De indianen in Zuid-Amerika beschreven het ziek worden van de mens als volgt: De ziel van de mens zou gevangen zijn geraakt in een toren heel ver weg. De Şaman leidt de zieke mens naar een lange tocht; şaman en de zieke mens, komen beide naar de gesloten toren, waarbij de şaman de ziel van de zieke mens bevrijdt en ervoor zorgt dat de ziel weer terugkeert in het lichaam van de zieke mens. Dit doet hij allemaal door middel van woorden; eerst spreekt de şaman en de zieke mens spreekt hem na. Kort gezegd, hij geneest de zieke mens door middel van de taal, met de kracht van woorden.

Deskundigen die een onderzoek doen naar verdwenen talen en talen waar een gevaar op rust, hebben geconstateerd, dat er op dit moment zesduizend achthonderd talen worden gesproken over heel de wereld. De talen die onder vuur staan worden steeds minder gesproken en de mensen die deze talen spreken overlijden ook met de tijd, waardoor de taal verloren gaat. Door deze reden zal het totaal aantal talen voor de helft verminderen. De talen die door steeds minder mensen worden gesproken, zullen hierbij overheerst worden door de overheersende talen.

In totaal 3 generaties zijn er 200 talen verdwenen, dat is in een periode van 60-70 jaar gebeurd. Daarnaast zijn er 538 talen bijna aan het verdwijnen, 502 talen ondervinden een zeer gevaar groot gevaar tot verdwijning, 623 talen lopen gevaar en tenslotte 607 talen zijn gevoelig voor verdwijning.

Waarom is het een reden tot erge zorgen dat deze talen verloren gaan?

Elke taal beheerst zijn eigen woorden, spreekwoorden, gezegdes en verhalen die door de jaren heen zijn bewaard en uitgebreid. Als een taal verloren gaat, verliest het niet alleen zijn woorden, maar ook zijn levenswijze en zijn culturele identiteit. Alle informatie die door de jaren heen zijn verzameld, zullen niet meer terugkomen en mensen zullen het ook nooit meer kunnen terugvinden.

Het meest opvallende van alle verloren talen, vind ik de nüşu taal, die alleen werd gesproken door vrouwen. Deze taal is erg bijzonder. Toendertijd spraken de vrouwen deze taal om hun gevoelens die ze voor de mannen verborgen te uiten. De gedachtes die ze onderling door middel van deze taal tot uiting hebben gebracht, bestond drieduizend jaar geleden. Deze taal werd in bepaalde plekken van China gesproken en werd door de laatste vrouw van 90 jaar gesproken. Nadat deze vrouw is overleden, is deze taal die 800 karakteristieken bevat verloren gegaan.

Er is gebleken dat complexe talen zijn ontstaan dankzij de babytaal en dat moeders 1.6 miljoen jaar geleden bijvoorbeeld het geluid ‘agugu’ maakten om met hun baby te communiceren. Door middel van deze geluiden zijn er talen ontstaan.

De helft van de wereldtalen zijn binnen 500 jaar verloren gegaan

In het verleden bestonden er in Australie meer dan 250 talen. Maar tot onze verbazing, zijn er nu nog maar minder dan 50 talen in gebruik. In de tijd dat Columbus Amerika had ontdekt, werden er 300 talen gesproken. Echter, zijn daar nog maar 175 talen van overgebleven.

In Brazilie leefde destijds de stam Kayapolar, die de beste wereldwijde mieren en bijenexperts waren. Ze konden van 56 bijeen een onderscheid zien in hun manier van vliegen, hun omgeving, geluiden, hun overblijfselen, de percentage honing en de kwaliteit, of de larven wel of niet gegeten konden worden en door hun geuren konden ze zelfs 15 families onderscheiden!

De herders in Zuid-Sibirie gingen tijdens hun jaarlijkse tocht met hun dieren kilometers  in dallen, langs ontelbare grotteren en rivieren lopen. Er is niemand die hun de weg wees. Ze kenden de natuur zo goed, dat ze niet eens een kompas nodig hebben. De naam van elke berg, boom en zelfs heuvels kenden ze. De herders verdwaalden niet. Ze wisten aan welke kant van de boom wieren waren, aan welke kant mierennesten leefden. Dit werkte voor hun als een wegwijzer. Al deze biologische, estetische en culturele informatie konden onder woorden worden gebracht door middel van de taal van die herders.

Kleine groepen mensen die hun eigen taal spreken, die een aantal woorden bevatten, worden ook vooroordelend benaderd. Toen bijvoorbeeld Kapitein Cook in 1778 een stap had gezet in Hawai, bleken de Hawaien meer informatie te weten over vissen dan de grote wetenschappers. Daarnaast beschikten ze ook over veel woorden die te maken hadden met  het leven op de zee.

Voordat de Europeanen naar Australie kwamen, spraken ze 250 talen. Nadat ze veel oorlogen en onderdrukkingen hebben meegemaakt, zijn de aantal talen enorm afgenomen.

Op de Andaman eilanden, gelegen in de Indische oceaan, spraken de mensen de 65 duizend oude ‘Bo’ taal. Deze taal is in 2010 verloren gegaan, omdat de laatste persoon genaamd Boa Sr is overleden. Deze taal is één van de oude talen die er was en is op een dramatische manier tot zijn einde gekomen. In het midden van de 19e eeuw zijn de Engelsen dit gebied binnen getreden. Ze hebben op een gruwelijke wijze het merendeel van de inwoners vermoord en de overige inwoners waren door de ziektes die de blanken meebrachten overleden.

Tot de status ‘breekbaar’ behoort ook de taal Kirmançkî.

De verdwijning van de taal komt door de onderdrukking van een andere taal of cultuur. Beschietingen tussen gebieden, geografische omstandigheden en in beslaglegging door vreemden kunnen leiden tot rampzalige gevolgen. Door deze kleine groeperingen als slaven te maken en hun afhankelijk te maken, is het erg moeilijk voor ze om nog hun eigen taal te kunnen spreken.

In Sibiere bestaat de taal genaamd ‘Ös’, die nog door 30 mensen wordt gesproken. Destijds schaamden de mensen om deze taal te spreken en zijn ze de Russiche taal gaan spreken. Echter, betuigen ze nu hun spijt van hun gedragingen.

In El Salvador is een dorpeling in 1932 opgestapt tegen deze onrechtmatigheid en de soldaten hebben hem en ieder ander die op een dorpeling leek vermoord. Nadat ze 25.000 mensen hebben vermoord, waren de inwoners, uit angst, gestopt met het spreken van hun moedertaal. Deze gebeurtenissen zijn vroeger vaak voorgekomen en komen nog steeds voor.

Op de lijst van UNESCO, genaamd ‘De verdwenen talen en talen waar een gevaar op rust’ valt ook de taal  Kirmançkî (Kirdkî, Zazakî veya Dimilî) onder. Onder wetenschappers is vastgesteld, dat ‘breekbaar’ het volgende betekent; Kinderen kunnen vele talen spreken, maar tot bepaalde grenzen ( bijvoorbeeld een huis). Vroeger zei men weleens, dat ze deze taal wel begrepen, maar niet konden spreken. Hedendaags is dit veranderd in het helemaal niet meer begrijpen ervan. De oude generaties beheersen deze taal erg goed, maar de jonge generatie praten in plaats van Kirmançkî, de Turkse taal, die ze erg goed kunnen spreken.

Als er stilgestaan wordt bij het feit dat deze plaatselijke talen verdwijnen of bedreigd worden, kan men het gevaar beter in zien. Een van de grote factoren voor de verdwijning van deze talen in Turkije is dat het verboden is om het te spreken. De Turkse staat verbiedt alle talen en vind dat ieder persoon in Turkije de Turkse taal als spreektaal moet spreken. Dit heeft de Turkse staat in het kader van het Nationalistische staat, waarbij ieder persoon die in Turkije leeft de identiteit van Turks moet nemen en alleen de turkse taal moet spreken. Uit angst hebben vele volkeren de regel overgenomen en hebben zich als Turks moeten beschouwen en leven. Wat heeft geleidt tot een systematische asimilatie van de etnische groepen. Ondanks de keiharde strijd van de Koerden om de Koerdische taal staande te houden, is deze taal bestempeld als een ‘niet wetende taal’. Daarnaast is de Koerdische identiteit ook onherkenbaar.

90 procent van de wereld spreekt 100 talen

Talen die ouders aan hun kinderen leren lopen erg in gevaar. Terwijl dit de kernvraag is: Hoeveel talen die nu gesproken worden, worden aangeleerd door ouders aan hun kinderen? Negentig procent van de wereldburgers spreken de meest gesproken 100 talen. Hieruit volgt dat 10 procent van de wereldburgers minstens zesduizend talen spreken.

Taalwetenschapper Michael Krauss heeft bekend gemaakt, dat van de meer dan honderdduizend talen die gesproken worden, maar 600 geen gevaar lopen. Kort gezegd, is de gelijkheid die ruim tienduizend jaar geleden bestond in de jagertijd, verbroken, daarna is de tijd van de nederzetting gekomen. Dit heeft ervoor gezorgd dat sommige talen overheersend werden (bijvoorbeeld de Bantu taal in Afrika). Na honderden jaren van onderdrukkingen en revoluties, zijn de economisch sterke groeperingen overheersend. Hierdoor waren de kleine groepen gedwongen om hun taal en en cultuur los te laten.

GULE CAN / AKNUR AYDIN

Door te veel chemische stof productie en gebruik is er vandaag sprake van chemishe kaos. Wij zijn op de hoogte dat de chemische stoffen bij elkaar een stijging heeft tegen de 65 miljoen.

Het gebruiken van cosmetica is net zou oud als de geschiedenis van mensheid, en wordt in veel gemeenschappen gebruikt.

Het gebruik maken van cosmetische middelen zijn eerst uitgevonden door arkeologen uit Egypte en v. Chr. in de jaren 4000. In de  Oude Griekse en romeense tijden was het gebruik maken van cosmetishe middelen erg verspreid.

De romeinen en de oude Egyptenaren waren niet op de hoogte van de gif ( dat dus zat in de chemische stoffen) maar het middel werd meer gebruikt om mooier uitgezien te worden daarvoor werken er veel kogels en spijkers gebruikt. Als we kijken in de bijbel werd er ook in die tijden parfum gemaakt door bowellia bomen en uit een bijzondere koffie soort werdt myrh gebruikt.

Het eerste deodorant productie is begonnen in 1888, roll-on deodorant  in 1953, en spuit deodorants  in 1965. En omdat de ozonlaag schade is gaan lopen zijn er in de landen die de kyoto protecol heeft ondertekend het produceren/gebruik van spuit deodorant verboden. In de jaren 1990 zijn er middelen uit gevonden zoals natuurlijke kleurstoffen, haarkleuren zonder amoniak, natuurlijke haarverdunners, het niet toegevoegde SLES( sodium lauryl ether sulfate) en SLS( sodium laurylsufate) shampoos, en voor man en kind aparte cosmetische middelen enz. in de markt plaats gevonden.

Het voordelige aanpak van wetenschap en teknologie

Veel voorkomende omgeving problemen hebben te maken met het dagelijkse gebruik van chemische middelen. Tevens zijn de voordelen van wetenschap en technologie de ecologische systeem aan het vernietigen, en wordt telkens chemische stoffen vrij gekomen in de omgeving. Omdat er te veel chemische middelen productie en gebruik is er in de dag van vandaag sprake van gaos. Het produceren van chemische middelen is tegen de 65 miljoen en daar zijn we van op de hoogte. Er zijn te veel chemische middelen in onze omgeving, en daar zijn we niet van op de hoogte. O.a: thuis, op werk, voedsel en onze lichaam; zonder onderzoek in organisme en omgeving is er nog steeds sprake van gebruik.

Shampoos en daarin voorkomende schadelijke middelen.

Het schade van deze grondstoffen: veroorzaken dat de huid schade oploopt, tot aan de wortels zorgen ze voor haaruitval, hart, long en andere organen worden ontstoken.. Dat de kinderen slechter kunnen zien.. van sulfat gemaakte grondstoffen zijn goedkoop en daardoor wordt het zowel in cosmetica als sommige schoonmaak middelen gebruikt. Dus niet alleen in shampoo of in tandpasta maar ook in afwasmiddelen, vloeibare handzeep, auto wasschuim enz.. deze grondstoffen zijn niet alleen schadelijk voor mensen maar ook voor de natuur.. omdat deze middelen met water gemengd zijn gaat het ook naar rivieren, meren en de zee loopt een schade op.. shampoos en vloeibare zepen worden gemaakt met de zelfde grondstof.. de ene is 1 euro en de andere 5 euro.. voor ons is het dus ook geen winst.. dat wil dus zeggen dat de mensen die in de reclames spelen daarom hun eigen haren niet kunnen showen.. een van de echte rillingen zijn dat het ook in tandpasta zitten.. deze grondstoffen die in shampoo zitten zorgen voor veel blijvend veel schuim deze grondstoffen zijn: trietanolamin (TEA), dietanolamin (DEA), monoetanolamin (MEA) vooral SLS en andere sulfate grondstoffen als deze gemengd worden, en als daarbij de huid in aanmerking komt is de schade dat we oplopen “nitrozoamin.. in laboratoriums zijn deze middelen getest op dieren en daar zijn ze achter gekomen dat het erg schadelijk is voor de hersenen. Nadat ze schade opleveren bij mensen gaan deze middelen naar rivieren, meren enz. en de dieren lopen op gevaar.. er wordt gekeken naar fabrieken als we het hebben over de schade dat de natuur oploopt, maar al deze troepen zijn in onze huizen.. en wij zorgen ervoor dat de natuur dag na dag wordt vervuilt.

SLS (sodium Laurent sulfate), SLES (sodium Lauryl Ether Sulfate), ALS  (Ammonium Laureth Sulfate), MLS (Magnesium Laurent Sulfate)

Beschermende grondstoffen..

Paraben is een grondstof dat door publieke opinie gekend wordt, het middel zorgt ervoor dat de cosmetica langer op rekken kan blijven.. en is als laatst door de franse regering afgekeurd. Paraben veroorzaakt bij mensen dat endokrin (hormonen) schade oplopen. En zorgen voor allergische reacties. Cosmetica (foundation, bluce, oogschaduw, mascara, make-up verwijderaars, lipstick, snel drogende nagellakken..

Geneesmiddelen (krem-zalf soorte geneesmiddelen, oog, oor en neus druppels, rectale –vaginale geneesmiddelen, pleisters, plaatselijke verdovingsmiddelen.

Verzorgings artikelen (hydraterende lotion en crème, tandpasta, zon oliën, huid reinigers, antitransparant deodorant, zepen …)

Voedsel (salade, sausen, mayonaise, mosterd, ketchup, bevriest groente, jammen, sappen.

DMDM wordt gebruikt als bescherming van cosmetica. En is een kankerwekkende middel.. wij zorgen ervoor dat deze middelen in aanmerken komen met de natuur. Alsof het niet genoeg is dat we ons eigen vergiftigen sturen we het ook nog eens de natuur in. En onze toekomst wordt waziger.

Het is een voedselbeschermer, helaas is het te vinden in bijna alle kant en klare voedsel. En de laatste tijden word het meer gebruikt in cosmetica. Engeland Sheffield universiteit is er achtergekomen na het onderzoeken van gist cellen, middelen zoals sodyum benzoat (e211) veroorzaken dat de mitokondride DNA ernstig schade oploopt.. en als laatst heeft de firma coca cola hen excuses aangeboden omdat ze deze middelen hebben gebruikt.

Propylene glycol – oorspronkelijke middel van olie

Dit is een oorspronkelijke middel van olie, en wordt als eerst veel in shampoos en parfums gebruikt. En we weten dat het voor je zenuwen en sommige gevoelige organen schade aanbrengt. Wij zullen zo dadelijk meer aangeven over deze onderwerp.

Dimethicone (silicon)

In de cosmetische sector wordt dit middel gebruikt als haarverzachter en is een glansmiddel.

Maar in lagere termijn gebruik worden de haren dunner en valt uit daar zijn ze van op de hoogte.

Voor mensen is de schade haar uitval maar voor de omgeving is de schade veel groter. Als deze middel vrij komt in de natuur is er sprake van giftige stoffen en deze stoffen zijn moeilijk te verwijderen.

Het beschermen van de natuur is in onze handen

Wat we duidelijk willen maken is eigenlijk; waarom gebruiken we geen natuurlijke zepen om ons schoon te maken. Net zo als de mensen die dat jaren geleden ook deden. En als we toch fris willen ruiken kunnen we toch planten etherische olie gebruiken. Om ons te beschermen van de zon, kunnen we in plaats van olie toegevoed middelen cocoa butter of shea butter gebruiken. Deze middelen zijn beschermend tegen de zon.

Kort om de bocht het beschermen van de natuur is in ons handen. Wij zijn de grootste kracht. Het produceren van middelen wordt uiteindelijk gemaakt voor gebruikers. En als wij de goede middelen gaan gebruiken zijn bezig met onze gezondheid, voorkomen we dat onze omgeving viezer wordt en de natuur zal winnen.

Samiye Yılmaz/Havva Kar

Elke ochtend als ze wakker wordt vervreemd ze zich van zichzelf. Wie kan deze kreet verklaren. De kreet die we allemaal hebben mee gemaakt, maar die we niet kunnen beschrijven. En ik probeer deze kreten met mijn stem te verwoorden om zo onze leed klein beetje te verzachten.

Hoe beoordeelt u de niveau die de Koerdische muziek heeft bereikt? Is het volgens u mogelijk om de Koerdische muziek opnieuw te creëren? Wat zijn de moeilijkheden en congestie op dit punt?

De Koerdische muziek heeft als eerste een mondelinge literatuur traditie. Op basis van deze traditie, met name in de jaren 70 en 80, ondanks alle verboden, in die jaren luisterden we in het geheim naar radio Yerevan.  Maar in die tijd is in de termen van ons muziek is ook protest muziek begonnen. Natuurlijk was dit een onderdeel van beginnende protest cultuur. Vanaf die dag tot op heden heeft onze nationale strijd zich ontwikkeld en versterkt, ook onze cultuur en ons muziek heeft zich ontwikkeld en versterkt en eigen popartiesten en  liederen gecrediteerd. Vooral in de jaren 90 werd er in Turkije Mesopotamie Cultuur Centrum opgericht en ook deze heeft bijgedragen aan ontwikkelingsproces. Samen met de nationale strijd, heeft MKM (Mesopotamie Cultuur Centrum) vooral een leidende rol gespeeld bij collectieve activiteiten van theater tot muziek en op alle gebieden van kunst. Zodoende kon onze volk zijn eigen gevoelens, gedachten, verdriet, vreugde, hoop en ambities op een gemakkelijke manier terug vinden in zijn eigen liederen en poëzie. Met de tijd mee heeft onze muziek bijgedragen aan het organiseren van ons volk en heeft zelf een periode belangrijke rol gespeeld. De Koerdische muziek heeft zich samen met onze volk  ontwikkeld en ze hebben elkaar ondersteund, en wederzijds op artistieke en culturele gebied als op sociale en politieke gebied. Want ons nationale strijd versterkte, verrijkte zich voortdurend en onze zoektocht naar groeien nam toe als popartiesten. Bijvoorbeeld, een doel verscheen om ons als popartiesten te ontwikkeling tot internationale niveau. In plaats van ons voor te zoals bekende namen: Koma Berxwedan, Sakiro, Mehmet Sexo, Ayse San en Meyrem Xan, die van belangrijke waarden zijn voor ons, ze hebben  verschillende muziek stijlen en technieken en hebben successen bereikt. Natuurlijk praat je over een noodzakelijke verandering en transformaties. Ten slotte is er een wereld buiten ons die zich snel ontwikkelt, bijvoorbeeld nu luisteren we met plezier naar Shakira. Wat we nu moeten doen is, op de zelfde kwaliteit muziek maken maar aan de inhoud een andere draai geven. Belangrijk is de oude niet te verderven maar met zorg een nieuwe inhoud aan te geven.

U geeft het aan dat de Koerdische muziek een periode een leidende rol heeft gespeeld. Denkt u dat deze leidende rol heeft geleid tot een missie?

We kunnen nog steeds van deze missie spreken. In de  jaren 90 hebben we aan de hele wereld de rechtvaardigheid van onze strijd aan gekondigd. Het was onze eerste grote stap als volk die we hebben genomen. Ook op het gebied van muziek hebben we die stap genomen. In de eerste plaats was om aan de autoriteiten aan te kondigen dat er zulke muziek was en te laten accepteren.

Deze hadden we samen met onze strijd kunnen doen. Het is inderdaad ook zo gegaan. Op dit moment is het een grote teleurstelling dat onze muziek niet op een universele niveau is. Om ook met andere volkeren te delen, om onze liederen mee te nemen naar andere landen en onze gevoelens te laten voelen… Natuurlijk, is hier voor een serieuze aanpak en condensatie voor nodig. En een goede voorspelling … Bijvoorbeeld, we kunnen nu niet zeggen dat we volledig open zijn voor vernieuwing. Er zijn net als deze ook andere belemmeringen die we moeten overwinnen.

Wat zijn de oorzaken om niet open te staan voor vernieuwingen?

Natuurlijk, popartiesten moeten open staan voor vernieuwingen, maar de zoektocht van de meeste popartiesten rust niet op stevige basis. De manier hoe het moet en op welke wijze het kan verbeteren om die te veranderen komen ze ernstige problemen tegen. Bijvoorbeeld, om de Koerdische muziek te componeren in iets, om het authentiek te ontplooien is er geen basis. Popartiest doet het meer volgens zijn eigen gevoel en zo kan de muziek niet ontplooien. Je kunt een  melodie formatteren zo als u het wilt, maar je kunt authentieke niet uitdrukken van wat je wilt. Je moet hem niet verpesten want het heeft een ziel. Bijvoorbeeld denbej (stijl van zingen, vroeger werd er veel van deze stijl gebruikt gemaakt) kun je niet veranderen in een andere stijl. Als je het veranderd dan moet je een andere naam geven. Om het te vernieuwen zonder zijn authentieke stijl  te verpesten dat is de opgave. Dit is waar ik mij in verdiep. Dat wil zeggen onze muziek samen brengen met vernieuwingen. Essentie, gebaseerd op emotie, het behoud van de kwaliteit van het technisch perspectief en deze ten horen brengen aan luisteraars. Ik kan nog niet zeggen dat ik deze heb bereikt, maar ik neem serieuze inspanningen in deze richting, dat kan ik zeggen ..

Hoe wordt er naar vrouwen verwezen in de Koerdische muziek? Heeft muziek een mannelijke taal?

Als samenleving hebben we nog steeds zeer ernstige effecten van het feodalisme. De veranderingen van deze effecten vormen de basis van obstakels en problemen voor vernieuwingen. Daarom is de basis van mijn liederen gebaseerd op feodale structuur als ik over de vrouwen heb. De problemen die voort komen uit deze structuur componeer ik in mijn muziek. Sinds mijn eerste album, doe ik onderzoek naar hoe de vrouwen hebben geleefd en natuurlijk de onderzoek gaat heel erg terug in de tijd.

Ik vond sommige liederen die ik heb gecomponeerd en heb geprobeerd met een vrouwelijke gevoel over te brengen. En op deze manier is het lied Xeribe Beyani ontstaan. Het lied gaat over een meisje van 13-14 jaar oud die wordt uitgehuwelijkt met iemand die ze nog nooit heeft gezien. Elke ochtend als ze wakker wordt vervreemd ze zich van zichzelf. Wie kan deze kreet verklaren. De kreet die we allemaal hebben mee gemaakt maar die we niet kunnen beschrijven. Soms is hun wil, hun identiteit afgenomen namens religie, traditie. Om deze aspect te vertellen maar ook om een andere aspect van de vrouw zoals haar macht, moed en weerstand te vertellen. Ondanks alle onderdrukkingen waarvan we zijn blootgesteld, moeten we ze zien als de pioniers van onze samenleving. Met het lied Sabre Min probeer ik dit uit te leggen. In deze zin maak elke lied deel uit van het leven.

U beschrijft de vrouwen leed heel goed. Heeft het een reden?

In de eerste plaats ben ik zelf een vrouw die in deze samenleving is groot gebracht en haar bestaan wil verwoorden. Hoe ik heb geleefd  verschild niet veel van andere vrouwen. Tijdens een interview met een Turkse journalist werd me gevraagd ´’hoe komt het dat u hart veel leed lijdt’?´ ondanks dat ze mijn liederen niet verstond en ze vroeg naar het gevoel er in, was de vraag voor mij heel belangrijk. Want als de taal niet wordt verstaan en het gevoel wel en dat is belangrijk. De Koerdische vrouwen worstelen nog steeds met belangrijke en ernstige moeilijkheden. Gebaseerd op mijn eigen leven en de gevoelens van de Koerdische vrouwen geeft ik de voor keur om de stem te worden van hun kreet.

Als ik vraag wat heeft veel indruk gemaakt op u?

Wat veel indruk op me had was identiteit. Zowel als vrouw en als een Koerd. Identiteit, is de meest fundamentele probleem die we ondervinden in deze systeem. Als een Koerdische vrouw in Turkije, die probeert om muziek te maken. Ik heb een taal, een cultuur en ideologie. Met onze eigen essentie willen we ons mening uiten. Aan de andere kant voeren we strijd om ons mening te uiten tegen de mannen en ook tegen ons eigen familie . Ik kan zeggen dat ik sinds mijn 13de deze strijd voer. Sinds mijn  jeugd en mijn jonge jaren het was mijn identiteit of mijn geslacht. Bijvoorbeeld, een album komt uit en je wordt uitgenodigd voor een tv programma, dan wordt er gevraagd wie is Rojda? een popartiest van MKM. Dan komt het dat er wordt gezegd dat je moet wachten. Of je wordt gevraagd voor een interview maar helaas het interview wordt door de krant niet gepubliceerd.

Zijn er in Turkije rechtszaken tegen u aangespannen?

Er zijn veel rechtszaken aangespannen. Ik weet niet het exacte aantal. Bijvoorbeeld, ik ga naar een bijeenkomst in Siirt en voor dat ik terug keert naar Istanbul zijn er drie rechtszaken tegen mij aangespannen. Drie rechtszaken binnen een dag, kan dat? Mensen geloven natuurlijk niet. Nog steeds een onopgeloste oorlog en gisteren een kind met veertien kogels beschoten… En een verdieping van sociale ongevoeligheid…..

Hebben de Koerdische popartiesten een Academies studie?

Van zo´n studie kunnen we nog niet spreken. Natuurlijk het zou moeten zijn. Als er Academies zouden zijn dan zou ons cultuur, geschiedenis en muziek op een wetenschappelijke manier worden onderzocht en ontplooid. De nieuwe generatie zou zonder het verleden te verstoten alles op een wetenschappelijke wijze benaderen. Want iemand die niet saz (soort gitaar) kan spelen hoe zou dan de geschiedenis van saz weten of het begrijpen van het gevoel ervan. Zou eerst die studie moeten volgen. Je moet het basis weten want zonder die kan het niet. Je moet een lied met respect en waarde aan kunnen toevoegen en om zo te kunnen doen heb natuurlijke  een Academies studie nodig.

Wat doet u op gebied van Campagne ´moedertaal´?

Op gebied van moedertaal zijn we niet zo goed. We blijven zitten. Wij als vrouwen en als moeders blijven zitten in de klas. Ik heb een principes podium spreek ik geen Turks. Maar na het optreden krijg ik te horen van kameraad ik begrijp geen Koerdisch. Zo kom ik veel tegen dan vertalen we in het Turks. Onder ons bereiken we het niet. Taal blijft op de tweede plaats in ons leven. Als ik met een lied bezig ben dan denk ik in het Koerdisch, ik kan niet in het Turks denken. Toen mijn familie naar Istanbul verhuisde bleven ze Koerdisch praten mede daardoor ben ik Koerdisch niet vergeten en mijn Turks is ook heel goed. Het heeft te maken met geloven en hoe je het bekijkt. Voor mij is de basis mijn moedertaal dat is zowel in mijn privé leven als mijn leven op het podium.

Moet een popartiest volgens u aan revolutionaire eigenschappen hebben?

De echte popartiesten zijn revolutionaire. Waarom, ze kunnen een samenleving als beste analyseren. Een popartiest die deze kan blijft ook voortbestaan in het samenleving. Als je je plek in de geschiedenis niet in neemt en doet het om bij te horen dan kun je niet van kunst spreken. Je staat met wat je bent en wat je doet ergens voor. Je zet je kenmerk op een periode en dan blijf je. Volgens mij moet iedere popartiest een revolutionair zijn. Je moet revolutionair niet vanzelfsprekend nemen. Een revolutionair begrijpt de zin van leed. Als die hoort dat er een moeder in Diyarbakir huilt moet die ook horen dat er een huilt in Istanbul en in Canakkale. Zo kun je opnoemen. Want een popartiest is die gene die begrijpt wat een samenleving door maak en componeert zo zijn liederen. Bijvoorbeeld Beethoven, er zijn geen jaren zonder hem. Bij ons is het liederen van Mehemed Sexo. Sakiro is een oceaan. Is er nu niemand van die formaat? zo´n vraag zou beledigend zijn. Er zijn werken die op deze waarden zijn gericht. Er zijn ook goeie vertolkers van dengbej. Delil Dilaner heeft een ziel van Dengbej en ik luister met bewondering er na. Er zijn bepaalde liederen die hij heel goed vertolkt. Bijvoorbeeld in Cizre vertolken de vrouwen authentiek dengbej liederen. In elke huis in Van waar je gaat vertolken de vrouwen erg mooi de liederen van dengbej. Bij de vrouwen in Cizre voel ik mij niet zo goed getalenteerd.

Zijn er voorbereidingen voor een nieuw album? Als die er zijn is het dan in het zelfde stijl?

Ja, die is er maar u zult de vrouw vinden in de album. Soms denk ik dat ik veel vrouwelijke trekken componeer. Het gaat van zelf bij iedere album. Ik denk dat u altijd vrouwelijke trekjes zult vinden in mijn albums. Elke album heeft zijn eigen stijl en sfeer. Bij elke nieuwe album zijn projecten en die moeten er ook zijn. Elke jaar heb je een doel, volgens omstandigheden bereid je projecten voor of je krijgt een andere kijk op de afgelopen jaren. Gevoelsmatig verander je en de sfeer verandert ook. Je hebt meer ervaring, je kijkt anders naar de toekomst en zo bereid je je projecten voor. Om al deze te bereiken doe je het stap voor stap. Om het goede goed onder de knie te krijgen, moet je veel en serieus bezig zijn met het onderzoeken. Als een popartiest kan ik zeggen dat ik voortdurend aan het onderzoeken ben. Mijn albums moeten op al deze punten wat we besproken hebben en in zijn geheel worden beoordeeld. Alles wat we hebben beleefd en mee gemaakt vind je in mijn albums, onze leed, vreugde en het verenigen van onze hoop zijn gecomponeerd in mijn liederen.

ŞEMSE GÜLLÜ

Er was eens…Roodkapje wordt opgegeten door de boze wolf en een goede houthakker bevrijd haar en haar oma, of Sneeuwwitje, of Doornroosje.  Ze hebben allemaal nare dingen meegemaakt, maar uiteindelijk komt alles weer goed. Hun ouders hebben ze weer in bescherming genomen en ze leven lang en gelukkig. Wat betreft voor kinderen alle nare dingen gebeuren alleen in sprookjes, in werkelijkheid bieden wij als ouders onze kinderen alle warmte en zorg, want…

Wat is de waarheid?

Kinderen zijn onze hoop, onze toekomst, onze dromen, de reden voor ons voortbestaan. Wij hebben ze lief, ze geven ons zoveel vreugde. Wij hebben geen moeite om ons weg te cijferen ten gunste van onze kroost want onze kinderen zijn “puur natuur” en natuurlijk iedereen die deze woorden leest, is het daar wel mee eens. Maar is dat in de werkelijkheid ook zo? Voor de meeste ouders is dat ook zo, ze willen hun kinderen een goede opvoeding geven, liefde, geborgenheid en veiligheid bieden. Helaas zijn er ook in de wereld heel veel kinderen die beschadigd zijn, door lichamelijk, geestelijk en sexueel misbruikt te zijn. Door oorlog, armoede en staatsterreur, maar ook door eigen ouders. Ze worden getraumatiseerd en beschadigd en beschadigde kinderen krijgen zelf ook kinderen, Deze kinderen maken vervolgens weer de soortgelijke gebeurtenissen mee en zo herhaalt de geschiedenis zich….

Volgens Dr. A. Yörükoglu, gespecialiseerd in jeugd psychologie: “een gezonde samenleving kan pas gerealiseerd worden, door geestelijk, lichamelijk en verstandelijk gezond opgroeiende generaties.” En volgens het Nationaal kompas Volksgezondheid zijn mensen psychisch gezond: “wanneer ze een subjectieve beleving van welzijn, autonomie en competentie hebben, wanneer ze zich in staat voelen de eigen intellectuele en emotionele mogelijkheden te verwezenlijken. Wanneer er sprake is van succesvol functioneren, wat resulteert in productieve activiteiten, bevredigende relaties met anderen en de mogelijkheid tot aanpassen en omgaan met tegenslagen.”

Deze definitie van gezond functionerende personen, samen met andere gezond functionerende personen zullen een gezonde samenleving opbouwen. Wat heb je nodig om gezonde generaties te laten opgroeien? Pedagogen en opvoeddeskundigen beschrijven hoe en op welke manier een kind zich gaat ontwikkelen. Volgens deze deskundigen, kinderen ontwikkelen zich vanaf hun geboorte in drie richtingen:

– Lichamelijke ontwikkeling

– Verstandelijke ontwikkeling

– Emotionele ontwikkeling

Deze 3 componenten ontwikkelen zich niet afzonderlijk maar deze zijn met elkaar verbonden. Er wordt ook wetenschappelijk vastgesteld dat de foetus, die nog niet geboren is, wordt beïnvloed door hun moeders lichamelijke en emotionele conditie. Na de geboorte is niet alleen de goede verzorging belangrijk voor baby’s, maar ook liefde, aandacht, warmte en geborgenheid zijn belangrijk. Dan kunnen ze zich veilig voelen, vertrouwensband opbouwen met hun ouders. Het hechtingsproces is een essentieel aspect voor baby’s en peuters. Er wordt dan naar voren gebracht dat bij verschillende levensfases, er verschillende behoeftes en prikkels zijn.

Een opgroeiend kind ondergaat de volgende levensfases:

Baby’s, van 0-2 jaar

Peuters, van 2-4 jaar

Kleuters, van 4-6 jaar

Jonge kinderen, van 6-10 jaar

Pre puberteit, van 10-12 jaar

Puberteit, van 12-18 jaar

Adolescenten, van 18-21 jaar

Volwassenheid, vanaf 21 jaar

Volgens sociaal psycholoog , Erich Ericssen, “in iedere levensfase, hebben kinderen een bepaalde drang om verschillende behoeftes te vervullen (emotioneel, lichamelijk en verstandelijk) gebeurt dat niet, dan is de ontwikkeling niet optimaal en het komt op latere leeftijd weer terug.

Kinderrechten

Kinderen hebben net als volwassenen rechten, alleen kunnen ze zelf niet altijd voor die rechten opkomen. Normaliter hebben ouders gezag over de kinderen, verzorging en opvoeding gaat ook via de ouders. De meeste ouders hebben hun kind lief, deze doen het dus ook prima. Maar er zijn ook ouders die het niet lukt om hun kinderen liefde en veiligheid te bieden. Soms is dit onmacht van de ouders ontstaan door bepaalde levensomstandigheden zoals oorlog, armoede en staatsterreur. Maar ook soms doordat de ouders zelf onvolwassen zijn en niet in staat zijn hun kinderen veilig te laten opgroeien. Kindermoorden, mishandeling, sexueel misbruik, kinderen prostitueren, kinderarbeid, al deze gebeurtenissen zorgen ervoor dat kinderen getraumatiseerd worden. Wanneer kinderen opgroeien in onveilige of traumatiserende omstandigheden gaat het meestal niet over opvoedingsstijl van hen ouders, maar het gaat over het schenden van kinderrechten.

Unicef, een onderafdeling van de Verenigde Naties (VN) bestaat al bijna vanaf de oprichting van de VN, heeft in 1989 opnieuw een verdrag opgesteld. Er zijn in totaal 54 kinderrechten omschreven onderverdeeld in 4 hoofdgroepen.

Recht op leven

Recht op liefde

Recht op veiligheid

Recht op zorg

Ondanks dit verdrag worden er dagelijks kinderrechten geschonden. Soms in de privé sfeer, soms op maatschappelijk, economisch of politieke sfeer. Kennelijk lukt het nationaal en internationaal niveau niet om deze kinderrechten te realiseren.

Oorlogskinderen

Carolina Roodvoets schrijft in haar boek “niemandskinderen” over oorlogskinderen het volgende: “Veel kinderen groeien op in een oorlogsgebied. Wij zijn er bijna dagelijks getuige van via de kranten, foto’s en tv beelden. Ze spelen tussen de puinhopen. Ze overleven en leven verder, of sterven en leven niet verder. Hoe ze opgroeien weten wij niet. De oorlogskinderen die in ons leven voorbijflitsen via de media, zullen wij nooit leren kennen en misschien willen wij hen ook niet echt leren kennen. Laat oorlog alsjeblieft ver van ons af blijven.” Ja inderdaad, al jaren lang zien wij op tv beelden, hoe kinderen en moeders worden vermoord. Nog erger in Afrika door de oorlog van verschillende stammen worden vrouwen verkracht en raken zwanger en zo worden er honderden kinderen geboren door verkrachting. En niet te vergeten de kindsoldaten, de kinderen die vanaf 6 a 7 jaar oud al leren hoe ze met automatische geweren moeten omgaan en hoe ze anderen neer moeten schieten.

Maar er zijn veel meer kinderslachtoffers in landen van bezette gebieden zoals bijvoorbeeld in de Koerdische gebieden. Misschien voor internationale politiek en voor media niet interessant genoeg om deze misdaden tegen kinderen onder de aandacht te brengen. Namelijk de staatsterreur van Turkse politie en Turkse militairen, Iraanse en Syrische politie hoe ze optreden tegen Koerden waaronder onder andere kinderen. Iran komt weleens in het nieuws over haar kernenergie activiteiten of van het ophangen van een homosexuele. Maar er komen nauwelijks berichten over het Iraanse regiem hoe het optreed tegen Koerden. Er worden Koerdische dorpen plat gebombardeerd, ook in Syrië en Turkije.

Deze drie landen voeren collectief aanvallen tegen Koerden. In Turkije treedt de politie heel hard op tegen de kinderen die weleens stenen gooien naar politieauto’s, deze worden met geweld bestreden en worden gevangen genomen en soms ook vermoord. Je ziet op Koerdische Tv beelden hoe politie met traangas optreed tegen stenen gooiende kinderen. Je ziet ook hoe de politie in groepsverband een kind in elkaar slaan en schoppen. Of hoe een kind bij een moeder wordt weggerukt en mee wordt genomen. In juni van dit jaar heeft onze krant Newaja Jin  enkele cijfers gepubliceerd van mensenrechtenorganisatie over politiegeweld tegen Koerdische kinderen. Enkele gegevens van deze cijfers zijn: In 2010 werden 286 kinderen opgepakt en waarvan er 95 daadwerkelijk zijn veroordeeld. In de eerste 4 maanden van 2011 zijn er 352 kinderen opgepakt, waarvan er 116 zijn veroordeeld. En weer volgens gegevens van mensenrechtenorganisatie:

Tussen 1989 en 2010 zijn er 428 kinderen vermoord door de Turkse politie en militairen. Hiervoor zijn geen politiemensen of militairen opgepakt en veroordeeld. Een paar uitspraken van  dezelfde rapportage met mensenrechtenorganisatie, zegt voorzitter Reyhan Yalcindag het volgende :  “Sinds 30 jaar worden kinderen dagelijks geconfronteerd met een geweer voor  hun gezicht. Wat betekent dat voor hun Psychische toestand. Op 9 oktober 2009 is in de Koerdische stad  Cizre, Mehmet Uytun, 18 maanden oud kind die op schoot van zijn moeder borstvoeding aan het krijgen was op het balkon van hen huis door een politi kogel dood geschoten, nog vele anderen waarvan hun dorp wordt verwoest en in brand gestoken, of hun vader wordt vermoord of gevangen genomen of hun moeder wordt door politie en militairen verkracht. Wat zullen ze denken, hoe worden ze volwassen, wat zijn hun dromen” aldus Reyhan Yalcindag.

Kinderarbeid

Augustus 2011 onze krant Newaja Jin heeft rapport van ILO gepubliceerd. In dit rapport worden schrikbarende cijfers van kinderarbeid vermeld. Tevens heeft ILO geroepen voor een snel actieplan voor deze onmenselijke toestand van kinderen. Het rapport werd gepubliceerd in juni ten behoeve van 12 juni, wereldkinderdag. Volgens ILO, zijn er 215 miljoen kinderen op jaarbasis onder de 18 jaar wereldwijd aan het werken, waarvan er 115 miljoen onder zeer zware werkomstandigheden aan het werk zijn. Ze werken o.a. in de landbouw, bouwbedrijven en mijnwerkzaamheden. Directeur van ILO, Juan Somavia, roept regeringen, vakbonden en werkgevers samen te gaan werken om dit te veranderen. Opmerkelijk is dat de kinderarbeid niet alleen gebeurt in derde wereldlanden,  maar ook in Europa en in Amerika, enkele cijfers hiervan: 120 000 Kinderen onder de 15 jaar werken in de VS, in Spanje 200.000, in Italië 400.000 en in Engeland 2 miljoen. Te samen werken er dus meer dan 2.500.000 kinderen in europa en Amerika.

De VN heeft in 2006 een nota gepubliceerd waarin wordt vermeld, dat er wordt gestreven naar betere werkomstandigheden voor kinderen in 2016 en dat kinderarbeid tegen te gaan. ILO heeft ook in zijn rapport naar voren gebracht dat omdat werktijden veel langer zijn dan normaal, dat er veel meer bedrijfsongevallen onder kinderen voorkomen dan onder volwassenen. En dan hebben we het nog niet eens over de miljoenen kinderen die sexueel misbruikt zijn of worden gedwongen tot prostitutie.

(On) veilige hoeksteen van de samenleving : Het gezin

Carolien Roodvoets heeft in 2006 haar vijfde boek geschreven met de titel “niemandskinderen”. Zij zelf is gezins,- en relatie therapeute, sexuoloog en individuele psychotherapeute. In haar boek heeft  ze merendeels van haar praktijkervaringen en cases geïllustreerd, verteld ons dat kinderen die opgroeien in het gezin niet altijd veilig zijn. Zij beschrijft in haar boek dat de meeste kinderen niet door vreemden getraumatiseerd worden, maar door hun eigen bloedverwanten. Ze beschrijft dat op een paar excessen na, waren kinderen veilig bij hun ouders, geloofden wij. Maar dat blijkt een misopvatting geweest te zijn. En dat in het leven tussen kinderen en ouders er regelmatig dingen gebeuren die erger zijn dan in de vreselijkste sprookjes. Zij verteld dat in de jaren zestig, toen onder invloed van de tweede feministische golf, voor het eerst talloze incest slachtoffers naar buiten durfde te komen met hun verhalen over sexueel misbruik. Zij zegt dat als kinderen traumatische gebeurtenissen niet oppakken en verwerken dan dragen ze het hun hele leven met zich mee. Zij geeft ook definitie van trauma, zij beschrijft “wanneer Marietje ziet dat haar poes onder een auto komt en ze wordt daarna liefdevol door haar ouders opgevangen, dan hoeft deze nare ervaring niet perse een traumatische ervaring te zijn. De gebeurtenis moet natuurlijk wel worden verwerkt waarbij de ouders een belangrijke rol spelen. Maar als Marietje ziet dat haar vader de poes doodschopt, dan is dit wel degelijk een traumatische ervaring. Het kind heeft door toedoen van vader geen poes meer, maar nog veel erger… ook geen liefdevolle vader meer! En wanneer moeder dan ook nog eens niet ingrijpt, staat het kind dus alleen en is het machteloos overgeleverd aan de agressie en passiviteit van ouders “aldus Carolien Roodvoets.

Trauma

Zij beschrijft uitgebreid over effecten van traumatische ervaringen van kinderen en de betekenis hiervan. De kinderen die sexueel, psychisch en lichamelijk geweld meemaken, krijgen op latere leeftijd merendeels last van posttraumatische stressstoornis. Zij beschrijft dat posttraumatische stressstoornis ontstaat wanneer de afweermechanismen om wat voor reden ook tekortschieten. De vreselijke gebeurtenissen dringen tot het bewustzijn door en veroorzaken een gigantische angst zoals:

Sterke herinneringen aan of herbeleven van de gebeurtenissen

Heftige psychische en lichamelijke reacties bij blootstelling aan iets dat aan de gebeurtenis herinnerd

Gevoelens van onthechting of vervreemding van anderen, beperkt kunnen voelen en of uiten van gevoelens etc.

Naast posttraumatische stressstoornis kunnen kinderen in hun socialisatie opgroeien, waarbij psychisch en lichamelijk geweld dagelijks voorkomt, kinderen kunnen zich dan identificeren en gedrag eigen maken. Psychiater Dr. Isik Iscanli vertelde tijdens een van haar lezingen dat merendeels kinderen die opgroeien in een gezin waar veel geweld voorkomt, vaak later dit gedrag ook zelf eigen maken. Bv een jonge jongen die in zijn jeugd heeft gezien dat vader geweld gebruikte, dan kan hij dit zelf ook later toepassen of een meisje heeft in haar jeugd gezien dat haar moeder wordt geslagen, dan kan zij dit gedrag snel accepteren als het haar overkomt. Met deze bevindingen van deskundigen zien wij dan ook dat het opgroeien in gezinsverband ook niet altijd veiligheid biedt voor kinderen.

Tenslotte

Onze kinderen zijn wereldwijd niet veilig op onze aarde en wat doen wij hieraan. Waar zijn de humanisten, intellectuelen, mensenrechtenactivisten en individuen. Moeten wij met zijn allen onze ogen dicht doen en schouders ophalen en zeggen:  “Tja, wat kunnen wij doen, het is nu eenmaal zo.” Terwijl wij onze kinderen zo lief hebben, onze toekomst, onze hoop, onze kroost! En wij doen er alles aan om hen te beschermen …of niet?

Natuurlijk zijn er organisaties, instituten, journalisten en mensenrechtenactivisten die signaleren dat er problemen met kinderen wereldwijd zijn., maar is dat genoeg? Als dat genoeg zou zijn, waarom gebeurt dit dan nog steeds op zo een grote schaal. Komt dit door het kapitalistische systeem, die door mannen wordt beheerst?

Zo lang het kapitalistische systeem voortzet, en wij onze schouders blijven ophalen, zullen de kinderen de grootste slachtoffers zijn van dit systeem. Anders is het een druppel op de gloeiende plaat, wat nooit genoeg zal zijn.

Muazzez Kaya

Tegen de mannelijke systemen die tot instellingen zijn ingesteld, wordt er al duizenden jaren strijd geleverd tegen de wetten en uitbuiting traditie. De vormen van de strijd op een communautair niveau als op individuele vlakte georganiseerd door de geschiedenis heen. Gebaseerd op het geweld zelfs als een dominante stelsel die genadeloos alle wegen van geweld gebruikt tegen de sociale vragen van de gemeenschap. Onder het motto, de mechanisme van de heilige staat te beschermen worden de moorden tegen de volkeren, religiën, vrouwen niet gestopt. De aanvallen tegen de gemeenschap die hun vragen ten horen brengen, worden op de zelfde wijze uitgevoerd en heeft zich ontwikkeld als een traditie die in elke sociale strijd plaats vindt. Wat vanzelf sprekend is dat er hier tegen de macht van de staat de macht van revolutie zich heeft ontwikkeld. Dus dit soort machtsstrijd worstelt vaak als perspectief om te reageren. Die gene die geen perspectief hebben om te reageren, maar die voornamelijk veranderingen willen op wetten en staat, zo worden acties plaatsgevonden zonder geweld. Dit soort acties hebben in de geschiedenis plaats gevonden. Hier zijn de acties van dit soort ‘burgerlijke ongehoorzaamheid als de actie. Democratische rechtsorde, erken het recht van individueel om zich zelf te verdediging en beschermen. Benadeelde individuen, via de juridische weg volgt om het probleem op te lossen als dat mis lukt dan heeft het recht om zich op een passieve manier te verdedigen als het type van burgerlijke ongehoorzaamheid, om de aandacht van de overheid en de publieke aandacht te trekken.

Wat is burgerlijke ongehoorzaamheid?

Het is per definitie tegen de wet te zijn. Je kunt het beste als volgende beschrijven: Niet voldoen aan de behoeften van het individu of de samenleving, wetten en regeringen die de ongelijkheid tussen individuen en de samenleving creëert. Burgerlijke ongehoorzaamheid draagt op hetzelfde moment het karakter van wettige zelfverdediging. Het begint in vorm van individuele houding maar in loop van de tijd laat het een vorm een maatschappelijke karakter zien. Burgerlijke ongehoorzaamheid, zelf omschrijft als een burger of burgers die binnen de wet toegepaste beleid hun mening en bezorgdheid binnen de wettelijke kader ten horen brengen. Op een manier die in universele literatuur plaats vindt, op een stille manier, zonder geweld, vrijheid van denken, vrijheid van meningsuiting al deze worden verenigd onder organisatie van vrijheid. Rousseau, het kracht van de communautaire verdrag is sterke recht, als gehoorzaamheid niet als een plicht wordt gezien,wordt nooit zo sterk als je niet dominant bent. (Rousseau, 1997:6).

Het recht op verzet, burgerlijke ongehoorzaamheid, is een belangrijke rol bij het identificeren en begrijpen van een concept en actie. Weerstand is volgens Freeman, een recht van verdediging die zich ontwikkeld tijdens de onderdrukkingen van zowel fysiek als psychologische (Freeman, 1999:109). Het recht om zich te verdedigen tegen vervolgingen en onderdrukkingen, is voor het eerst officieel en openbaar gemaakt door de Amerikaanse onafhankelijk delegatie op 4 juli 1776. Het recht om zich te verdedigen komt het meest voor in de teksten van de Franse Revolutie. De twee belangrijkste vormen van verzet tegen onderdrukking is als volgt, passieve weerstand en actief verzet. De passieve manier is om zonder elke vorm van geweld zich tegen de onderdrukkingen te verzetten en het actieve manier is Kracht en geweld, indien nodig, neem de expressie van actief verzet, rebellie of revolutie toe.

De volgende voorbeelden van burgerlijke ongehoorzaamheid vonden plaats in de geschiedenis.

De studies (tussen de jaren 469-399 voor Christus) geven aan dat de Griekse filosoof Sokrates die in Athene leefde, omdat hij cursussen gaf over gedachten die tegenovergestelde waren dan de systeem zelf. Onder de motto “ken je zelf” (Self know) kreeg hij de doodstraf. Sokrates gaf aan wat hij allemaal heeft gedaan zijn recht is in kader van vrij denken en dat zo gezien moet worden. Verdediging van Vrijheid van denken is toen als eerste actie van  burgerlijke ongehoorzaamheid de geschiedenis ingegaan.

Concept van burgerlijke ongehoorzaamheid is voor de eerste keer door de Amerikaanse filosoof en dichter Henri D. Thoreau in 1849 beschreven in een tekst tegen de staat. Uitgang van de rechterlijke artikel van het concept van burgerlijke ongehoorzaamheid, terwijl het formaat van deze actie, in de geschiedenis van de mensheid bekritiseerd  altijd de meest kritische punten. Door de geschiedenis heen verandert het altijd maar uiteindelijk is het altijd tegen de wet en later krijgt het een heldere vorm van actie. Thoreau, ongeacht het inkomen laat iedereen het zelfde bedrag belasting betalen, bekend onder de gemeenschap als levensonderhoud “Poll Tax” weigert hij te betalen. Zijn verzet tegen de politie die belasting wil innen bij hem. Om zijn belasting niet te betalen is een “principe probleem” want hij wil het werk van een slaven staat niet vergemakkelijken. De politieman vertelde dat hij de wet moest naleven, antwoordde Thoreau ” als het je niet bevalt neem dan ontslag”. Hiervoor werd hij later een tijd opgesloten in een gevangenis. Hij beschreef deze gebeurtenis in zijn populaire verhandeling Civil Disobedience (“Burgerlijke Ongehoorzaamheid”).

burgerlijke ongehoorzaamheid tijdens nationale bevrijdingsstrijd.

Handelingen van actie van burgerlijke ongehoorzaamheid stijl is vaak toegepast in de nationale bevrijdingsstrijd. 20. eeuw, massale burgerlijke ongehoorzaamheid, werd de mars van de legendarische leider van India, Mahatma Gandhi. Mahatma Gandhi, India duizend jaar van de oorspronkelijke cultuur en manier van leven tegen het “modernisme” en koloniale activiteiten van de Britse regering heeft Ghandi stakingen, georganiseerde wandelingen, boycots, hongerstakingen, hongerstakingen die tot de dood leiden, brief en telegram campagnes heeft voor de onafhankelijkheid van India en Pakistan gezorgd.

De lange mars van Zapatisten (Het Zapatistisch Nationaal Bevrijdingsleger) en het Afrikaans nationaal congres, de gevoerde campagne die gevoerd is onder de motto “Laat Mandela Vrij!” en die leid tot Staatshoofd is als burgerlijke ongehoorzaamheid de geschiedenis ingegaan.

Een andere volk die vrijheidsstrijd leverde was de volk van Tibet. “Culturele genocide”, die werd uitgevoerd door China onder de Tibetanen. De strijd die werd gestreden door de geestelijk leider van Tibet Dalai Lama werd bekroond met de status van autonomie voor Tibet als gevolg van resistentie. Door de politieke weg die Lama volgde voor de Tibetaanse vrijheid werd hij genomineerd voor de Nobel prijs voor vrede.

De strijd die in de Verenigde Staten werd gestreden tegen de discriminatie van rassen en religieuzen, werd uitgevoerd in verschillende burgerlijke ongehoorzaamheid acties. De Amerikaanse zwarte Rosa Parks is een van de grootste persoon die dit soorten acties leiden. 1950 werd er in Amerika verplicht om een blanke voorrang te geven om in de bus te zitten, Parks voerde de actie ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’  door geen voorrang te geven aan een blanke en werd gearresteerd. Na de actie van Parks, begon toen onder leiding van de zwarte leider Martin Luther King, Jr op 1 december 1955, ‘Montgomery Bus Boycotte’. Na dat de zwarten 382 dagen de  bus hadden  geboycot, werd King’s huis gebombardeerd en King werd gearresteerd. De protesten die King organiseerde om de stemrecht van de zwarten, eindigen van discriminatie, rechten van werknemers en andere fundamentele rechten.

Al deze rechten zijn in 1964 in Erlangen Rights Act (Civil Rights Act van 1964) die zich in 1965 met de wet van stemrecht (Stemmen Rights Act van 1965) werd een onderdeel van de Amerikaanse wet.

Burgerlijke ongehoorzaamheid in Turkije.

De eerste actie genaamd ‘Burgerlijke ongehoorzaamheid’ in Turkije was de leraren actie die door de vakbond van leraren in 1969 gevoerd. De dorpsbewoners van het dorp Bergama die actie voerden tegen de goudzoekers, arbeiders acties,studenten acties, studenten die werden geweigerd op universiteiten om dat ze hoofddoeken droegen, al deze behoren tot ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’ acties.

Burgerlijke ongehoorzaamheid acties in Koerdistan.

De dertig jaar durende vrijheidsstrijd van de Koerdische volk heeft zowel gewapende strijd als burgerlijke ongehoorzaamheid strijd geleverd. Om de algemene rechten van de Koerdische volk in de grondwet beveilig te stellen zijn de acties die door de Koerdische volk gevoerd werden,door de regering troepen blootgesteld aan geweld en moorden. Sinds Newroz in 1992 zijn alle protesten met massamoorden geëindigd.  Echter, ondanks alle druk op de Koerden.nemen iedere jaar burgerlijke ongehoorzaamheid acties op een massa-niveau toe.

De acties van de zaterdag moeders  groep die de vermiste kinderen, de jongeren die gewetensbezwaarden hebben tegen militaire dienst om niet te gaan, de Koerden voeren campagne om onderwijs in hun moedertaal, “meneer Ocalan is mijn politieke wil”, de leden van de BDP partij die ” Meneer Abdullah Ocalan” zeggen en zich zelf aangeven bij de autoriteiten. Onder leiding van jongeren gestarte actie “levende schilden”. De democratische oplossing demonstratie tegen de operaties van de leger tussen Cudi en Gabar. Vrouwen voor vrede initiatief zijn in Diyarbakir en Ankara onder de motto “We hebben iets te zeggen en we hebben de macht voor oplossing” bijeengekomen en hebben besloten om tegen elke vorm van seksistische beleid en oorlog samen te werken. Zijn ze onder de motto  “vrede op punt nul’ in Hakkari demonstratie begonnen en deze zijn burgerlijke ongehoorzaamheid acties. Nogmaals, de Vrede Moeders Initiatief acties die de gebouwen van de AKP, PRP bezetten, om in hun  moedertaal onderwijs te krijgen hebben ze de scholen geboycot. De referendum die voor de grondwet werd gehouden is ook geboycot. Al deze acties hebben de Turkse politieke agenda bepaald. Ten slotte heeft de DTK en de BDP “moedertaal onderwijs”, “militaire en politieke activiteiten te stoppen,” de vrijlating van politieke gevangenen “,” tien procent daling van de verkiezingen” en het besluit tot handelen van burgerlijke ongehoorzaamheid acties.

De acties van de vrouwen zijn burgerlijke ongehoorzaamheid acties.

Vormen van burgerlijke ongehoorzaamheid, politieke actie, eklojik, sociale en ga zo maar door. Ook de verscheidenheid onderzoeken die gedaan zijn, erkennen geen van alle de door vrouwen gevoerde acties tegen de seksistische politiek als burgerlijke ongehoorzaamheid. Echter, de democratische systeem op basis van de acties op de ontwikkeling van de kern mentaliteit draagt de betekenis van de strijd. Door de geschiedenis heen, hebben de vrouwen tegen de wetten van de traditionele mannelijke mentaliteit gestreden, als een methode van strijden hebben de vrouwen in de vorm van burgerlijke ongehoorzaamheid gestreden. Blijkbaar, zijn alle strijden van de vrouwen tegen de  traditionele mannelijke mentaliteit niet als burgerlijke ongehoorzaamheid geïdentificeerd. Echter, de weerstand van 8 maart is het recht om te kiezen en gekozen te worden, werken en verdienen. De acties die tegen de beleid worden gevoerd, kortom de acties tegen de seksistische politiek zouden als burgerlijke ongehoorzaamheid geïdentificeerd worden. Al duizenden jaren leveren de vrouwen strijd tegen de mannelijke gedomineerde systeem en hebben grootte offers gebracht. Op de eerste plaats in Europa en in West Europa hebben de vrouwen de hun krachten gebundeld om de democratie te bevorderen.

Zowel op de politieke en als social vlakte hebben de burgerlijke ongehoorzaamheid acties door de geschiedenis heen zijn kracht laten zien. De burgerlijke ongehoorzaamheid laat zich weer zien in de geschiedenis en deze keer door de Koerdische volk en vrouwen.

Hacer Altunsoy

Als Vrije Vrouwen Beweging streven we naar veranderingen in de samenleving. Om het heersend systeem te vernietigen en het vrijheid systeem te ontwikkelen, beginnen we aan de tweede periode van onze campagne, met de motto “We zijn niemands eer, onze eer is onze vrijheid”. Ondanks tekortkomingen tijdens de eerste campagne, hebben we een zekere bevordering geboekt. In die zin is het nodig om dieper in de realiteit van de sociale seksisme te duiken om de ware aard boven water te krijgen. Het is nodig om de samenleving de noodzaak van de veranderingen in te laten zien en om de vrije ideologie door te voeren. Op basis van de gevoerde campagne en studies zal de bewustzijn van de samenleving en behoefte, de veranderingen samen worden door gevoerd. Met dit motto zijn we als Vrije Vrouwen Beweging de campagne van 2010 begonnen. Het motto van de campagne is “Laten we de Vrijheid Strijd Prijzen en Verkrachting Cultuur Vernietigen”.

Natuurlijk zeggen we niet dat met  een campagne alles zal veranderen dat is ook niet realistisch. Maar een  jaar lang campagne voeren zal zorgen voor de maatschappelijke gevoeligheid en veranderingen stap vooruit zijn.

Tegenover de mens en natuur, de verkrachting cultuur zoals onze Leider ook ten woorden brengt, wordt gezien als ware aard van universum bestaan en wordt misleidt als vrijheid. Deze vijfduizend jaar van overheersing en onderdrukking van de vrouw  beschouw ik als verkrachting cultuur. Natuurlijk zal de scheiding van de vrouw van deze cultuur haar vrijheid brengen. De vrijheid van de vrouw betekent  fundament van een democratische en een vrije samenleving. Vrouwen natie, is de eerste segment van de samenleving die onderdrukt wordt zo beschouw ik het. Natuurlijk is de vrijheid van de  vrouw en gelijkheid, de vrijheid en gelijke samenleving . Als we zeggen gelijke samenleving, moeten we ook voor zorgen. Gelet op de historische cultuur van verkrachting, zal de vrijheid de vernietiging brengen. Op basis hiervan zijn we met spoed deze campagne begonnen om in te zien wat de verkrachting cultuur heeft aangericht aan de samenleving. Om te analyseren wat verkrachting en verkrachting cultuur aan heeft gericht op de vrouw zowel geestelijk als lichamelijk, dat is essentieel voor onze agenda. In het bijzonder moet worden opgemerkt; verkrachting cultuur, geldt niet als een fenomeen alleen voor de vrouw. In het samenleving, door alle groeperingen kom je  verkrachting tegen. En daarom is van belang om te vragen: wat is verkrachting cultuur?

Verkrachting Cultuur

Verkrachting cultuur seksistische ideologie gebaseerd op  gedwongenheid, de hebzucht, militarisme, heeft inhoud als culturele onderdeel. Dus seksistische ideologie betekent hiërarchische, heersende en wordt gezien als natie mentaliteit.

Los van de eigenschappen van vrouw en man, worden waarden en normen bijgevoegd. Dat wil zeggen de heersende wil zo zijn eigen creatie creëren binnen zijn systeem. Dat wil zeggen dat het door de mens gecreëerd karakter een sociale werkelijkheid is geworden, in de vorm van een heersende ideologie. Daarom kun je de regerende en seksistische ideologie niet apart behandelen, ze horen samen. Dus de seksistische-ideologie van verkrachting cultuur van de vrouw cultuur, dus het karakter van de samenleving arbeid hebben toegeëigend met heersende vanaf het begin, een militaristische culturele en systematische doelstelling als de ontwikkeling van continuïteit heeft met zich meegebracht.

In de strijd tegen verkrachting cultuur is belangrijk om te bepalen in welke formaat en niveau zich afspeelt. Het wordt heden alleen als gedwongen seks met vrouw gezien wat niet alleen dat betekent. Dat wil zeggen, stammen, tribal, volk, natie, de maatschappij, materiaal-spirituele waarden, gedwongen confiscatie van land, bezit, plundering deze worden ook gezien als verkrachting cultuur. Dit cultuur is de eerste onderdrukte klasse cultuur, als eerste natie van vrouw wordt gezien als kolonisatie, eigendom. Met vrouw wordt niet alleen fysieke vorm, vrouw in de zin van culturele leven, sociale relaties, bestaande uit het formaat en de economische productie. Dus met de vrouw en in de naam van vrouw wordt een revolutie tegen de samenleving. Deze tegen revolutie heeft zijn toekijk op de geschiedenis verandert. Om deze reden is vijfduizend jaar van de culturele dominantie systeem genaamd verkrachting. En een revolutie tegen de cultuur echtscheiding is mogelijk. Eerste klasse, eerste slaaf natie die we zien als vrouw, sociale cultuur met trucs en sluwe, geleidelijk militaire, politieke, ideologische kracht met het gezag om de manier waarop verkrachting cultuur te confisqueren. En dit normaliseer ,instandhouding tot vandaag is bewezen. Vrouwen in de samenleving. Hun aanwezigheid en gedachte is onattent geworden.

De kapitalistische beschaving heeft om meer van de vrouw te profiteren, hun handenarbeid tot handel gebracht om op markten te verkopen. Kapitalisme heeft vrouwen bedrogen door ze als goederen op de markt te presenteren, en hen te beloven dat ze hierdoor vrijheid zouden krijgen. Echter, ondanks alle trucs en bedrogen hebben ze vrouwenvoorgelogen over hun vrijheid. Verschillende organisaties worstelden hiermee. Er zijn hier veel voorbeelden van uit de geschiedenis. Maar tot nu toe, ondanks alle geleden strijd die ze aangegaan zijn, hebben ze nog steeds geen systeem voor een sociale samenleving (boven water gebracht.)

De verkrachting cultuur, die zijn primaire bron van de heersende ideologie krijgt. De overheid is, terwijl dit niet zo hoort te zijn, het middel om de rechten en vrijheid van de samenleving, volkeren en vrouwen af te nemen. Gebaseerd op hun eigen methode, maken ze gebruik van geweld door middel van hun leger. Om iedere land te bezetten passen ze ieder moeilijkheid toe en bij het overnemen van de volkeren plegen ze moorden en nemen ze hun geleverde arbeid in beslag. Als het op vrouwen, of zelfs mannen aankomt, verkrachten ze hun om hierdoor het ideologie van hun land daar toe te passen in de samenleving. De machten van de bezetters passen alle soorten gewelddadige handelingen aan, terwijl de tegenstanders geen serieus reactie geven hierop, en zo wordt verkrachting cultuur een feit. Inderdaad, toen de V.S. Irak binnenviel, oefende de V.S. roekeloos hun macht uit: het verzet werd bloot gemarteld, de vrouwen werden verkracht, duizenden vrouwen werden meegenomen en tot prostitutie gedwongen, terwijl de bezetters deden alsof ze hier recht toe hadden. Door middel hiervan, wilden ze ervoor zorgen dat de samenleving machteloos werd, de persoonlijkheden in stukken werden gebroken en ze opgaven. Als het op het feit van Koerdistan aankomt, pleegden de bezetters assimilatie, de marteling liep op tot verkrachting, de identiteit van het volk werd (vernietigd?) en er waren seksuele aanvallen om dit cultuur toe te passen. Duizenden dorpen werden verwoest, verbrand en gedwongen om te vluchten dat is verkrachting.
Regering middelen zoals rechten werden in gezet om de recht van de mens te verkrachten.

Verkrachting cultuur, de primaire bron van de meeste heersende ideologie verklaring, bepaalt de werking van de systeem. Werking van de staat is in werkelijkheid om de rechten van de vrouw van een volk en hun vrijheid te ontnemen.
Ieder bezette land hebben ze elke toepassing, in het doden en vangen van volkeren , vrouwen en zelfs mannen verkrachting
Midden-Oosten werking etatistische, moet de staat hebben met de vrouw en de gemeenschap zelf, door middel van het tabblad met meer ruwe sets, terwijl de westerse samenlevingen van de menselijke identiteit, persoonlijkheid, lichaam, geest, manieren, wordt op een liberale manier geleefd. Het zal de status van de vrouw en de mensenrechten identiteit, de staat bepaald met de individuele vrijheid van meningsuiting, sekse onderhandelingen worden door persoonlijke vrijheid ten woorden gebracht.
Verkrachting cultuur wordt door de staat zelf gepromoot. Prostitutie is als een beleid vertegenwoordigd, heeft formaliteit gewonnen. Prostitutie die onder de staat functioneert betaald belastingen, maar de illegale prostitutie wordt door de politie in het kraag gezet. In de juridische systeem wordt bepaald door vele wetten bewering van overheersing over vrouwen. Dit punt, met name in gemeenschappen wordt de vrouwen identiteit bevordert.

Slavernij in de samenleving, in die zin van de blootstelling aan een cultuur van verkrachting heersende ideologie, politieke en sociale resultaten worden gewaarborgd. Politieke resultaten van de samenleving wordt door de regering gewaarborgd. Een ander aspect van de sociale resultaten.
Assimilatie, geplunderd en blootgesteld aan de identiteit van een gemeenschap die de maatschappij gemakkelijker te onteren, om zelf accepteren om concessies te doen. Familie op basis van een vrouw in Statistisch tewerkstelling bevorderen en om op de rug van vrouw alle rechten aan de man te erkennen om zo de vrouw tot bezit te nemen.In deze vergelijking wordt er duidelijk gemaakt dat de essentiële kracht verloren is door een ongezonde sociale werkelijkheid van mannen en vrouwen die geen kracht van weerstand tonen en de doordringing accepteren. Dit alles gebeurt voor onze ogen en komt op het volgende neer: sociale ontwrichting, geen doel meer hebben van het leven, verlies van waarde van de mens, een ontkoppeling en een verre van vrij en gelijk leven. Door al deze feiten op een rij gezet te hebben, is het makkelijk te begrijpen hoe belangrijk en veelzeggend de campagne die we gestart zijn, is. Alleen als we voor onszelf een gemeenschappelijke ordening kunnen krijgen, kunnen we een wijdverspreide strijd winnen. Waarom zou een andere wereld niet mogelijk kunnen zijn!…

Rojbin Sima

Dengbej (dichters, volkszangers)  volgens de informatie die beschikbaar is, Dengbej in Koerdistan is een soort van profeetschap.

Want die doet Koerden denken aan hun verleden, is de enige brug naar de toekomst. Koerdische muziek is de bron van het leven voor Koerden.

Wanneer men van ziel spreekt, er wordt alleen aan menselijke geest gedacht terwijl alles op aarde waarop we leven een ziel, een geest heeft. Een geluid, er is een gevoel.
Probeer eens naar ergens te gaan waar geen auto’s, fabrieken of technische geluiden zijn, een geluidvrijeplaats.  Sluit je ogen en probeer te voelen. Natuur mompelt iets voor je. Kun je hem horen?

Uw geest wordt rustig en ook al is het in kleine maten, uw voelt de vrede, is het niet ? Waar kunt u deze in plaatsen, deze stem in de natuur dat u zo vrolijk en rustig maakt, wat is deze mompeling, waar komt het vandaan? Uiteraard muziek. Natuur zingt en mompelt liedjes. Elke levende wezen geniet van deze stemmen, kan er gevolgen uit trekken. Sommigen hebben er schrik van en trekken zich terug. Sommigen achtervolgen de terugtrekkenden bij deze geluiden. Men hoort kwetteren en vogels. Bijna elke levende zingt de geheimzinnige lied van de natuur met zijn eigen stem.

De mens die de mysterieuze, geheimzinnige geluid van de natuur heeft beluisterd, heeft achteraf deze mee genomen overal waar die kon mee nemen. Men heeft langzaam aan zijn verlangen aan verleden en aan toekomst in deze instrumenten en geluiden doen trillen. Men heeft deze instrumenten en nog anderen aan mekaar toegevoegd of bijeen gebracht en koren ervan gemaakt. De mens heeft niet alleen geschiedenis of zijn hopen voor in de toekomst maar ook de momenten waarin hij leefde overgedragen in muziek. Zo heeft ieder volk zijn eigen tunes doen ontstaan. Naarmate de tijd, zijn de melodieen zowel voor ieder mens als voor iedere volk, de onmisbare bron van leven geworden.

De dag van vandaag worden veel volkeren zowel aan hun geografie als hun muziek herkend. Bijvoorbeeld er zijn veel Arabische landen in het Midden-Oosten. Maar men hoort dezelfde melodien uit de instrumenten. Mensen die ernaar luisteren weten meteen dat het een arabische melodie of muziek is. Dit wil zeggen een melodie, een geluid van de viool is voldoende om te weten tot wie het behoort.

Zoals alle volken, ook bij Koerden is muziek  een van de onmisbare bronnen van het leven. Maar bij Koerden is muziek toch nog een andere verschijnsel ook. Het is een van de bronnen van het leven maar bevat de ongeschreven geschiedenis van de Koerden. Muziek is een van de basis items voor Koerden. Geen muziek geen leven is het voor Koerdische volk.

Muziek is als de wortels van Koerden. Volgens Kak Shar’ma is “muziek de enige die Koerden in het leven houdt”.

De basis van koerdishche muziek bestaat uit verbale muziek, en de  basis van koerdische muziek die tegenwoordig wordt gemaakt is gebasseerd op de muziek die door Dengbej (volkszangers, dichters) werd gemaakt. Zover het kan geïdificienteerd worden is de oudste muziek instrument van koerden de riet of de fluit. Maar het kan diversiteit vertonen per regio en geografie. De Armeense en Asyrische-syrische-koerdische volk volkeren zijn in interactie wat betreft de gebruik van muziekinstrumenten.  Voor zover kan vasgesteld worden kunnen we zeggen dat “Bulur” de riet de oudste muziek instrument is van Koerden. Het is een feit dat van verleden tot nu verschillende instrumenten zijn gebruikt. In tegenstelling tot deze, Koerdische muziek draagt zijn eigen eigenschappen. Dengbej en de kunst ervan is de basiselement die de koerdische cultuur in live houdt. Dengbej en zijn kunst is een soort van epische vertelling. Koerdistan, namelijk Mesopotamïe is de geboorte van mensheid, is de wieg van mensheid. Heeft een belangrijk cultureel erfgoed. Deze streek heeft vele oorlogen meegemaakt en talloze helden waren geboren in Mesopotamïe. Koerden die geen geschreven geschiedenis hebben, hebben deze talloze oorlogen legende gemaakt en in de kunst van Dengbej gegoten. Daarom heeft muziek een zeer belangrijke plaats bij Koerden.

Voor zover we weten is Dengbej en zijn kunst 2 a 3 duizend jaar oud. Er is een dominante muziekstem aanwezig. Deze dominante muziek is  er ook in volksdansen opgenomen. Deng = stem, bej = zeggen of zingen, dwz zing eens in het luid, met een dominante stem. En of vertel met een luide stem. De Dengbej kan ook zonder muziek een melodie geven aan de epische vertelling. Deze epische vertellingen kunnen niet als dansmuziek worden gebruikt. Het heeft een gewicht, er is verdriet in deze vertellingen het gaat over lievde, over pijn. Dezen vertellen zowel over oorlogen en gevechten tussen als heldendommen.

Kortom, koerdische muziek bevat annalen, lyrische poezie en epische literatuur en is gedocumenteerd zodat het gemakkelijk kan worden onthouden en kan worden nagelaten aan de volgende generaties. Koerdische muziek is volksmuziek, men weet van veel liederen waar en wanneer ze zijn gemaakt.

De origine van “stran’s” (liederen die gekneed zijn) die enkel als vocale worden uitgevoerd, de componist ervan is meestal een vrouw. Een vrouw die zelden haar vreugde maar meestal  triest van haar gevoelens wilt uitdrukken. Dengbej (volkszanger-dichter, minstreel) zou niet zomaar willekeurig overal zingen. Ze kwamen hun liederen voor de stamhoofd of voor “Divan” ( de raad) zingen. De raden spelen een belangrijke rol in het Koerdische muziek. Deze raden duurden niet een aantal uren maar begonnen vroeg in de avond en eindigten sanderdaags in de morgend. Tijdens deze raden (Divan) kwamen alle minstrelen bijeen en zongen tot dat ze uigeput waren. De dag van vandaag wordt nog altijd over de strijd van de “Dengbej” gesproken en hoe ze in interactie zongen. Bijvoorbeeld de bekende lied “Gule” is een van die liederen waarbij “Dengbej”en de kracht van hun stem konden tonen tegenover mekaar. Volgens deze lied is Gule de dochter van een stamhoofd in Mus ( een stad in Koerdistan) , haar stem wordt in deze lied vergeleken met de stem, geluid van een tijger. Op een avond heeft de stamhoofd in Mus alle Dengbejen naar zijn raad (Divan) uitgenodigd om in strijd te gaan met zijn dochter. Ze hebben een dag en een nacht gezongen maar niemand heeft de stamhoofd zijn dochter, Gule kunnen verslagen. Ze waren allemaal een per een uitgeput terwijl Gule nog goed kon zingen. In deze lied is ook opgenomen hoe Gule was als koerdische meisje en hoe ze gekleed was, alle details over Gule zijn beschreven.

Men moet het onderstrepen dat bij Koerden Dengbej-kunst situatie niet uniek is aan mannen. Ook al was het niet overal, vrouwen werden scheef bekeken wanneer ze zongen in het openbaar. Vooral Islam heeft hier zijn invloed over. Godsdienst die vrouw heeft opgesloten thuis, heeft ook veel verboden meegebracht. Maar deze is niet overal en altijd zo geweest. Men gunde vrouwen niet om Dengbej (volkszangers) te worden. Het was ook zo dat koerden de vrouw veel ontzegden ook al was dat niet voorgeschreven door godsdienst. “Sexani is een volksdans die in “Colemerg” (een stad in Koerdistan) wordt gedanst, zo is deze dans een van die dansen die niet binnen de kader van islamitische regels past. Ook al was de vrouw door de godsdienst onderdrukt, er zijn vrouwen die van zich hebben laten horen en spreken. Gule en Xezal waren vrouwen die in de raden zongen. MeryemXan en Nesrin Sirvan zijn vrouwen die uit regio Botan kwamen en bekend werden door hun stem. MeryemXan is de eerste vrouw die een koerdische plaat heeft gemaakt. Maar zowel MeryemXan als Nesrin Sirvan hebben in Botan de regio waar ze vandaan waren kunnen zingen. Door de omstandigheden zijn ze naar radio Bagdat (in Irak) gegaan om te kunnen zingen. MeryemXan bezit de grootste vrouwelijke stem en heeft een indrukwekkende stem.  Ze had de pijn en de onderdrukking in haar stem en ook de verbanningschap in haar stem. Wat betref Nesrin Sirvan, ze had een heel krachtige en indrukwekkende stem, moest ze toen de middelen en steun hebben had ze een wereldwijde operastem kunnen laten horen. Ze droeg het leven van haar regio “Botan” in haar stem en liederen. Waarom? Omdat uit de regio Botan  (regio in Koerdista) naar andere regios zijn verspreid. Nesrin Sirvan is oorspronkelijk van Sahe-Nuh, van Sirnak. Met de oudste benaming van Noah zijn stad komt Nesrin Sirvan.  Ze heeft een zeer grote rol gespeeld in het muziekspelen van koerdische vrouwen maar  ze heeft ook een zware prijs moeten betalen hiervoor.

Wanneer we de dag van vandaag naar Dengbej situatie kijken kunnen we heel veel dingen erover zeggen. Dengbej zijn is volgens de informatie die in Koerdistan is getroffen een soort profeetzijn. Het is de enige brug die Koerden naar hun geschiedenis leidt en daarvan naar de toekomst overdraagt. Voor koerden is muziek de rest en de bron van het leven. Wanneer koerden die geasimilleerd zijn naar deze liederen luisteren die door Dengbej zijn gezongen, worden ze emotioneel en ze wenen desondanks dat ze hun moedertaal niet meer kennen en begrijpen. Ze zeggen hierbij “ik zie mijn verleden hierin, ik vind terug wat ik verloren ben. Enkel mijn tranen kunnen mijn verdriet vertellen” Dengbejkunst is een dorpskunst, het is een 24 karaat goud voor Koerden, het geheim dat koerden niet geasimmilleerd werden ligt grotendeels in de kunst van Dengbej. Daarom kunnen we zeggen dat de Dengbej de rol van een profeet heeft gespeeld voor Koerden. Avdale Zeynike is het hoofd van de minstrelen. Had hij geen school opgericht voor de Dengbej-kunst zouden Sakiro, Reso, Seroye Bro en Iran Xanim niet zijn wat ze waren als Dengbej.  Ze hebben ervoor gezorgd dat de originele koerdische muziek heeft bestaan, ze hebben de koerdishce muziek ontwikkeld en beschermd.

W. Shakespeare zegt: “diegenen die de liederen van een volk maken zijn veel krachtiger dan diegenen die de wetten ervan maken”. Deze gezegde beschrijft precies de koerdische volk en de effecten van muziek op koerdische volk. Wat politiek niet heeft kunnen veranderen is veranderd door muziek. Iedereen houdt van muziek maar niet iedereen houdt van politiek. Diegenen die wereldwijd beroemd zijn geworden zijn ze die muziek hebben gemaakt. Ze hebben hun stem laten horen. Zelfs de nationale bevrijdingsstrijd van koerden heeft in grote maten zich laten horen via muziek en met de warmte van de melodieen de zielen omringd. Muziek is het symbool van samenhorigheid en eenheid. Het is daarom  dat men zegt dat muziek een andere betekenis heeft voor Koerden. Er zijn veel dingen om over de koerdische muziek te zeggen maar zelfs deze woorden zijn genoeg om de diepte van koerdische muziek uit te leggen. “Lied: is vriend, is vuur, is hoop, is liefde. Song is religie, is geloof. Melodie is zorg, is remedie. Wie geen lied heeft, heeft een tuin zonder rozen en is ontrouw en harteloos.

HALIME KURT

Vertaald door: Barîn Qesrî

Xecê Şen, werd in het jaar 1984 te Eruh bij de stad Siirt geboren. Nadat de Koerden de gewapende strijd waren aangegegaan is haar familie vertrokken naar Aydın. Na de middelbare school is ze getopt met studeren. Net als Uğur Kaymaz, Ceylan Önkol is Xecê Şen op een vroege leeftijd erachter gekomen dat ze een doelwit was van de overheid, ze verloor een been. Al 80 jaar worden Koerdische kinderen verminkt en vermoord beweert Şen, ‘het vermoorden van de Koerdische kinderen wordt gezien als het opruimen van de Koerden’.

Şen, nam in het jaar 1997 plaats in de vrouwen commissie van de partij HADEP. In 1999 werkte ze voor de krant Azadiya. In het jaar 2004 werd ze opgepakt en na een jaar vastgezeten te hebben, is ze aan de slag gegaan bij de MKM. In 2006 heeft ze actief gewerkt aan de TZP-Kurdi, wat een Koerdische vereniging is en sinds een jaar is ze de medevoorzitter van de TZP-Kurdi. We hebben met haar gesproken over vrede en educatie in het Koerdisch.

• Wat heeft uw beweging genaamd TZP-Kurdi in het jaar 2009 gedaan? Wat voor campagnes heeft u gehad? Hoe hebt u die campagnes voorbereid? Kunt u een aantal noemen wat betreft de studenten en kunt u dan ook zeggen dat u hen heeft onderwezen?

TZP-Kurdi is op 21 Mart 2006 opgericht. Onze activiteiten van 2006 tot 2008 gingen vooral om mensen bewust te maken van doel. Daarnaast hebben actief gewerkt om assimilatie en otoassimilatie tegen te gaan. Onze werkzaamheden gingen voor 80% over otoassimilatie. Maar waarom otoassimilatie?

Het is algemeen bekend dat de Turkse overheid al 80 jaar de Koerden wilt assimileren en daar ook hun politiek op baseren. Om de Koerdische bevolking te assimileren hebben ze vele campagnes gevoerd. Ze zijn bijvoorbeeld in het jaar 1980 begonnen met de gevangenen in Amed, daar werd tegen de Koerdische gevangenen gezegd “ Kameraad praat Turks, je mag dan veel praten”. Dit begon in de gevangenissen van Amed en het verspreidde zich tot de smalle straatjes in heel Koerdistan, de Koerdische taal werd verboden. De namen van de dorpen, steden en provincies werden van het Koerdisch veranderd in het Tuks. De kinderen met een Koerdisch naam kregen een Turkse of een Arabische naam. Om het feit dat ze Koerdisch spraken werden honderden mensen gemarteld en met soortgelijke redenen werden ze bestraft. Ondanks alle tactieken om de Koerden te assimileren is het de Turkse overheid niet gelukt om hun doel te bereiken. Waarom zijn ze gefaald? Omdat de moeders degene zijn die de taal beschermen en de kinderen opvoeden. Degene die de Koerdische cultuur doen voortleven; het spreken, het koken tot het kleden zijn de vrouwen. Zij hebben de typische Koerdische cultuur in leven gehouden. De vaderlandsliefde, taal en cultuur is door de moeders beschermd. De Turkse overheid schoot hierin tekort en heeft dit goed geanalyseerd. De tactieken van de Turkse overheid zouden nooit slagen als de moeders niet geassimileerd zouden worden. Na deze vaststelling zijn ze met verschillende campagnes gestart om de moeders te assimileren. Bijvoorbeeld in het jaar 1990 zijn ze met de campagne “Kom vrouwen laten we onszelf mooi maken en anderen”. In het jaar 2004 werd de campagne meer gericht op Koerdische kinderen “Kom op meisjes naar school”. We kunnen zeggen dat met deze laatste campagnes wel een bepaald doel hebben behaald.

Vandaag de dag is de kleding, houding en de spraak van de Koerden verandert. De Turkse overheid heeft hun tactieken wat betreft het assimileren verandert. Deze tactieken om de Koerdische bevolking te assimileren heeft de Koerden psychisch geschaad. Vandaag de dag zijn onze gedachten, ziel en dromen Turks. Dit kunnen we zeggen, omdat al onze verenigingen en stichtingen kun activiteiten en het lesgeven in het Turks geven. Daarom spreken we van een otoassimilatie. Otoassimilatie, is in andere woorden jezelf niet meer zijn. Tot kort spraken we van de tactieken van de Turkse overheid om de Koerden te assimileren. Maar vandaag is het overgegaan tot otoassimilatie, Koerden assimileren zichzelf in de Turkse cultuur, de situatie is dus verergerd.

Om de voorgaande redenen heeft TZP-Kurdi een campagne gestart wat de Koerdische taal wenst te bevorderen en te onderwijzen. Van 2006 tot op heden hebben ze geknokt tegen assimilatie van de Koerden. In het jaar 2009 is de campagne “Nu is het genoeg” van start gegaan en de TZP-Kurdi heeft als steun voor de campagne zelf ook een campagne gestart genaamd “Nu is genoeg, we willen onderwijs in onze eigen taal”. Daarna is TZP-Kurdi verder gegaan met een andere campagne genaamd “Laat Koerdisch een officiële taal zijn”. Op belangrijke dagen als de dag van de moedertalen zijn er bijvoorbeeld scholen geboycot met verschillende protesten. “De dan van de Koerdische taal” is op initiatief van de TZP-Kurdi op verschillende manieren gevierd, zo zijn er bijvoorbeeld vergaderingen, seminars en symposiagehouden. Na deze acties zijn de Koerden verbonden met hun moedertaal en zijn ze zich ervan bewust hoe belangrijk hun moedertaal is om de Koerdische cultuur in stand te houden. Van 2006 tot 2009 is er Koerdisch les gegeven aan meer dan duizend mensen. Vierhonderd mensen zijn dusdanig gevorderd dat ze zelf Koerdisch les kunnen onderwijzen. De afgelopen twee jaren worden er conferences gehouden voor docenten die de Koerdisch taal lesgeven.

• Wat is de belangstelling voor onderwijs in vergelijking met de voorgaande jaren en wat is jullie rol daarin geweest? Hoe zijn de koerden en vooral Koerdische kinderen met de Koerdische taal in aanraking gekomen, wat was jullie bijdrage daarin?

Zoals ik al eerder heb vermeld hebben onder andere de campagnes en conferences die de TZP-Kurdi heeft gestart voor de Koerdische taal veel aandacht gekregen van de bevolking. TZP-Kurdi heeft voor alle Koerdische verenigingen en stichtingen en overige bewegingen cursussen gegeven in het Koerdisch. Onze bevolking heeft de Koerdische cursus omarmd. Op vele plaatsen zijn er cursussen aangeboden voor Koerdische kinderen. Koerdische jongeren hebben op universiteiten verschillende activiteiten gestart om de Koerdische taal te behouden. Bij al onze vergaderingen is de Koerdische taal nu het uitgangspunt. TZP-Kurdi heeft de leidende rol genomen wat betreft de campagne voor de Koerdische taal en hebben het gestelde doel behaald. Ondanks het feit dat TZP-Kurdi niet al te lang is opgericht hebben ze tegengas gegeven aan de tactieken van de Turkse overheid om de Koerden te assimileren en hun moedertaal te vergeten. Ook al zijn niet alle Koerden geraakt met de gevoerde campagnes, is het de hun wel gelukt om de Turkse overheid een beetje bang te maken en een gedeelte van hun tactieken te ontwrichten. De bevolking is zich nu in ieder geval ervan bewust dat er otoassimilatie aan de gang was. Dit is voor ons een grote overwinning.

• Kunt u iets vertellen over de laatste ontwikkelingen betreffende de oplossing van in Turkije en de culturele, juridische ontwikkelingen. Kunt u spreken van een verandering?

De Turkse overheid heeft zoals ik al zei hun tactieken wat betreft assimilatie veranderd. Onder het motto van oplossen hebben ze een aantal stappen ondernomen wat betreft de Koerdische taal en cultuur. Bijvoorbeeld TRT 6 en er zijn op scholen afdelingen voor Kürdology geopend. Daarna hebben ze de afdeling Kürdology onderverdeeld in een afdeling genaamd “levende talen”. Hoe zwaar de verdenking van bodrog van de Koerden door de Turkse overheid ook is, is dit eigenlijk het resultaat van de strijd die de Koerden al dertig jaar voeren voor een gelijke behandeling en rechten. De Koerden zijn nu bewuster en kunnen niet meer om de tuin worden geleid. De Koerden zullen nooit hun waarden en wensen voor een rechtvaardig bestaan opgeven. De Turkse overheid heeft deze houding van hun gezien en geanalyseerd. Nu vallen ze bijvoorbeeld hun doorzettingsvermogen aan door politieke partijen te sluiten, waar ze al in angst hun stemmen aan hadden gegeven. Parlementariërs, burgemeesters, en politici zijn opgepakt. Wij als TZP-Kurdi vinden deze houding van de Turkse overheid uitermate verontrustend en delen hierbij mede dat wij nog harder zullen werken en nog meer zullen vechten voor onze rechten.

• Wat was de taak van het plaatselijke bestuur in bijvoorbeeld steden betreffende het bevorderen en verspreiden van educatie van de Koerdische taal? Is alles naar verwachting verlopen?

Er is nauw samen gewerkt met allerlei verenigingen en stichtingen om de Koerdische taal te ontwikkelen en het te doen gelden als een officiële taal in Turkije. Er worden zowel in gemeentes, wasserettes, als in buurthuizen Koerdische les gegeven. Is dit voldoende om de problematiek betreffende de Koerden op te lossen? Nee, ook al zijn de genomen stappen klein, zijn ze nog wel erg belangrijk. Geen één land heeft het probleem van onderwijs opgelost tot nu toe. Er is op dit moment geen enkel land die ons steunt. Wij hebben zelf de Turkse overheid in beweging gebracht om in het Koerdisch les te geven, helemaal allen en daarom zien wij het als een zeer grote prestatie.

Nieuwscentrum

Geweld tegen vrouwen is ouderwets, tegen de vrijheid. Om wat voor redens ook, die gene die geweld toepast is ook een slaaf en verslaafd. Verantwoordelijk voor de geweld tegen de vrouwen is door mannen gedomineerde systeem en ook echtgenoten, broers, vaders en zonen. Geweld tegen vrouwen is de vuile kant van de maatschappij en van het systeem.

Net als bij ons is ook in Latijns- Amerika. In jaren 60 is op een klein eiland genaamd Dominicaanse Republiek in Latijns-Amerika die onder zware druk en vernietiging politiek van de dictatuur Trujillo leidt. Het volk verhoogt hun politieke eisen en strijd tegen deze dictatuur. Die gene die zich een vormen met deze strijd zijn drie zussen genaamd “Mirabel”. Ondanks alle bedreigingen van de staat deinzen  ze geen stap op zij. De noordelijke regio van de Dominicaanse Republiek op 25 november 1960, werden drie vrouwelijke lichamen gevonden aan de voet van een klif. De lichamen behoorden tot de zussen Mirabel (Patria, Minerva en Maria). De dictatuur gaf als verklaring voor hun dood “verkeersongeval”. Echter, binnen de korte tijd werd duidelijk dat de drie zussen door verkrachting zijn omgekomen. Mirabel zussen waren toonaangevende leden van beweging Clandestina die de strijd aanging tegen de dictatuur Trujillo en in deze strijd worden ze symbool en worden ze als “Vlinders” herdacht. Patria was bekend om te zeggen “We kunnen niet toestaan dat onze kinderen opgroeien in deze corrupte en tirannieke regime, hebben we er tegen te vechten, en ik ben bereid alles op te geven, met inbegrip van mijn leven indien nodig”. Minerva was bekend voor het zeggen “…. het is een bron van geluk om te doen wat kan worden gedaan voor ons land dat lijdt zo veel verdraagt, het is triest om te verblijven met je armen gekruist … “. Maria was bekend voor het zeggen “….. misschien wat we hebben de meeste in de buurt is de dood, maar dat idee maakt me niet bang, we zullen blijven vechten voor dat wat rechtvaardig is .. ” In 1981 zijn de Latijns- Amerika vrouwen bijeen gekomen in Colombia en hebben 25 november tot internationale strijd dag tegen geweld tegen vrouwen uitgeroepen. Net als op die dag is er ook vandaag geen vermindering van geweld tegen de vrouw. In tegenstelling de geweld neemt toe naar mate de eisen van de vrouwen om vrijheid toenemen.
Op dit moment worden duizenden vrouwen over de hele wereld door hun echtgenotes, vaders, broers geslagen en ondervinden ze geweld. Misschien wordt er op dit moment een vrouw in de naam van eer vermoord, misschien wordt verkracht, tegen haar zin uitgehuwelijkt, vitriool over hun gezicht gieten of een moeder met haar kind komt om onder een bombardement. Misschien wordt een vrouw gemarteld of in hechtenis spoorloos of ontvoerd. Onder de naam “terrorisme” worden elke dag volkeren gebombardeerd…..elk moment zie je geweld, adem je geweld in. Onafgebroken voelen we de koude adem van geweld  in onze nek, in onze lichaam en in onze ziel. Geweld is elk moment om ons heen en in ons zelf. Alle tijden van de bekende  geschreven geschiedenis, worden vrouwen door staat, maatschappij en gezinnen onderworpen aan geweld en discriminatie. Historisch gezien wordt geweld door alle systemen gebruikt tegen de vrouwen. Veel vrouwen worden door hun  etnische afkomst, klasse, cultuur, seksuele identiteit  elke dag aangevallen. Geweld tegen vrouwen: wordt zowel fysiek, seksueel of psychologisch toegepast. De reden waarom de vrouwen pijn leiden is de samenleving, in de familie toegepaste gedrag en trends, de dreigingen en dwingen om hun vrijheid te beperken met inbegrip van  het geweld op het gebied van allerlei seksistische gedrag. Patriarchaal geweld tegen vrouwen is zowel het fundament van het systeem maar draagt ook een universeel karakter. Volgens het Comité voor de uitbanning van discriminatie van vrouwen, gender-gebaseerd geweld tegen vrouwen,” wordt het geweld toegepast alleen omdat ze een vrouw is of beïnvloed het geweld alleen de vrouwen”. “Niet-gelijke machtsverhoudingen tussen mannen en vrouwen in een historisch display” en “In vergelijking met mannen en zijn de vrouwen gedwongen in een positie-afhankelijke te zijn is  een van de cruciale sociale mechanismen ‘is gedefinieerd. Sociale seksisme, gebaseerd op vrouwen en mannen is ontwikkeld als seksisme rolpatronen. Seksistische systeem is om vrouwen te isoleren en tot slavernij, wat door de mannelijke brein is  aangewezen is om de vrouwelijke seksualiteit onder controle te houden en zo een morele en traditionele levensstijl te creëren en tot levensbeschouwing te maken. Wil absolute naleving van deze regels. Toegepast op alle vormen van geweld tegen vrouwen wordt getolereerd binnen de traditionele cultuur, is bemoedigend en wordt duidelijk ondersteund. Door te beginnen met geweld tegen de vrouwen in een patriarchale systeem dat maakt het starten van een systeem in ernst, maar ook voor gemeenschappen in dezelfde parallel met de ernst van de slavernij van de soevereiniteit als een methode om vast te stellen en de toepassingen worden gebruikt.  Geweld zit in de kern van de Patriarchale systeem. In deze zin, het geweld is de levensader van mannelijke overheersing. Systeem is naar verwachting niet te identificeren als niet-gewelddadige, maar een realiteit die de essentie van geweld openbaart. Dus de cultuur van geweld op basis van sociale seksisme in traditionele rol wordt ontwikkelt, mannen en vrouwen worden gedoogd zich elke dag te vernieuwen en zo doende blijft deze cultuur op been. Dit fenomeen het op been blijven van de vrouw is gebaseerd op de slavernij van de vrouw. Geweld tegen vrouwen, tot de omvang van sociaal geweld te reproduceren, laat zich op een geheime manier of laat zich in het openbaar zijn bestaan aan ons zien.De algemene Statistieken van de wereld laten niet alle aspecten van geweld maar een algemene beeld van zien.
Toch zijn er vreselijke statistieken …
-Heden een op de drie vrouwen in de wereld ondergaat fysiek geweld.
-Elk jaar worden bijna twee miljoen meisjes in leeftijd variërend van 5 tot 15 gedwongen tot prostitutie.
-Om de 6 minuten wordt er een vrouw verkracht in de wereld.
-In de VS worden elk jaar 4 miljoen vrouwen blootgesteld aan geweld.
-In India sterven elke dag 5 vrouwen als gevolg van gevechten rond de bruidsschat.
-In Zuid-Afrika wordt elke 90 seconden een vrouw verkracht.
-In China zijn er 1 miljoen ongeboren meisjes in de baarmoeder gedood omdat ze meisjes waren.
-In Iraaks oorlog, waren twintig duizend vrouwen verkracht tijdens de eerste maanden.
-Elk jaar worden 2 miljoen vrouwen  gebruikt in de internationale handel in vrouwen.
– Veel vrouwen krijgen in de leeftijd van 15 tot 40 jaar kanker, sterven als gevolg van verkeersongevallen of sterven als gevolg van malaria of raken gewond door geweld.
-Een op drie vrouwen wordt geslagen, gedwongen geslachtsgemeenschap of wordt gepest.
– 70 procent van de vrouwelijke slachtoffers van moord worden gedood door hun vriend.
Geweld tegen vrouwen is niet “natuurlijke”. Sociale, de politieke, economische, sociale structuren, om vrouwen te kunnen overheersing en het voed geweld tegen vrouwen. seksisme tegenstrijdigheid op basis van de ideologie van patriarchaal geweld blijft zijn dominantie als de basis van dit systeem gehandhaafd. Deze geweld laat zich zien soms als oorlogsgeweld, verkrachting, incest, gedwongen huwelijk, en soms moord, die ook verschijnt als psychologische oriëntaties. Geweld is een breed scala van cultuur die ieder moment van ons leven beheert, onderdrukt, en de grenzen van slavernij opnieuw aanlegt. Soms is het geweld zichtbaar en soms laat het zich zien als het bestaan van slavernij. Geweld tegen vrouwen, wordt elke dag vernieuwd door patriarchale systeem, bevestigd, en wordt aangemoedigd.
Echter;
49,7% van wereldbevolking zijn vrouwen.
Normaal zou nog ten minste 60 miljoen meisjes in leven moeten zijn maar door hun seksualiteit of omdat ze minder waardig zijn dan de jongens in sommige culturen worden ze verwaarloosd, gedood of zogenaamd verdwenen.
Wereldwijd;
-Ten minste een op de drie vrouwen of een miljard vrouwen hebben in leven te maken gehad met fysiek geweld, gedwongen seks, intimidatie of op een andere manier van onderdrukking ondergaan. Wie dit doet is meestal iemand van de familie of iemand die ze kennen.
-Ongeveer 47% van de vrouwen gaf aan dat hun eerste seksuele betrekkingen was gedwongen.
Seksueel geweld;
Verkrachting op basis van seksueel geweld, wordt gezien als de meest geconcentreerde vorm van geweld.
Wereldwijd;
-Een op de 5 vrouwen wordt verkracht of krijgt te maken met poging tot verkrachting.
-Elke 90 seconden wordt een vrouw verkracht.
-In Turkije wordt 35,6% van de vrouwen soms, 16,3% vaker in de familie verkracht.
Geweld tegen vrouwen tijdens conflicten is de meest voorkomende geweld dat zich voor doet. Massaverkrachtingen wordt systematisch gebruikt als oorlogswapen. Bovendien is tijdens de vele conflicten worden de vrouwen gedwongen tot prostitutie. De meerderheid van vluchtelingen en die van land worden gedreven zijn vrouwen en kinderen.
Wereldwijd;
– 80% van vluchtelingen zijn vrouwen en kinderen.
-Kind en vrouwenhandel wordt gezien in 85% van de conflictgebieden.
-Tijdens de genocide van 1994 in Rwanda, zijn tussen 250,000 tot 500,000 vrouwen , dat is ongeveer 20% van de vrouwen die zijn verkracht.
-94% van degenen die ontheemd zijn in Sierra Leone, zijn verkracht, gemarteld en tot seksuele slavernij  zoals blootstelling aan seksuele aanvallen.
-Tijdens en na de oorlog in Irak sinds april 2003, onder hen ook meisjes van acht jaar oud en ten minste 20 duizend meldingen zijn gedaan van verkrachtingen.
-Volgens de rapport van het bureau Vrouwen en gewapende conflicten wordt in Colombiaanse om de 14 dagen een vrouw gedwongen om te verdwijnen.
-Bosnië – Herzegovina, in 1992 tijdens een 5-maanden durende conflicten zijn tussen 20,000 tot 50,000  vrouwen verkracht.
-In sommige dorpen van Kosovo zijn 30% tot 50% van vrouwen die in de puberteit waren door de Servische troepen verkracht.
-In Koerdistan zijn nog geen statistieken bekend maar naar schatting hebben duizenden verkrachtingen plaats gevonden.
Ook;
In elke cultuur ter wereld komen er bepaalde vormen van geweld tegen vrouwen voor die er als  “normaal” of “traditionele” gezien wordt.
Wereldwijd;
-Meer dan 135 miljoen vrouwen en meisjes zijn besneden elk jaar krijgen 2 miljoen vrouwen en meisjes met deze risico te maken dat is (6.000 personen per dag).
-Momenteel zijn er 82 miljoen meisjes in de leeftijd van 10 -17 jaar oud op het punt te trouwen voor dat ze de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt.
-In meer dan 28 landen in Afrika komt vrouwen besnijdenis voor. Geweld tegen vrouwen wordt meestal geheim gehouden. Er wordt meestal niets gedaan met officiële aangiften of er wordt geweld tegen vrouwen legaliseert en wordt aangemoedigd.
Wereldwijd;
-In ten minste 54 landen zijn er wetten discriminerend voor vrouwen.
-In 79 landen zijn er geen wetten tegen huiselijk geweld.
-Volgens de beschikbare informatie, is er slechts in 51 landen, verkrachting binnen het gezin gedefinieerd als een strafbaar feit.
-Alleen in 16 landen zijn er speciale wetten voor seksueel aanvallen, slecht 3 landen hebben slechts 3 landen, als een categorie van haar eigen criminele daad definieert geweld tegen vrouwen.
-Bolivia, Kameroen, Costa Rica, Ethiopië, Libanon, Peru, Roemenië, Turkije, Venezuela en Uruguay, in overeenstemming met de wet van criminele verkrachter biedt om te trouwen met het slachtoffer en als het slachtoffer akkoord gaat dan gaat de verkrachter vrij uit.
– In, Peru, Bangladesh, Argentinië, Ecuador, Egypte, Guatemala, Iran, Israël, Jordanië, Syrië, Libanon, Turkije, de Westelijke Jordaanoever en Venezuela is in hun strafrecht opgenomen als verdediging van de “Eer”.
World Health Organization, geweld die door de echtgenoten gepleegd wordt is in een nauwe relatie van fysieke, psychische of enige vorm van seksueel gedrag, zoals gedefinieerd de toonaangevende schade veroorzaken. Zij omvatten ook de volgende items;
– Een klap geven, slaan, schoppen, en smeden,zijn daden van fysieke agressie.
-Intimidatie, continue vernedering zijn psychische mishandelingen.
-Gedwongen geslachtsgemeenschap en andere vormen van seksuele dwang.
-Iemand uit de buurt van zijn familie of vrienden te houden, op iedere beweging van iemand te letten of verhinderen van hulp te vragen dat zijn verschillende vormen van beperkingen.
In Turkije worden honderd duizenden vrouwen door de staat en de samenleving  blootgesteld aan het geweld. Onderzoek toont aan dat, ten minste een derde van de vrouwen in Turkije binnen het gezin wordt blootgesteld aan fysiek geweld. Deze vrouwen worden geslagen, verkracht en in sommige gevallen zelfs gedood of gedwongen zelfmoord te plegen. Volgens een recentelijk onderzoek toont aan dat geweld vrouwen weliswaar hoog kan liggen dan dat het wordt aangenomen.
-De vrouwen die de spoed lijn bellen, bellen ze 57%  voor fysiek geweld, 49,9% voor seksueel geweld en 8,6% voor seksueel misbruik. Het blijkt dat 97% van de vrouwen door hun echtgenoten blootgesteld worden aan geweld.
-Door een onderzoek die gemaakt is onder de Midden-en hoge inkomensgroepen van de gezinnen, blijkt dat bij begin van de vragen 23% van de vrouwen aangeeft dat ze door hun echtgenoten worden blootgesteld aan geweld, maar het vragen van specifieke geweld wordt stijgt de percentage  tot 71%.
– Volgens een andere onderzoek gaat men van uit dat 58% van de vrouwen dat ze niet alleen door hun echtgenoten, hun verloofden en vrienden maar ook door hun vrouwelijke familie leden als ook door hun schoonfamilie worden blootgesteld aan geweld.
– Onder een groep van 63,5 van de vrouwen in midden-en hogere klasse wordt aangeven dat ze zijn blootgesteld aan elke vorm van seksueel misbruik.
-Volgens een onderzoek; zijn 34 van 40 vrouwen thuis om het leven gekomen, 20 zijn opgehangen of vergiftigt, van de 20 zijn er bewijzen van dat ze zijn omgebracht, van de 10 is er bekend dat ze voor hun dood waren blootgesteld aan geweld binnen de familie.
-88,2% van de vrouwen leeft in een gewelddadige omgeving en 68% wordt door hun echtgenoten geslagen.
-64% van de vrouwen wordt door hun echtgenoten, 12% door hun ex-en, 8% door hun samenwonende partner en 2 % door hun schoonfamilie. 60% geeft aan dat ze zijn verkracht door hun echtgenoten.
– Provincies waar de Koerden wonen zijn onder 599 vrouwen een onderzoek gedaan, 51% geeft aan dat ze binnen hun huwelijk zijn verkracht en 57% geeft aan dat ze worden blootgesteld aan fysiek geweld. Vrouwen denken meestal dat geweld een deel van hun leven is, ze hebben geaccepteerd.
Volgens een onderzoek onder vrouwen;
-Veel vrouwen denken dat ze minder recht op autoriteit hebben dan de mannen; een onderzoek onder vrouwen toon aan dat ze 90% denken dat hoofd van het gezin een man is.
-Veel vrouwen denken dat de mannen slimmer zijn dan zijzelf. Een andere onderzoek toon aan dat 60% van de vrouwen die leven in dorpen zo denkt. – Zelfs denken ze dat ze de fysieke “straf” hebben verdienen: een onderzoek toon aan dat meer dan 70% van de mensen op de platteland dat geloven.
In sommige gevallen, worden de vrouwen gedwongen en aangemoedigd om zelfmoord te plegen en zo  hun mannelijke familie leden te ontlasten van verantwoordelijkheden en van de juridische sancties. Door de moorden namens “eer” (“töre” is plicht die ze moeten doen) is het moeilijk te bepalen hoeveel moorden worden gepleegd in Turkije. Het jaarverslag van de Vereniging voor Mensenrechten staat dat in  2003, 77 vrouwen vermoord zijn door familieleden, 40 zijn  vermoord als zogenaamde “eremoorden”. tegelijkertijd is bekend dat veel moorden zijn gepleegd; om de moorden te verduisteren geven de familie aan dat ze zelfmoord hebben gepleegd en de vrouwen worden aangemoedigd om dat ook uit te voeren. Het is ook een feit dat de staat als mede de media deze soort misdrijven ondersteund en aanmoedigt. De vrijheid en seksuele identiteit  van de vrouw en het lichaam van vrouw wordt beperkt om de controle over ze niet te verliezen. Om de zogenaamde “eer” worden alle bewegingen van de vrouw gezien als een traditionele regels. De vrouwelijke seksualiteit tot taboe maken en aan de andere kant tot dagelijkse onderhandelingen maken. Om de huidige systeem draaiend te houden worden de samenleving en in het bijzonder de vrouw met een zwaar bedreigd om geweld cultuur in stand te houden. Kort gezegd geweld tegen vrouwen is ouderwets en tegen de vrijheid. Hoe je ook benoemt die gene die geweld pleegt is een slaaf en is verslaaft. Verantwoordelijk voor het geweld tegen de vrouwen is zowel het gedomineerde systeem door mannen als hun echtgenoten, broers, vaders en hun zonen.Geweld tegen vrouwen is de vervuilde kant van de samenleving. Die gene die geweld pleegt, de andere die toe ziet, die zwijgt ze zijn allemaal verantwoordelijk voor het geweld.

Şemse Güllü