Sophia Magdalena Scholl, is geboren op 9 mei 1921 in de stad Forchtenberg in Duitsland. Sophia Scholl, haar broer Hans Scholl, haar zusters Inge en Elisabeth en haar broer Werner werden christelijk-humanistisch opgevoed. Sophie was geen ‘typisch’ Duits meisje, ze was klein en had bruine ogen en haren. In 1930, verhuisde het gezin naar Ludwigsburg en vervolgens twee jaar later naar Ulm waar haar vader een consultancy bureau had. Sophia en haar broer geloven in de propaganda van de nazi’s en treed toe aan de Hitlerjeugd op de leeftijd van 13. Ze koos om net als de meeste van haar klasgenoten toe te treden aan de Duitse eenheid van meisjes, maar haar aanvankelijke enthousiasme gaf manier om kritiek. De arrestatie van haar broers en vrienden in 1937 voor deelname aan de Duitse jeugdbeweging liet een sterke indruk op haar. Sophia maakt tijdens een dansevent in 1937 kennis met Fritz Hartnagel. Ontdanks de twee veel veel aparte ideeën hebben, worden ze verliefd op elkaar.

In juni 1942 begon Scholl biologie en filosofie te studeren in München. In de vakanties moest ze werken in een bewapening productie in Ulm.

Door haar broer, die geneeskunde aan de Ludwig-Maximilians-Universiteit van München studeerde, ontmoette ze studenten die hen in hun verzet tegen het nazi-regime moedigde. Hoewel haar broer Hans haar uit de cirkel van het verzet tegen het nazi-regime wilde houden, was Sophie  geslaagd om toe te treden tot de groep. De leden van de Witte Roos maakten brieven die ze in telefooncellen en geparkeerde auto’s legden en gaven ze aan andere studenten in andere steden om de brieven te verdelen.

De kern van ‘De Witte Roos’ werd gevormd door een groep studenten geneeskunde. Samen volgden zij de cursussen van professor Kurt Huber die filosofie en psychologie doceerde. De kritische kijk van de professor zette de studenten ertoe aan hem in vertrouwen te nemen. Ook hij nam deel aan hun acties. Aangezien ze hun acties steeds verder wilden uitbreiden werden ook andere studenten en vrienden in meer of mindere mate ingelicht. Zij zorgden oa mee voor de verspreiding van de pamfletten in München en omstreken.

Later trachtte de groep contacten te leggen met studentengroepen uit andere steden.

Zo ontstonden er banden met studenten uit Hamburg, Ulm, Freiburg, Stuttgart, Saarbrücken en Berlijn (groepen ‘Rote Kapelle’ en ‘Onkel Emil’). Behalve de groep Onkel Emil werden ook alle andere studentengroepen door de Nazi’s ontdekt en de medestanders veroordeeld en terechtgesteld.

In februari, verdacht de geheime politie (Gestapo) de auteurs van de folders in München student kringen. Midden februari 1943 werd de zesde bijsluiter voltooid en verzonden met een oproep om het nazi-regime omver te werpen en een “nieuwe intellectuele Europa” te bouwen. De bijsluiter kwam naar Groot-Brittannië door Helmuth James Graf von Moltke. In het najaar van 1943 werd het er herdrukt, gedaald door Britse vliegtuigen boven Duitsland en verspreiding door de omroep BBC. Op 18 februari werden Sophie en haar broer in de universiteit van München tegengehouden door de bewaker Jakob Schmid . Na hun ondervraging door rector Walther Wust werden ze gearresteerd door de Gestapo. In het hoofdkwartier van de Gestapo München in het Johanneshof Palais in Brienner Street, was Sophie Scholl ondervraagd door Detective Chief Secretary Robert Mohr van 18 tot en met 20 februari. Zij probeerde de agenten te overtuigen dat ze alles met haar broer had gedaan om haar andere vrienden te laten bevrijden. Vier dagen later, op 22 februari, werd ze veroordeeld (in München door het volkstribunaal onder het voorzitterschap van de rechter Roland Freisler uit Berlijn “verraderlijke ter bevordering van de vijand, voorbereiden te hoog verraad plegen [en] ondermijnen militaire kracht”) tot de dood. Na de uitspraak zei Sophia tegen de rechter: ” Als ik nog eens zou leven zou ik hetzelfde doen. Want ben niet degene met een verkeerde kijk op de wereld, dat zijn jullie.” Ze werd dezelfde dag rond 17:00 uur geëxecuteerd.

Meral Çiçek

De eerste Ezidi familie die ik had leren kennen had me diep beïnvloed. Ik ben jaren terug op bezoek geweest bij een tachtig jarige die ervoor gezorgd heeft dat ik volledig in de war was wat betreft mijn gedachten en het geloof.

Zijn verhaal was als volgt; ‘ Niemand weet wat wij hebben mee gemaakt. Ik was nog zeer jong. Wij waren als arbeiders op veld gaan werken. Wij hadden urenlang onder de scherpe zon gewerkt. Onderweg naar huis zijn wij even gestopt aan een fontein om water te drinken. Er was stond een vrouw aan de fontein om haar lading te vullen met water. Naast haar stond nog een vrouw. Vrouw die water aan het vullen was gaf me een bekertje water en gelijk heeft de andere vrouw naast haar zich naar vrouwen gebogen om de bekertje af te pakken. “ zij zijn Ezidi’s zij mogen niet van dezelfde beker drinken als ons” en verwees daarna naar een andere grotere beker op grond. Deze beker was er ene die gebruikt werd om dieren water te geven. Wij hebben geen water gedronken en hebben de benen genomen. Wij werden als dieren behandeld omdat wij Ezidis waren.

Deze is een gebeurtenis die alle Ezidis ooit wel is hebben mee gemaakt maar dit is niet het ergste.

Ezidism is een geloof dat de gelijkenissen toont met de Mazdaism, wel een geloof die als een van de oudste word beschouwd. Hen die in Ezidism geloven zijn diegenen die in minderheid worden beschouwd en uitgesloten zijn van de maatschappij kiezen ook vaak een gesloten leven naar buitenwereld toe. Deze is echter ook om zich te beschermen. Vooral laatste jaren horen wij veel over vrouwen moorden in deze gemeenschap. Desondanks deze laatste negatieve, Ezidis zijn diegenen die de Koerdische cultuur, taal, tradities tot de dag van vandaag in zijn originaliteit voort brengen. Vrouwen zijn diegenen dat het best doen.

Ik ga hier niet schrijven over geschiedenis van Ezidi’s. Wat ik wel diep wil graven is de statuut van de vrouw in de Ezidi geloof. Ik heb niet veel bronnen kunnen vinden om de statuut van de vrouw kunnen inlichten. Het zal niet verkeerd zijn indien ik zeg dat de politiek om hen te discrimineren ervoor gezorgd heeft dat er niet veel over hen bestaat. Ook in Ezidi geloof heeft de man te zeggen.

Verzet van de Koerdische vrouw tegen de assimilatie: Bege Samur

Yasar Batman, een onderzoeker die over Ezidis schrijft ; vind dat de verzet van Bege Samur ( een vrouw die zich heft verzet tegen assimilatie) gemotiveerd was door een legende.

Volgens vele bronnen, Begê die in de jaren 1894-1958 heeft geleefd in provincie Urfa-Suruc en Mishacerk is een vrouw die behoort tot de stam Dina . Zij word zowel door haar eigen stam als andere stammen als legende beschouwd. Wat zij gemaakt heeft wordt de dag van vandaag sociologisch bekeken.

Het verhaal is als volgt; Ezidi koerden in midden-oosten hebben honderden jaren folteringen mee gemaakt zodat zij zouden worden bekeerd tot de islam. Velen zijn vermoord door dat zij zich niet wilden bekeren. (dit word bevestigd in de archieven van de staat)

Desondanks al deze folteringen, de heldin Begê had de moed om zich te verzetten. Zij wilt zich absoluut niet bekeren. De eerste 55 jaren van haar leven die zij door brengt in Suruc, Mishacerk waar alle andere dorpelingen zich hebben bekeerd kan er niet voor zorgen dat zij zich ook bekeerd. Zij blijft weigeren. Nu wordt zij ook door haar eigen verwanten uigesloten. Kinderen vallen haar lastig, de andere dorpelingen discrimineren haar maar zij blijft bij haar standpunt en gaat zich niet bekeren. Vanaf dan wordt zij door iedereen in de dorp en andere dorpen rondom haar dorp als de laatste Ezidi genoemd. Zowel haar eigen verwanten als andere stam hoofden plannen om haar om te kopen met veel goud.

Een van de stamhoofden, een van de rijksten nodigt Begê uit naar zijn eigen huis. Hij toont zijn eigen dochter aan Begê; “ Kijk Begê dit is mijn dochten Aysan, zij heeft beide armen vol met goud, en als jij je gaat bekeren krijg je al het goud”. Begê weigert dat. Anderen die zich wel hadden bekeerd uit vrees voor gevolgen zijn fier op haar maar durven dat niet te tonen. Begê wordt voortaan als een heldin beschouwd.

De andere dag, in 1930 doet de verhaal van Begê zich voort, van Urfa naar Suruc van Syrië naar alle andere plaatsen waar Ezidi volk woont. Vele stamhoofden die zich hadden bekeerd doen Begê een huwelijsverzoek maar Begê wijst zij allemaal af en sterft als een maagde. Verhaal van Begê wordt tot de dag van vandaag voort vertelt.

Statuut van de vrouw bij de Ezidi’s

Feleknas Uca die reeds twee ambten gezeteld heeft in het Europees Parlement beschrijft de statuut van de vrouwen in de Ezidi geloof als volgt; “ In de Ezidi geloof beschikken vrouw en de man over een gelijke plaats. Het zelfs zo dat de vrouw de Ezidi vrouwen steviger in hun schoenen zaten bij de onderdrukkingen in de eeuwen 6 en 7 V.C.  Vrouwen werden beschouwd als heilig omdat ze konden baren. Na de opperste en de Melekî Tavus (engelachtige pauw) werd de vrouw aanbied. De vrouw had op elke gebied van het leven het woord, haar mening werd op prijs gesteld maar assimilatie politiek, onderdrukkingen op de Ezidis hebben ook de statuut van de vrouw binnen de geloof doen veranderen. Ook al is het volgens Ezidi geloof zo dat de vrouw en de man gelijk zijn, kunnen wij zien dat in de hedendaagse leven man hoger staat als de vrouw”.

Feleknas Uca voegt er ook aan toe dat de vrouwen moorden die de laatste jaren gestegen zijn niets te maken hebben met het geloof maar wel met de patriarchale systeem. µ

Een documentaire die voor Roj tv is gemaakt over Ezidis door Ikram Balekanî toont de volgende; “ In de Ezidi geloof bezitten de vrouwen een heilige plaats. Niet alleen vrouwen maar alle levende wezens hebben een heilige plaats want zij vormen de leven en zo hebben zij elk hun waarde. In Ezidi geloof zijn er veel Pir’s (patriarch) en godinnen. Volgens de Ezidi mythologie is Fexra Xatun een godin, godin van vruchtbaarheid. Zij is de godin van vruchtbaarheid en voortplanting. Vele vrouwen in Ezidi geloof vasten voor Fexra Xatun.

In Eezidi geloof kunnen ook vrouwen een plaats hebben in de orde, rang. Zij mogen zelfs tot de hoogste rang uitbreiden, namelijk Mir ( het hoogste plaats in de orde) zijn.

Sommige onderzoeken tonen aan dat de er strenge regels zijn binnen de Ezidi gemeenschap. Zo heeft de Hollandse onderzoeker D. Theophil Lobel volgende informatie in zijn thesis opgenomen; Ezidis mogen volgens de wet slechts met één vrouw trouwen. Stamhoofden mogen met meerdere vrouwen trouwen maar zij mogen geen minnaressen hebben. Trouwen met de verwanten is toegelaten. Scheiden kan enkel indien sprake is van overspel. Volgens de traditie werd de vrouw als eigendom van de man beschouwd en wie deze afspraak niet naleefde kreeg de strengste straf. Daar er veel misbruik werd gemaakt van deze regelmaat werd deze vaker opgeheven door de Mir of de hoogste in de orde.

In een andere onderzoek wordt verklaard dat de huwelijk gebaseerd was op de regel; een enkel vrouw huwen. De huwelijk werd gesloten door een Pir of Seyh, deze laatsten verdeelden een brood tussen de man en de vrouw en zo werd de huwelijk verbonden.

Tijdens de trouwfeest draagt de bruid een wit rood jurk en de bruidegom geeft de bruid een appel bij het binnen treden van het huis. Diegenen die met iemand huwden die niet behoorde tot de Ezidi geloof werden uitgesloten door de gemeenschap.

Vele onderzoeken tonen aan wat betreft de statuut van de vrouw; een meisje mocht haar man zelf kiezen. Zij mag nooit uitgehuwelijkt worden. Een meisje die een gepaste jongen heeft gekozen moet haar vader inlichten over haar keuze. Een man die zijn vrouw wil scheiden moet 3 maal de zin “ jij bent mijn Pir en Seyh” herhalen en zo zijn zij gescheiden. Niet alleen de man maar ook de vrouw bezit het recht om haar man te scheiden.

Ezidi vrouwen die hun plaats hebben gemaakt in de geschiedenis

Het is een feit dat processen in de Ezidi geloof de statuut van de vrouw hebben beïnvloed in de gemeenschap. Het is ook duidelijk hoe de legendarishce vrouwen de sporen van de geschiedenis onthullen.

Na’am Xatûn, is de vrouw van Mir Ali Beg die in  1932 werd vermoord. Soranprins Mir Muhammed heeft dezelfde jaar de vrede willende Ezidis aangevallen en een genocide gemaakt. ER zijn er 120 duizend mensen vermoord en velen zijn bekeerd tot de Islam. De hoogste van de orde werd vermoord en hij werd zelfs niet begraven.

Na’am Xatun heeft een moedige strijd geleverd. Zij is naar de plaats van Mir Muhammed gegaan en heeft gevraagd om met hem te praten. Men verteld dat zij met een mes naar daar was gegaan om de Mir te vermoorden. Zij hebben haar niet toegelaten om hem te vermoorden maar uiteindelijk heeft zij de lijk van haar man kunnen mee nemen naar haar dorp.

Mayan Xatun, was de zus van Mir Ismail Beg en de vrouw van Ali Beg. Ze zou tussen de jaren 1870-1875 geboren zin. Zij was met haar man toen die door Ottomanen werd verband. Ottomanen hebben toen aan Ali Beg gevraagd om islamitisch te worden. Hij heeft deze geweigerd en daarom werd hij van Ninova naar Sewas verband. Mayan Xatun had een zeer groten invloed op haar man. Haar man kreeg veel steun van haar zij hielp hem bij veel. Men gaat ervan uit dat zij de hoofd was van Ezidis toen. Toen haar man in 1913 overleed had zij een zoon van amper 12 jaar. Na de dood van haar man heeft zij zichzelf als de hoogste van de orde verklaard en totdat haar zoon groot werd was zij diegene die de gemeenschap leidde. Mayan Xatûn die een stevig in haar schoenen stond heeft contacten met de andere Koerdische en Arabische stammen gemaakt om ervoor te zorgen dat de Ezidis ook wat te zeggen hadden in de gebied.  (Feleknas Uca)

Binews Agal ( Berivan): Zij wordt beschouwd als symbool van de verzet in de Koerdische gemeenschap. Zij is in het jaar 1989 in Cizre na een aanval overleden. Zij is geboren in provincie Batman- Besiri. Zij is de dochter van een Ezidi familie. Zij heeft in vele plaatsen in Koerdistan en Europa voor de rechten van de vrouwen strijd en acties gevoerd. De opstand in Cizre in het jaar 1990 tijdens Newroz is het aantwoord die op de dood van Binews Agal is gegeven. De onderdrukkingen die de Ezidi vrouwen mee maken is niet anders dan de onderdrukkingen die de vrouw hedendaags mee maken. Patriarchale systeem maakt geen verschil in van welke godsdienst de vrouwen zijn wanneer zij worden onderdrukt. Indien Ezidi gemeenschap terug kan keren naar zijn originaliteit zal er ook in de koerdische gemeenschap veel veranderen.

Yasar Kemal beschrijft in zijn roman “Firat suyu kan akiyor” ( er stroomt bloed in de Euphraat) “ Ezidis bidden 3 maal per dag naar zon kijkend… Elke lied, oud, jong, vrouw, kind kijkt met gezicht naar de zon en zegt wat er die binnenstroomt. Misschien zijn dat de aller mooiste gebeden die de mens tot de dag van vandaag heeft gezegd. Misschien zijn  de aller mooiste zangen, liederen, gedichten zijn voortvloeit uit deze gebeden. Misschien liggen deze gebeden aan de basis van alle sages, legendes van Mesopotamië.

Misschien zullen al deze gebeden gehoord zijn wanneer alle sages hun plaats hebben gevonden in ons leven….

Hacer Altunsoy / Barin Aldur

Incest en sexueel misbruik is een grote problematiek waar mensen zichzelf erbuiten willen behandelen en fo willen horen.  Incest wordt in alle samenlevingen als taboe beschouwd en wanneer het zich het voordoet zullen  de wonden en letsels ervan zijn erg diep zijn.  Wanneer ik aan deze onderzoek begon, dat wilde aantonen hoe sexueel misbruik ontwikkeling hindert en wat voor schade deze berokkent, heb ik spijtig niet veel resultaat kunnen boeken wat betreft gegevens.  Dat toont ons aan dat incest behandeld wordt als sociale taboe  en de onschendbaarheid ervan. Hiermee blijkt ook dat incest wettelijk zeer moeilijk te bewezen is en vindt in geheim plaats. Incest doet zich vaak voor door de eerstegraad familieleden en de enige ooggetuige ervan is de persoon die het zelf heeft mee gemaakt.  Deze heeft dan ook te maken met de onschendbaarheid van de familie en  voor de continiutieit van de heilige dak en dat kan dan als een vorm van aanpak gezien worden die de systemen voorzien.

Verbod in matriarchale samenleving

In het historisch ontwikkelingsproces werd incest als taboe beschouwd in vele stammen. In een matriarchale samenleving was de strengste regel van de totem de geslachtsgemeenschap van zussen en broers.  In de edele clan gemeenschappen is de geslachtsgemeenschap tussen moeder en de zoon is even verboden en taboe als dat tussen de zussen en broers. Wanneer de overgang naar de patriarchale zich voordoet, ontwikkelt zich een andere visie op zulk gebeurtenissen. Op het moment dat de mens in de noodzaak van de fysiologische vader figuur geloofde begon de structuur van de patriarchale familie zich te baseren op twee dingen; verlangen naar macht en voortzetting van de nageslachten.

Bij de overgang naar de patriarchale is een nieuwe tijdperk begonnen  waar monogamie vermeerderde en ook vrouwen de erfenis konden erven.  Deze heeft dan ook ervoor gezorgd dat ieder vrij kon kiezen met wie te trouwen mits verbod huwelijk van de bloedverwanten. In de patriarchale familie was dan even belangrijk van wie de kind werd gemaakt. Zo had de vader ook gezag in het opvoeding van de kind.  Als gevolg hiervan, in tegenstelling tot de matriarchale familie, alle sexuele acties van de vader ten op zichte van de kinderen werden binnen de concept insect geëvalueerd.

İncest tijdens sedentair bestaan

Buiten een aantal uitzonderingen word incest sedert duizenden jaren als taboe beschouwd. Historisch gezien, zien we dat Peru, Japan en Egypte deze manier legitiem beshcouwen om de zuiverheid van de koninklijke familie te behouden.  Zoals in de verhaal van de tragedie van  King Oedipus, Sophocles vermoord zonder eigen wil zijn vader en trouwt uiteindelik met zijn moeder. Wanneer hij achter de waarheid komt straft hij zich door eigen ogen te verblinden. Zo word bijvoorbeeld in de oude griekse mythologie, de geslachtsgemeenschap tussen twee goden, zus en broer als natuurlijk beschreven.  De twee papyri van oude Egypte, ook broer en zus Uziz en Osiris maken samen de Horos. Het word in de historische boeken geschreven dat King Guarthigirmus tijdens romeins rijk met zijn eigen dochter is getrouwd en een zoon heeft gemaakt.

De Dikten een van de oudste stammen in Schotland, het werd als zeer normaal gezien wanneer een broer met eigen zus een kindje maakte ef of een stief zoon met stiefmoeder geslachtsgemeenschap had.  Door de ontcijfering van de papyri van oud Egypte komt men te weten dat de huwelik tussen zus en broer geaccepteerd was. De meest geschikte huwelijk voor faraos was dat met de zus en broers. Ook de Peruaanse en de Hawaiianse volk probeerde de zuiverheid van eigen bloed te bewaren door met familileden te trouwen.  De overgang naar een tijdperk waarin mensen in monotheïsme geloven zorgt ervoor dat incest als taboe word gezien. Vooral om de macht en nabestaanden worden er meer familie huwelijken bestaan.

Hoe word dat gemerkt

İncest werd tijdens matriarchale familie zeer streng als taboe beschouwd, als  gevolg van de patriarchale werd dat als bindmiddel gezien en nu in de tijden van de rechtstaat waarin we leven is zonder twijfel sexueel misbruik. Tegenwoordig is incest ten strengste verboden maar is vaak  een vorm van geweld dat verdoezeld worden.  Deze gevallen worden vaak gemerkt tijdens een onderzoek en of bij behandeling van een ziekte.  Slachtoffers van incest durven meestal deze niet bekend te maken uit schrik en schaamte voor  gevolgen en represailles en vooral voor uitsluiting door de gemeenschap.

Incest word vaak gezien als een geheim binnen de familie. Hoe meer inspanningen om sexueel misbruik tegen de kinderen te bestrijden hoe moeilijk dat incest verborgen kan gehouden worden.  Alhoewel incest zich veel voordoet denkt men dat het een zeldzame gebeurtenis is daar er niet veel aangemeld word. Aangezien er teveel verkeerde opvattingen over de incest bestaan , word de diagnose ervan ook beletseld . Deze verkeerde opvattingen zijn vooral,  a) incest is een zeldzame gebeurtenis, b) slachtoffer houdt het minste schade aan deze geberutenis,  c) slachtoffer mag niet onder druk gezet worden voor debelichting van de zaak. Deze zorgt voor psychologische schade. Op een bepaalde leeftijd is moelijk de ware gebeurtenis te begrijpen. Bij kinderen is dat zeer moeilijk. Ze hebben er moeilijk ermee om te begrijpen of het ging over de fantesie of over de waarheid wat betreft de gebeurtenissen die ze hebben meegemaakt.  Bovendien kunnen de kinderen deze gebeurtenissen vergeten door dat ze in hun verstand de imago van goede vader en moeder niet willen schaden.

Onderzoeken tonen aan dat de incest zaken vooral voorkomen in westerse familia. Het toont ook aan dat er verschillen zijn tussen de westerse familie en familie in de Midden-Oosten.  De gegevens over incest zaken wijzen vaak op een vader en of een stiefvader als dader. In Midden- Oosten beschikt men over bijna geen gegevens over incest.  In de incest zaken volgens de gegevens is de dader vaak tussen de 35-40 jaar  en de slachtoffer tussen 5 en 16 jaar. Sexueel misbruik duurt vaak 8 jaar en in het vervolg is de slachtoffer vaak de volgende oudste kind. Het gaat vooral over meisjes.

Incest in de Familie

Families waar incest zich heeft voorgedaan toont een aantal symptomen. Deze zijn vaak echtelijke incompatibiliteit en de sociale isolatie. In zo een familie type hebben de leden elkar emotioneel nodig maar ze kunnen elkaar vaak niet helpen en door wantrouw tonen ze een band van hechtheid. Het word gemerkt dat er ook communicatiestoornis bestaat tussen de familie leden. Wanneer incest bekend geraakt begint een lijmdichte isolering in de familie. De emotionele behoeften van de slachtoffer probeert men binnen de familie te helpen. Uit vrees voor de gevolgen en de truamas dat de familie kan oplopen word  een geheim gemaakt van de zaak en dit zorgt voor een uitsluiting doorzichzelf en zo neemt ieder zijn deel aan de misbruik en maakt zich schuldig.

Vaak gaan de moeders een gedrag tonen naargelang de gemeenschap waarin ze leven en naargelang de psychologie waarin ze verkeren. Vooral in bij de volkeren in Midden- Oosten willen de moeders deze gebeurtenis geheim houden uit vrees door de sociale controle van de gemeenschap. Moeder van een slachtoffer die zelf is slachtoffer geweest van incest of sexueel misbruik zal deze wat haar kind mee maakt anders opvatten.  Een moeder dat in zo een situatie verkeert kan en zal zeer moelijk steunend zijn aan haar dochter.

In westen, de onderzoeken tonen aan dat het gaat om een vader of een stiefvader die sexueel misbruik aanricht maar in Midden-Oosten, daar de families zeer groot kunnen zijn, de dader kan een groter broer, oom of schoonbroer zijn.  In deze zaken van incest merkt de onderzoek vaak de dader zelf ooit slachtoffer was van incest of sexueel misbruik. Meesten van de daders zijn vaak eigenaar van een heersende persoonlijkheid, onder deze persoonlijkheden dragen ze wel paranoide zorgen.

Kinderen moeten als slachtoffer worden beschouwd bij incest zaken. Volgens de opvattingen van Yates (1982), de kinderen hebben die capaciteit niet om te beslissen of verantwoordelijkheid te nemen tijdens hun kinderjaren daarom dat ze slachtoffers zijn. Wanneer een onderzoek aantoont dat een kind pasief de incest heeft geaccepteerd, gaat men kunnen zien dat de kind geen andere waarheid heeft gekend door de familie of ouders. Het is ook opvallend wanneer er geen idool of een beshermend personage bestaat voor een kind dat die jarenlang misbruikt kan worden. Meeste kinderen doen passief mee aan incest. Een van de redenen hiervoor is dat de kind vreest om de persoon kwijt te spelen. Een kind dat eerder  gelooft dat door te accepteren van incest zijn familie bijeen blijft zal minder snel gaan klagen. Kinderen zijn zeer fragiel wanneer het gaat over uiteengaan. Een andere onderzoek vanuit de visie van kinderen is dat de kinderen vaak het verschil tussen een erotische aanraking en een vriendscappelijke aanraking niet uit elkaar kunnen halen.

Gevolgen  van incest op lange termijn:  De meerderheid van slachtoffers kan in de latere leven geen vertrouwensrelaties tot stand brengen. Ze kunnen geen vriendschappen aan en zullen snel geneigd zijn om uit een kring te stappen waar niet bekende mensen zijn.

Ze kiezen ook vaak voor aseksuele of homoseksuele levensstijl om de traumas die zouden kunnen ontstaan te vermijden en die zich kunnen voortdoen door seksueel gemeenschap. De meeste incest en of sexueel misbruik- slachtoffers hebben dezelfde probleem, namelijk, persoonlijkheids of karakterstoornis die ervoor zorgt dat ze de betekenis van het bestaan en de geloof in waarden verliezen.

Bij de behandeling van deze gebeurtenissen ten op zichte  van de families die de zaak geheim hebben proberen te houden en of  de dader zou men zeer voorzichtig te werk moeten gaan. Eerst steunend en het vermijden van haat gevoelens tegen over de persoon of de familie. Er zou rekening moeten gehouden worden met de veiligheid van de de kind namelijk slachtoffer.Wanneer de volwassene de behandeling niet aanvaard kan de kind voorlopig in een tehuis geplaatst te worden. Slachtoffer zou psychiatrische en medische hulp moeten krijgen maar wat er niet vergeten mag worden zijn de gevolgen en traumas van een gyneacologische onderzoek.   

Gegevens over incest

Een aantal percentages in onderzoeken.

* Volgens vele onderzoekers is de percentage van seksueel misbruik dat aangemeld word is 6-12% (Ellion,1994; 1988; Saunders, 1989).

*De periode van geheim houden van seksueel misbruik kan zeer lang duren. 40% van vrouwen en mannen gelijk na de gebeurtenissen, 24% vrouwen en 14% mannen nog later en 36 % van de vrouwen en 46% van de mannen houdt het geheim tot nade bekendmaking van de gegevens (Finkelhor 1990).

*Kinderen ontkennen vaak wanneer rechtsreekse vragen worden gesteld aan hen over de seksueel misbruik. 75% van de kinderen ontkent en slechts 11% van de kinderen zal in begin fase kunnen vertellen wat er gebeurd is , hier bestaan onderzoeken over.  8-22% van de kinderen heeft eerst verteld over de seksueel misbruik en achteraf hebben ze hun klacht ingetrokken (Elliot en Briere, 1994; Sorensen en Snow 1991).

*In America doet  incest zich voor in 1 op de 10 gezinnen. 50 tot 80 % van deze gevallen word niet aangemeld.

*volgens schattingen van Wereld Gezondheids Organisatie (WHO) in 2012 zijn 140 miljoen meisjes en 73 miljoen jongens voor hun 18 de slachtoffer geweest van sexueel misbruik.

*Volgens gemaakte onderzoeken, incest begint op zeer jonge leeftijd, en kan vele jaren duren. Crime Prevention Committee Report (CPCR, 1995) bevestigd ook dat de 55% van de kinderen ergens rond de 5 – 10 jaar slachtoffer is en 4% tussen de 10 tot 16 slachtoffer is van incest en seksueel misbruik.

*De America Bureau of Justice (1991) bevestigd dat de 20% van de slachtoffers door de vader zijn misbruikt.  Volgens Finkelhor(1994) , er zijn 1 miljoen zaken waarbij de meisjes slachtoffers zijn van eigen vader en dit vermeerd elk jaar met 16000 nieuwe dossiers.  Crime Prevention Committe Report CPCR, 1995) geeft aan dat 31% van de daders stiefvaders zijn.

*Volgens Canadese juistitie statistiekenoverzict centrum (2002) seksueel misbruik word door 39% ouders, 32 % zussen en broers en 28 % door naaste familieleden gedaan.

*Volgens onderzoeken dat Wereld gezondheidsorganisatie heeft gemaakt worden in ontwikkelingslanden tussen de 1 en 25 % van de vrouwen voor dat ze de leeftijd hebben bereikt seksueel misbruikt door een van de familielid. (WHO 2005)

*Wiehe, (1998) laat weten na onderzoeken, 1 op 8 vrouwen is voor haar 14 de en 1 op 6 vrouwen is voor haar 18 de slachtoffer geweest van incest.

*Hoe lang de periode van insect duurt hoe verschillend de vormen van seksueel misbruik kunnen zijn. De dader vermeerderd telkens de seksuele contact met slachtoffer (Berliner en Conte, 1990). Bij de 75% van de clinische onderzoeken en bij de helft van de niet clinische onderzoeken is het gebleken dat het over meermaalse misbruik gaat. (Conte en Schuerman 1987, Elliot en Briere, 1994).

Döne GÜZEL