rijk. Daarom heeft hij de bijnaam “de Ketterkoning” gekre•gen. Bij de tot dan toe machtige priesters van Amon en de andere Egyptische koningen was Achnaton begrijpelijkerwijze niet erg geliefd. Veel tempels van de andere goden werden gesloten. Dat leidde tot ontwrichting van de samenleving omdat de hele administratie van het land via de tempels had gelopen. Het bestuur dat ervoor in de plaats kwam was corrupt en vol willekeur. Op de gewone bevolking had de godsdiensthervorming nauwelijks invloed. De kunst echter onderging radicale veranderingen omdat de kunstenaar zich niet meer aan de oude strakke regels van het kanon hoefde te houden en bij zijn eigen scheppingskracht te rade kon gaan. Ook de schrijftaal veranderde en kwam veel dichter bij de gesproken taal te staan. De buitenlandse poli•tiek had te lijden van de interne spanningen die de Aten-hervorming opriep en vooral de Hettieten maakten daar gebruik van om hun invloed in de richting van Kanaän uit te breiden. Toch onderhield het hof van Amarna, getuige de Amarna-brieven die er van gevon•den zijn, uitgebreide diplomatieke betrekkingen, onder andere met de koning van Babylon en Mitanni.

De meeste egyptologen vermoe•den dat hij wellicht is vermoord door aanhangers van de verdreven Amoncultus. Dit zou zo zijn omdat het uitwissen en ongedaan maken van zijn daden vrijwel meteen na zijn dood begon. Dit zou wijzen op een gecoördineerde actie.

Nefertiti verdwijnt

Nefertiti had zes dochters gebaard, waarvan twee waarschijn•lijk tijdens een epidemie zijn overleden. Er wordt aangenomen dat zij enkel dochters baarde en dat dat de reden is dat Achnatons tweede vrouw Kiya meer geliefd werd dan zijzelf. Koningin Kiya was ook de moeder van de beroemde kind-farao Tutankhamon. Voor deze tweede vrouw is een mooie tempel opgericht. Op een gegeven moment verdwijnt Kiya echter. Er wordt door veel egyptologen vanuit gegaan dat een jaloerse Nefertiti haar heeft vermoord of laten vermo•orden. In het vijftiende jaar van Achnatons regering, het jaar 1336 voor het begin van de gebruikelijke jaartelling, verdween Nefertiti op mysterieuze wijze. Zowel de oorza•ak als de reden van haar verdwijn•ing zijn aanleiding geweest voor veel speculatie. Aangezien zij niet de enige is die in die periode verd•wijnt, is er een theorie die er van uitgaat dat er een epidemie of hongersnood heerste die ook onder de koninklijke familie veel slachtof•fers eiste. Na haar mysterieuze verdwijning wordt haar naam langzamerhand gewist van de geschiedenis. Dit gebeurt kort nadat Tutankhamon farao wordt en de traditionele godsdienst weer in ere stelt. De naam van de ket•terkoning en zijn geliefde koningin worden systematisch gewist, hun muurschilderingen en beelden vernield. Dit was natuurlijk niets anders dan een wraakactie van de Amon-priesters. Door deze wraakacties en plunderingen van grafrovers is er uiteindelijk heel weinig informatie over Nefertiti bewaard gebleven. Haar graf is nooit gevonden, ook al denken de Britten die gevonden te hebben. Egyptologen geloven dat de mum•mie van Nefertiti waarschijnlijk verplaatst is en op een geheime locatie is begraven. Dit om te voorkomen dat haar mummie het doelpunt zou worden van boze hoogpriesters en grafrovers. Nefertiti is waarschijnlijk op 36 jarige leeftijd overleden.

Hoe dan ook, Nefertiti was, is en blijft een mysterie.

Nieuwscentrum

Veel meer geweld in huis

0

Het aantal gevallen van geweld in huis groeit explosief. Alleen al in Amsterdam zijn jaarlijks nu veertigduizend slachtoffers. Van degenen die in een opvanghuis zijn opgenomen, zijn twee op de drie van allochtone afkomst.

Huiselijk geweld komt voor in alle maatschappelijke milieus en binnen alle culturen. Het is zeer moeilijk om deze vorm van geweld aan te pakken omdat het geweld binnenshuis plaatsvindt en vaak mensen zich schamen om ervoor uit te komen. Geweld in de privé-sfeer is echter de meest voorkomende vorm van geweld in Nederland.

Huiselijk geweld kan bestaan uit fysiek geweld, seksueel geweld en psychisch geweld zoals bedreiging. De slachtoffers van huiselijk geweld kunnen partners, kinderen of ouderen zijn. De plegers zijn doorgaans naaste familie•leden, huisvrienden of (ex-)partners.

De gevolgen van huiselijk geweld in de maatschappij zijn groot. Vaak leiden de slachtoffers van geweld aan psychische problemen, slaapstoornissen, concentratieverlies en isolement. Ook kan het voorkomen dat de slacht•offers van geweld zelf ook geweld gaan gebruiken. In 1997 is een onderzoek uitgevoerd waaruit bleek dat ruim 40% van de Nederlandse mannen en vrouwen ooit in hun leven te maken heeft gehad met huiselijk geweld en dat dit bij meer dan 10% geleid heeft tot lichamelijk letsel. Bijna eenderde van de Nederlandse bevolking ziet zijn of haar leven als gevolg van huiselijk geweld ingrijpend veranderen door o.a. echtscheiding, angstgevoelens of problemen met intimiteit.

Vrouwen en mannen lopen evenveel risico om slachtoffer te worden van huiselijk geweld. Echter, vrouwen zijn vaker slachtoffer van ernstiger vormen van geweld, vaak seksueel van aard. Daarnaast lopen vrouwen hun leven lang het risico slachtoffer te worden van geweld, terwijl mannen op jonge leeftijd een verhoogd risico lopen. De daders van geweld zijn over het algemeen mannen (ongeveer 80%).

Het geweld bij etnische minderheden is verontrustend vol•gens onderzoek. Bijna een kwart van de ondervraagden in het onderzoek onder allochtonen gaf aan dat zij of hij wel eens slacht•offer is geweest van huiselijk geweld. Het kan zijn dat deze cijfers nog hoger liggen want het is een onderwerp dat je moeilijk in het openbaar bespreekt. Vaak blijft huiselijk geweld in de taboesfeer. Het is moeilijk om het geweld binnen families naar bui•ten te brengen. De drempel is nog hoger voor allochtonen-en vluchtelingenvrouwen, vanwege sterke familiebanden en hun afhankelijkheid. Die weerhouden slachtoffers er doorgaans van om hulp te zoeken bij instanties.

Nieuwscentrum

Rosa Parks (1913-2005)

In 1955 werd Rosa Park wereldwijd bekend als de zwarte vrouw die de confrontatie aan•

Als een onbekende  zwarte  naaister stapte Rosa Parks in 1955 na haar werk in de bus. Op het moment dat zij de bus verliet was zij een levende legen•de. Parks, moe van haar werk, weigerde in de bus op te staan voor een blanke man. Zij werd gear•resteerd en belande in de gevangenis. Het was het start schot voor het zwarte deel van Amerika de rechtsgelijkheid opeiste als Amerikaans staatsburger.

De aanleiding voor de gebeurtenis in de bus werd vaak toegedicht aan het feit dat Rosa Parks moe was van haar werk en daarom niet wilde opstaan. Een stigmatiserende uitleg van en voor het blanke deel van het Amerikaanse volk. Rosa Parks was inderdaad moe, maar dan van de ongelijkheid die zij en haar fami•lie zich generaties lang hebben moeten laten welgevallen. Ze stond voor haar rechten als mens en bleef daarom zitten. Had een klein kind of een oude mevrouw haar gevraagd op te staan dan had zij dat wel gedaan.

Sinds die dag in 1955 is er voor de zwarte gemeenschap in Amerika veel veranderd wat rechten betreft. Nu vijftig jaar later, krijgt zij na haar dood de grootste eer toebedeeld die een Amerikaanse burger kan krijgen. Haar kist is opgesteld in het Capitool in Washington. Tot nu toe hebben daar alleen de overleden Presidenten opgebaard gele•gen. Een eer die wel aangeeft dat de dood van de moeder van de strijd om gelijke burgerrechten gezien wordt als een afsluiting van een tijdperk.

De beweging die Rosa Parks in gang heeft gezet, stuitte op veel weerstand. In de strijd om gelijkheid van burgerrechten sneuvelden vele zwarte Amerikanen. Een man die het geweld hekelde waarmee de strijd gepaard ging was Martin Luther King. Hij was van jongs af aan ervan overtuigd dat er een dag zou komen waarop blanken en zwarten vreedzaam  naast elkaar zouden kunnen leven. Die gedachte leverde hem in 1964 de Nobelprijs voor de vrede op.

De strijd om gelijke burgerrechten heeft vooral in het zuiden van Amerika plaats gevonden. Het waren de eigenaren van katoenplantages die gebruik maakten van slaven uit Afrika. Met de afschaf van de slavernij kregen de zwarte Amerikanen nog steeds niet volwaardige burgerrechten. Zij bleven lange tijd, generaties lang, derderangs burgers. Sinds het einde van de zestiger jaren is dit tij gekeerd en noemt de zwarte Amerikaanse gemeenschap zichzelf vol trots Afro-Amerikaans.

Door Sebelan Kılıç