Petra Geszti; ” Ik hield ontzettend veel van klassieke muziek maar na een tijdje kon ik het daar niet vinden. In mijn zoektocht naar andere, meer originele melodieën ontmoette ik bij toeval Koerdische muziek.

Petra Geszti woont in Boedapest, de hoofdstad van Hongarije. Geszti, die oorspronkelijk Hongaarse is, is afgestudeerd aan de universiteit van wetenschappen en cultuurmanagement en werkt momenteel in een culturele stichting. Petra Geszti is al bijna 10 jaar bezig met Koerdische muziek. Haar grootste droom sinds haar kindertijd is een opera zangeres worden.

Petra Geszti begint muziek met opera te leren. “Ik bleef verder gaan met opera. Ik heb op veel plaatsen optgetreden. Ik ben opgegroeid met muziek en heb ondernomen dat muziek een hulpmiddel is aan de vormgeving van een mens. Muziek is een deel van de natuur en van de mens. Dus als er geen muziek is, is er ook geen menselijkheid. Delila maakte muziek in de oorlog. Daar was mensenlijkheid en kunst. Denk aan Hozan Serhat. Hij werpte zijn gevoelens met zijn gitaar in het midden van de oorlog. Niet iedereen kan dit en we zien ook dat er geen tijd en plaats is voor muziek.” Geszti geeft aan dat in de huidige wereld popmuziek een populair muziekgenre is. Ze is hier niet tegen maar klassiek, folk en jazz muziek verdwijnt en hiervoor moeten maatregelen voor getroffen worden, vermeld Geszti.

Gesztri: “Ik leef in Europa en heb geen serieuze problemen gehad om muziek te leren. Als een vrouw heb ik ook niet veel problemen gehad. Maar in Turkije en Koerdistan (de dag van vandaag gedeeltelijk overschreden) ben ik ben ik op de hoogte van problemen van vrouwen die muziek willen maken. Meryemxan, Ayşe Şan, Mizgin en vele anderen. Ze hebben een revolutie gemaakt en zijn voor vele andere vrouwen een pionier geworden. Nu zien we dat in Turkije en Koerdistan veel zangeressen zijn. De creëerder hiervan is de vrijheidsstrijd van Koerdistan en ik denk dat dit dag en dag gaat vorderen.”

Gesztri benadrukt dat ze ontzettend veel van klassieke muziek hield maar na een tijdje kon ze het daar niet vinden. In haar  zoektocht naar andere, meer originele melodieën ontmoette ze bij toeval Koerdische muziek. 13 Jaar geleden luisterde ze naar Koerdische muziek op het internet. Ze vond deze melodieën heel mooi en begon deze te onderzoeken. Ze onderzocht als er Koerden in Hongarije waren en vond er Koerden. “Dat de Koerden georganiseerd waren, en dagen zoals 8 maart ,waar in Hongarije niet veel belang aan gehecht word, zeer belangrijk zijn trof mij zeer veel. De Koerden waren erg warm zoals ik had verwacht. Op deze manier heb ik kennis gemaakt met de strijd van Koerden in Koerdistan. Ik heb geleerd wat de Koerden meemaakten en had besloten om Koerdische muziek te maken. Koerdische muziek maken was niet zo gemakkelijk. Want in Koerdische muziek is er een diepe geschiedenis, opstand, verdriet en de belangrijkste strijd. De liedjes die ik zong waren gebaseerd op de realiteit van een volk. Ik raakte erg onder de indruk. Ook de Armeense muziek. In muziek van onderdrukte volkeren voelde ik pijn aan mijn hart en werd ik heel verdrietig. Dit was precies wat ik zocht. Bijvoorbeeld de liedjes van Delila raakte mij ontzettend.” Ze vermelde hetzelfde ook voor Hozan Serhat.

Gesztri: Vanuit Turkije, Koerdistan en Europa is er veel vraag naar een album van mij. In Hongarije zijn mijn voorwaarden beperkt. Tot nu toe heb ik en mijn man zonder steun van iemand muziek proberen te maken. Ik geef concerten in Hongarije, en Europa die door Koerdische verenigingen georganiseerd worden. Op dit moment blijft het op deze manier.

Samiye YILMAZ

Oorlog is een handeling van de man; het verstand van de man ontwikkelt dit; het is het werk van de man. Mannen hebben een heerschappij doen ontstaan, door het buitensluiten van de vrouw op zowel culturele als sociale terreinen. Door de overheersing van de man is er fascisme ontstaan en hierdoor automatisch ook oorlog.’’W.Wolf.

Een vredesonderhandeling is een lang traject, omdat partijen beiden hun wil voorleggen en uiteindelijk samen door één deur moeten gaan. Bijvoorbeeld in de Filippijnen met de MILF heeft het 15 geduurd, in Sri Lanka met de LTTE 10 jaar, in Soedan met de SPLA 11 jaar en in Colombia met de ELN 27 jaar.

Als er onderhandelingen beginnen,  kan dat maanden of zelfs jaren duren. Bijvoorbeeld in Colombia heeft de overheid met de ELN van 1991 tot en met 2007, 6 keer onderhandelingen moeten aangaan.

Rond 1960 zijn er 82 vuurgevechten niet tot een oplossing gekomen en de overige zijn gedeeltelijk of niet opgelost. Er zijn er slechts 7 beëindigd, doordat 1 partij de overwinning kreeg.

Elk vuurgevecht heeft een eigen reden en grenzen

Om vrede te sluiten is de kracht van de vrouw noodzakelijk. In alle ernstige situaties zoals een oorlog houdt de vrouw de familieleden bij elkaar. Tevens zorgt de vrouw voor stabiliteit tijdens chaos en het dwingend verlaten van de woonplaats. Gedurende de overlegprocedure moeten de eisen en wensen van de vrouw worden geaccepteerd. Om een vredesproces te sluiten is de deelname van de vrouw aan dit proces niet een optie maar een noodzaak. Helaas heeft de vrouw in dit vredesproces haar rol nog niet geheel kunnen vervullen. In Ierland, Spanje, Bosnië, Kenia, Burundi, Nepal, Filippijnen, Guatemala, El Salvador, Palestina en in circa 100 landen heeft de vrouw tussen 1990 en 2012, in 582 vredesonderhandelingen haar rol minimum kunnen vervullen. In het jaar 2000 is met ondersteuning van de VN, zijn de rechten van de vrouw erkend.

Artikel 1325 van de VN veiligheidsraad luidt als volgt:

‘’De vrouw moet een centrale rol spelen om de vrede te waarborgen en te handhaven. Als de vrouw meer zeggenschap krijgt over het besluitvormingsproces, dan zouden de gewapende conflicten worden geminimaliseerd.

Om de landelijke betrokkenheid rondom het vredesproces te vergroten, zal de lokale vrouwenbeweging  zich moeten uitbreiden.

Soortgelijke verdrag van Skopje: 

‘’Zowel lokaal als landelijk om het democratisch tekort weg te werken , wordt er hard gewerkt aan de vrouwenemancipatie om de vredesonderhandelingen in de gewenste richting te sturen: hierbij is het noodzakelijkheid dat een ieder zich zodanig ontwikkeld op zowel sociaal als cultureel terrein voldoende ontwikkeld. Dit zorgt voor uitsluiting op het gebied van geslacht.’’

Ongeacht welke functie de vrouw heeft (guerrillastrijder of vredesbemiddelaar), het kan niet ontkend worden dat ze geen ervaring hebben.

Als de belangrijke rol van de vrouw wordt erkend, dan worden de gewapende conflicten voorkomen. De vrouwen moeten hierbij gelijke rechten krijgen. De onderlinge conflicten van de verschillende geslachten zal na de oorlog ook worden voorkomen als dit wordt gerealiseerd. Het geweld tegen de vrouw moet worden voorkomen en de daders moeten worden gevolgd. Gelijkheid tussen de man en de vrouw moet worden gestimuleerd. Bij deze besluiten heeft de VN veiligheidsraad een grote rol gespeeld. De helft van de wereldbevolking bestaat uit de vrouw. Ze moeten hierbij in gelijke mate als de man een rol spelen. Echter, krijgt de vrouw een kleine vertegenwoordigingsbevoegdheid. Als de vrouwen worden buitengesloten worden bij dit vredesproces, dan zal de vrede niet ontstaan. De belangrijke rol van de vrouw is bewezen. Uit artikel 1325 van de VN Veiligheidsraad blijkt dit ook. Hierbij een aantal geregistreerde voorbeelden: Buiten het politieke strijdtoneel is het mogelijk dat de vrouwen zich verenigen om hun doeleinden te bereiken: Denk hierbij aan 1997, waarbij in Argentinië de mensenrechten waren geschonden en de moeders van Paza de Mayo hiertegen in opstand kwamen.

De zaterdagsmoeders in Istanbul bij de Galataschool  voeren demonstaties, ook de vredesmoeders die jaren activiteiten voeren zijn hierbij betrokken. Denk ook hierbij in Palestina en Israël.

‘’We hebben woorden te zeggen en kracht voor oplossingen’’ zeggen 122 bekenden voor de vrede van de vrouw. Als de vrouwen meer betrokken worden bij dit proces, dan kunnen ze door hun middelen veel bijdrage leveren. Dit moet zich lokaal verspreiden.

Obstakels en moeilijkheden

Eigenlijk is het heel makkelijk om vrouwen te betrekken bij dit vredesproces, bijvoorbeeld door vernieuwingen op het gebied van bureaucratie. Echter, is er nog niet gebleken wat het effect is als de vrouw meer betrokken wordt. Op een of andere manier wordt het onnodig gevonden om de vrouw te betrekken.

De vrouwen voeren steeds meer activiteiten om voor vrede op te komen. Bijvoorbeeld tijdens de Arabische lente in Egypte kwamen de vrouwen in opstand, terwijl in de Grondwetcommissie geen één vrouw lid was.

De vrouwen zullen zowel op lokaal als internationaal niveau veel bijdrage leveren voor de vrede. Echter, maakt de vrouw veel moeilijkheden mee om een plek te veroveren voor hoge functies. In Zuid-Ierland werd in 1990 tijdens de vredesonderhandelingen niet eens nagedacht om de vrouw hierbij te betrekken. Echter, Mandela is een voorstand voor gelijkheid tussen de man en vrouw en heeft dit vaak benadrukt. In 1994 werd tussen Britten en Ierland ‘staakt het vuren gehouden’. De vrouwen hebben meer dan 20 jaar het geweld binnen huis, aanranding en verkrachting willen voorkomen. Mandela heeft vaak aangegeven dat vrouwen meer betrokken moeten raken bij vredesonderhandelingen. Om een succesvolle verandering te boeken, moet iedereen zijn gedrag veranderen. ‘’ Het gedrag van vrouwen als mannen moeten veranderen’’, vindt Mandela.

Wat is de rol van de vrouw in de vredesonderhandelingen?

De vrouw heeft vergeleken de man een andere ervaring in de oorlog. Om een goede oplossing te krijgen, moet er goed gekeken worden naar de verschillen. Om de vrouw gelijk belangrijke functies te geven, leidt niet automatisch tot vrede. Virgina Wolf is een belangrijke feminist geeft ook aan dat vrouwen anders zijn dan de man en juist omdat ze anders zijn hun hulp ook anders is. ‘’De oorlog voorkomen gebeurt niet door woorden en manieren te herhalen, maar door nieuwe methoden en woorden te ontwikkelen.’’ Vrouwen doen revolutionaire voorstellen, terwijl mannen bij het traditionele blijven. Echter, zijn deze twee methoden van belang om de vrede te ontwikkelen. Verschillen verrijken juist dit proces. Vrouwen maken dit geweld mee en kunnen dit dus het beste analyseren en commentaar geven. Ze spreken uit gevoel en ervaring. Daarom is de vrouw de enige optie om vrede te realiseren.

Aknur AYDIN/GULE SÖKER

Media is een onmisbaar element geworden in  ons dagelijkse leven. Televisie, kranten, tijdschriften, internet, consumentengidsen, reclamefolders en tegenwoordig ook digitale media. Wij willen niet alleen zo veel mogelijk informatie heb•ben over alles wat om ons heen gebeurt, maar wij willen ook weten wat er ver van ons over de wereld gebeurt. Wij kunnen en willen niet leven zonder informatie van buitenaf. Iedereen heeft zijn eigen interesses waarvan hij of zij op de hoogte wil blijven zoals sport, politiek, economie etc.

Wij worden bewust en onbewust beïnvloed do •or de media. De media kleurt het nieuws, de reclamespotjes en de teksten met een boodschap die zij graag willen overbrengen bij ons.

Kapitalistische media beweren dat ze onafhankelijk, objectief en de werkelijkheid verdedigen. Vaak worden feitelijke informatie verdraaid of verkleurd ten goede van de heersende ideologie. De media beïnvloed daarmee bewust de mensen. Het nieuws dat wij op televisie kunnen volgen en in kranten lezen, worden niet alleen verkleurd of verdraaid maar worden ook vooraf geselecteerd. Wij krijgen alleen de informatie die voor hun belangrijk is te zien of te horen.

Welke machten heeft de media?

Hoe ver gaat die macht eigenlijk?

De media werkt ten gunste van de politieke en economische belangen van de heersende maatschappij. In sommige landen  is de media in handen van multimiljonairs of in handen van de regering die het land bestuurd.   

In Turkije speelt de media een grote rol voor de bevolking  als voor de regering. Helaas zendt de media in Turkije alleen informatie en nieuws uit waar de regering toestemming voor geeft. De me•dia beïnvloed de ideologie van de bevolking in Turkije. De media wordt heel erg politiek ingezet zodat de regering die heerst zich positief kan presenteren. Journalisten die andere nieuws uitzen•den of publiceren krijgen een straf of zitten achter tralies. Momenteel zijn er rond honderd journalisten opgepakt en riskeren een gevangenisstraf van tientallen jaren,  omdat zij kritisch waren naar de regering en de regeringspartners.

De afgelopen tijd is er een toename van de sociale media maar ook daar weet Turkije een blokkade op sites en links te zetten, zodat alleen de informatie die ten goede van de regering is uitgezonden wordt.

De media wordt niet alleen voor politieke belangen gebruikt maar ook voor economische belangen. Er wordt veel gebruik gemaakt van reclames•potjes waarin verkoopproducten worden gepromoot, zodat de bevolking overtuigt wordt om over te gaan tot een dergelijke aankoop. Dit komt overigens in heel de wereld voor. Helaas zien wij ook regelmatig dat de vrouw wordt gebruikt in de reclamespotjes of beter gezegt misbruikt.

De rol van de vrouw in de media

De media heeft beelden geschetst van mannen en vrouwen rollen, die zeer moeilijk te veranderen of te overwinnen zijn. Mannen zijn meestal beschouwd als sterk, vastberaden, slim en snel. Vrouwen rollen worden gereduceerd tot mooie en sexy objecten die vaak gebruikt worden als onderdanige rol van de gebruikers van de producten. Het vrouwelijke lichaam wordt vaak gebruikt/misbruikt als middel om de aandacht van de kijker te behouden. Vaak worden de vrouwen gekozen die een slank, sexy lichaam hebben waardoor ook het beeld van “de ideale vrouwenlichaam” hierop gaat lijken.

Geslacht speelt een belangrijke rol in de reclame en heel vaak bepaald het de reclame stijl. Mannen in het algemeen worden ingezet in meer belangrijke maatschappelijke rollen of mannen die professioneel advies geven aan vrouwen. Hiermee wordt er bewust en onbewust een beeld gevormd door de media over vrouwen. Vrouwen worden vaak gezien als seksobjecten en worden minderwaardig gezien. In de werkelijkheid zijn mensen ook vaak verrast als een vrouw een hogere functie heeft dit komt mede door het beeld wat al is gevormd do•or de media.

Rol van de vrouw in reclamespots

Het komt regelmatig voor dat een vrouw gebruikt wordt in een reclamespot waarin auto’s ver•kocht worden. Helaas is de vrouw vaak schaars gekleed en hangt of zit ze rondom de auto. Hier•mee wordt de aandacht van de man die vaak geïnteresseerd is in auto’s vast gehouden. In reclames•pots over schoonmaakmiddelen worden ook vaak vrouwen gebruikt, op deze manier wordt ook de vrouw gerelateerd aan het schoonmaakwerk. Dit wordt maar al te graag gezien als vrouwenwerk. Stereotypen van vrouwen en mannen in reclame lenen zich gemakkelijk om producten van elkaar te onderscheiden. Ze zijn herkenbaar voor de consument en ze verkopen goed. Gevolg is wel dat vrouwen vaker als seksobjecten in reclame voorkomen dan mannen. Reclame verkoopt daarom niet alleen producten, maar ook de betekenissen van vrouwelijkheid. ‘Vrouwen in de media worden vaak in een onderdanige positie gedwongen en ze worden gereduceerd tot lustobject. De media lijken voor vrouwen te bepalen wat ‘sex appeal’ is en die definitie is vrij eenduidig.

Onderzoekster Jessica de Jong analyseerde in 1998 hoe vrouwenlichamen werden gebruikt in de reclame in “waar ligt de grens?” Uit haar analyses kwam het volgende naar voren: Vrouwelijke modellen in reclames verrichten vaak geen handeling, ze zijn passief. Der nadruk ligt vaak op een onderdeel van het vrouwenlichaam: een borst, een bil, een kruis of een zwoele mond. De tekst is meestal niet dubbelzinnig, maar door de context wordt soms een seksuele bijbetekenis geactiveerd.

De relatie tussen het model en het product is niet altijd functioneel.

Wat wordt er tegen gedaan

Vreemd genoeg nemen vrouwen weinig actie tegen de respectloze wijze waarop ze worden afgebeeld in de media en reclame. Er is weinig aandacht voor het feit dat de emancipatie van de vrouw bemoeilijkt wordt door de vooroordelen welke voortkomen uit de stereotiepe opvattingen van wat mannelijk en vrouwelijk is.

In de hoogtijdagen van de Tweede Feministische Golf werd de landelijke Melden Regelkamer, MERK opgericht. De groep ontstond van uit Man Vrouw Maatschappij (MVM) regio Twente. Doel was het reageren op uitlatingen in de media die volgens MERK discriminerend waren vo- or mannen en vrouwen ten opzichte van elkaar. MERK voerde actie tegen seksistische en discrimineren•de beelden in de media. Zo zijn er sinds 1974 verschillende actiegroepen opgericht tegen dit soort beelden in de media: Vrouwen actiegroep “Spuugzat” en “Zij/Hij in beeld” en de “Dolle mina’s.” Ook de Raad van Europa gaf in 2007 met de resolutie ‘’ haar lidstaten advies over het ondersteunen van vrouwvriendelijker reclame. In 2008 keurde het Europees Parlement een  goed om komaf te maken met zowel vrouw als man onvriendelijke reclame. Volgens die resolutie moeten de lidstaten voor reclame een gedragscode opstellen met het oog op reclame die de gelijkheid van mannen en vrouwen respecteert en die geen gebruik maakt van ganderstereotypen en vernedering van man of vrouw. Bovendien moeten alle lidstaten een prijs uitreiken om de reclame te belonen die het best de ganderstereotypen doorprikt en een posi•tief beeld schetst van vrouwen, mannen of de relaties tussen vrouwen en mannen. Daarnaast moe•ten de lidstaten publicaties en programma’s verspreiden via de media om respectvolle manen vrouwbeelden te promoten.

De Italiaanse regering wil sinds 2006 geen extreem magere modellen meer op de catwalk. Modellen die in Italië aan modeshows willen meedoen, moeten met een doktersattest aantonen dat ze in goede gezondheid verkeren en geen eetstoornis hebben. Enkele mode-evenementen in andere Laanden, zoals de Madrid Fashion Week, hebben los van overheidsbeslissingen, eveneens besloten geen extreem magere modellen meer toe te laten.

In Frankrijk en Nederland zijn wetsvoorstellen ingediend om gephotoshopte afbeeldingen verplicht te laten markeren met een label, om op het ge- vaar van een niet-realistisch schoonheidsideaal te wijzen.

MUAZZEZ KAYA

De indianen in Zuid-Amerika beschreven het ziek worden van de mens als volgt: De ziel van de mens zou gevangen zijn geraakt in een toren heel ver weg. De Şaman leidt de zieke mens naar een lange tocht; şaman en de zieke mens, komen beide naar de gesloten toren, waarbij de şaman de ziel van de zieke mens bevrijdt en ervoor zorgt dat de ziel weer terugkeert in het lichaam van de zieke mens. Dit doet hij allemaal door middel van woorden; eerst spreekt de şaman en de zieke mens spreekt hem na. Kort gezegd, hij geneest de zieke mens door middel van de taal, met de kracht van woorden.

Deskundigen die een onderzoek doen naar verdwenen talen en talen waar een gevaar op rust, hebben geconstateerd, dat er op dit moment zesduizend achthonderd talen worden gesproken over heel de wereld. De talen die onder vuur staan worden steeds minder gesproken en de mensen die deze talen spreken overlijden ook met de tijd, waardoor de taal verloren gaat. Door deze reden zal het totaal aantal talen voor de helft verminderen. De talen die door steeds minder mensen worden gesproken, zullen hierbij overheerst worden door de overheersende talen.

In totaal 3 generaties zijn er 200 talen verdwenen, dat is in een periode van 60-70 jaar gebeurd. Daarnaast zijn er 538 talen bijna aan het verdwijnen, 502 talen ondervinden een zeer gevaar groot gevaar tot verdwijning, 623 talen lopen gevaar en tenslotte 607 talen zijn gevoelig voor verdwijning.

Waarom is het een reden tot erge zorgen dat deze talen verloren gaan?

Elke taal beheerst zijn eigen woorden, spreekwoorden, gezegdes en verhalen die door de jaren heen zijn bewaard en uitgebreid. Als een taal verloren gaat, verliest het niet alleen zijn woorden, maar ook zijn levenswijze en zijn culturele identiteit. Alle informatie die door de jaren heen zijn verzameld, zullen niet meer terugkomen en mensen zullen het ook nooit meer kunnen terugvinden.

Het meest opvallende van alle verloren talen, vind ik de nüşu taal, die alleen werd gesproken door vrouwen. Deze taal is erg bijzonder. Toendertijd spraken de vrouwen deze taal om hun gevoelens die ze voor de mannen verborgen te uiten. De gedachtes die ze onderling door middel van deze taal tot uiting hebben gebracht, bestond drieduizend jaar geleden. Deze taal werd in bepaalde plekken van China gesproken en werd door de laatste vrouw van 90 jaar gesproken. Nadat deze vrouw is overleden, is deze taal die 800 karakteristieken bevat verloren gegaan.

Er is gebleken dat complexe talen zijn ontstaan dankzij de babytaal en dat moeders 1.6 miljoen jaar geleden bijvoorbeeld het geluid ‘agugu’ maakten om met hun baby te communiceren. Door middel van deze geluiden zijn er talen ontstaan.

De helft van de wereldtalen zijn binnen 500 jaar verloren gegaan

In het verleden bestonden er in Australie meer dan 250 talen. Maar tot onze verbazing, zijn er nu nog maar minder dan 50 talen in gebruik. In de tijd dat Columbus Amerika had ontdekt, werden er 300 talen gesproken. Echter, zijn daar nog maar 175 talen van overgebleven.

In Brazilie leefde destijds de stam Kayapolar, die de beste wereldwijde mieren en bijenexperts waren. Ze konden van 56 bijeen een onderscheid zien in hun manier van vliegen, hun omgeving, geluiden, hun overblijfselen, de percentage honing en de kwaliteit, of de larven wel of niet gegeten konden worden en door hun geuren konden ze zelfs 15 families onderscheiden!

De herders in Zuid-Sibirie gingen tijdens hun jaarlijkse tocht met hun dieren kilometers  in dallen, langs ontelbare grotteren en rivieren lopen. Er is niemand die hun de weg wees. Ze kenden de natuur zo goed, dat ze niet eens een kompas nodig hebben. De naam van elke berg, boom en zelfs heuvels kenden ze. De herders verdwaalden niet. Ze wisten aan welke kant van de boom wieren waren, aan welke kant mierennesten leefden. Dit werkte voor hun als een wegwijzer. Al deze biologische, estetische en culturele informatie konden onder woorden worden gebracht door middel van de taal van die herders.

Kleine groepen mensen die hun eigen taal spreken, die een aantal woorden bevatten, worden ook vooroordelend benaderd. Toen bijvoorbeeld Kapitein Cook in 1778 een stap had gezet in Hawai, bleken de Hawaien meer informatie te weten over vissen dan de grote wetenschappers. Daarnaast beschikten ze ook over veel woorden die te maken hadden met  het leven op de zee.

Voordat de Europeanen naar Australie kwamen, spraken ze 250 talen. Nadat ze veel oorlogen en onderdrukkingen hebben meegemaakt, zijn de aantal talen enorm afgenomen.

Op de Andaman eilanden, gelegen in de Indische oceaan, spraken de mensen de 65 duizend oude ‘Bo’ taal. Deze taal is in 2010 verloren gegaan, omdat de laatste persoon genaamd Boa Sr is overleden. Deze taal is één van de oude talen die er was en is op een dramatische manier tot zijn einde gekomen. In het midden van de 19e eeuw zijn de Engelsen dit gebied binnen getreden. Ze hebben op een gruwelijke wijze het merendeel van de inwoners vermoord en de overige inwoners waren door de ziektes die de blanken meebrachten overleden.

Tot de status ‘breekbaar’ behoort ook de taal Kirmançkî.

De verdwijning van de taal komt door de onderdrukking van een andere taal of cultuur. Beschietingen tussen gebieden, geografische omstandigheden en in beslaglegging door vreemden kunnen leiden tot rampzalige gevolgen. Door deze kleine groeperingen als slaven te maken en hun afhankelijk te maken, is het erg moeilijk voor ze om nog hun eigen taal te kunnen spreken.

In Sibiere bestaat de taal genaamd ‘Ös’, die nog door 30 mensen wordt gesproken. Destijds schaamden de mensen om deze taal te spreken en zijn ze de Russiche taal gaan spreken. Echter, betuigen ze nu hun spijt van hun gedragingen.

In El Salvador is een dorpeling in 1932 opgestapt tegen deze onrechtmatigheid en de soldaten hebben hem en ieder ander die op een dorpeling leek vermoord. Nadat ze 25.000 mensen hebben vermoord, waren de inwoners, uit angst, gestopt met het spreken van hun moedertaal. Deze gebeurtenissen zijn vroeger vaak voorgekomen en komen nog steeds voor.

Op de lijst van UNESCO, genaamd ‘De verdwenen talen en talen waar een gevaar op rust’ valt ook de taal  Kirmançkî (Kirdkî, Zazakî veya Dimilî) onder. Onder wetenschappers is vastgesteld, dat ‘breekbaar’ het volgende betekent; Kinderen kunnen vele talen spreken, maar tot bepaalde grenzen ( bijvoorbeeld een huis). Vroeger zei men weleens, dat ze deze taal wel begrepen, maar niet konden spreken. Hedendaags is dit veranderd in het helemaal niet meer begrijpen ervan. De oude generaties beheersen deze taal erg goed, maar de jonge generatie praten in plaats van Kirmançkî, de Turkse taal, die ze erg goed kunnen spreken.

Als er stilgestaan wordt bij het feit dat deze plaatselijke talen verdwijnen of bedreigd worden, kan men het gevaar beter in zien. Een van de grote factoren voor de verdwijning van deze talen in Turkije is dat het verboden is om het te spreken. De Turkse staat verbiedt alle talen en vind dat ieder persoon in Turkije de Turkse taal als spreektaal moet spreken. Dit heeft de Turkse staat in het kader van het Nationalistische staat, waarbij ieder persoon die in Turkije leeft de identiteit van Turks moet nemen en alleen de turkse taal moet spreken. Uit angst hebben vele volkeren de regel overgenomen en hebben zich als Turks moeten beschouwen en leven. Wat heeft geleidt tot een systematische asimilatie van de etnische groepen. Ondanks de keiharde strijd van de Koerden om de Koerdische taal staande te houden, is deze taal bestempeld als een ‘niet wetende taal’. Daarnaast is de Koerdische identiteit ook onherkenbaar.

90 procent van de wereld spreekt 100 talen

Talen die ouders aan hun kinderen leren lopen erg in gevaar. Terwijl dit de kernvraag is: Hoeveel talen die nu gesproken worden, worden aangeleerd door ouders aan hun kinderen? Negentig procent van de wereldburgers spreken de meest gesproken 100 talen. Hieruit volgt dat 10 procent van de wereldburgers minstens zesduizend talen spreken.

Taalwetenschapper Michael Krauss heeft bekend gemaakt, dat van de meer dan honderdduizend talen die gesproken worden, maar 600 geen gevaar lopen. Kort gezegd, is de gelijkheid die ruim tienduizend jaar geleden bestond in de jagertijd, verbroken, daarna is de tijd van de nederzetting gekomen. Dit heeft ervoor gezorgd dat sommige talen overheersend werden (bijvoorbeeld de Bantu taal in Afrika). Na honderden jaren van onderdrukkingen en revoluties, zijn de economisch sterke groeperingen overheersend. Hierdoor waren de kleine groepen gedwongen om hun taal en en cultuur los te laten.

GULE CAN / AKNUR AYDIN

Door te veel chemische stof productie en gebruik is er vandaag sprake van chemishe kaos. Wij zijn op de hoogte dat de chemische stoffen bij elkaar een stijging heeft tegen de 65 miljoen.

Het gebruiken van cosmetica is net zou oud als de geschiedenis van mensheid, en wordt in veel gemeenschappen gebruikt.

Het gebruik maken van cosmetische middelen zijn eerst uitgevonden door arkeologen uit Egypte en v. Chr. in de jaren 4000. In de  Oude Griekse en romeense tijden was het gebruik maken van cosmetishe middelen erg verspreid.

De romeinen en de oude Egyptenaren waren niet op de hoogte van de gif ( dat dus zat in de chemische stoffen) maar het middel werd meer gebruikt om mooier uitgezien te worden daarvoor werken er veel kogels en spijkers gebruikt. Als we kijken in de bijbel werd er ook in die tijden parfum gemaakt door bowellia bomen en uit een bijzondere koffie soort werdt myrh gebruikt.

Het eerste deodorant productie is begonnen in 1888, roll-on deodorant  in 1953, en spuit deodorants  in 1965. En omdat de ozonlaag schade is gaan lopen zijn er in de landen die de kyoto protecol heeft ondertekend het produceren/gebruik van spuit deodorant verboden. In de jaren 1990 zijn er middelen uit gevonden zoals natuurlijke kleurstoffen, haarkleuren zonder amoniak, natuurlijke haarverdunners, het niet toegevoegde SLES( sodium lauryl ether sulfate) en SLS( sodium laurylsufate) shampoos, en voor man en kind aparte cosmetische middelen enz. in de markt plaats gevonden.

Het voordelige aanpak van wetenschap en teknologie

Veel voorkomende omgeving problemen hebben te maken met het dagelijkse gebruik van chemische middelen. Tevens zijn de voordelen van wetenschap en technologie de ecologische systeem aan het vernietigen, en wordt telkens chemische stoffen vrij gekomen in de omgeving. Omdat er te veel chemische middelen productie en gebruik is er in de dag van vandaag sprake van gaos. Het produceren van chemische middelen is tegen de 65 miljoen en daar zijn we van op de hoogte. Er zijn te veel chemische middelen in onze omgeving, en daar zijn we niet van op de hoogte. O.a: thuis, op werk, voedsel en onze lichaam; zonder onderzoek in organisme en omgeving is er nog steeds sprake van gebruik.

Shampoos en daarin voorkomende schadelijke middelen.

Het schade van deze grondstoffen: veroorzaken dat de huid schade oploopt, tot aan de wortels zorgen ze voor haaruitval, hart, long en andere organen worden ontstoken.. Dat de kinderen slechter kunnen zien.. van sulfat gemaakte grondstoffen zijn goedkoop en daardoor wordt het zowel in cosmetica als sommige schoonmaak middelen gebruikt. Dus niet alleen in shampoo of in tandpasta maar ook in afwasmiddelen, vloeibare handzeep, auto wasschuim enz.. deze grondstoffen zijn niet alleen schadelijk voor mensen maar ook voor de natuur.. omdat deze middelen met water gemengd zijn gaat het ook naar rivieren, meren en de zee loopt een schade op.. shampoos en vloeibare zepen worden gemaakt met de zelfde grondstof.. de ene is 1 euro en de andere 5 euro.. voor ons is het dus ook geen winst.. dat wil dus zeggen dat de mensen die in de reclames spelen daarom hun eigen haren niet kunnen showen.. een van de echte rillingen zijn dat het ook in tandpasta zitten.. deze grondstoffen die in shampoo zitten zorgen voor veel blijvend veel schuim deze grondstoffen zijn: trietanolamin (TEA), dietanolamin (DEA), monoetanolamin (MEA) vooral SLS en andere sulfate grondstoffen als deze gemengd worden, en als daarbij de huid in aanmerking komt is de schade dat we oplopen “nitrozoamin.. in laboratoriums zijn deze middelen getest op dieren en daar zijn ze achter gekomen dat het erg schadelijk is voor de hersenen. Nadat ze schade opleveren bij mensen gaan deze middelen naar rivieren, meren enz. en de dieren lopen op gevaar.. er wordt gekeken naar fabrieken als we het hebben over de schade dat de natuur oploopt, maar al deze troepen zijn in onze huizen.. en wij zorgen ervoor dat de natuur dag na dag wordt vervuilt.

SLS (sodium Laurent sulfate), SLES (sodium Lauryl Ether Sulfate), ALS  (Ammonium Laureth Sulfate), MLS (Magnesium Laurent Sulfate)

Beschermende grondstoffen..

Paraben is een grondstof dat door publieke opinie gekend wordt, het middel zorgt ervoor dat de cosmetica langer op rekken kan blijven.. en is als laatst door de franse regering afgekeurd. Paraben veroorzaakt bij mensen dat endokrin (hormonen) schade oplopen. En zorgen voor allergische reacties. Cosmetica (foundation, bluce, oogschaduw, mascara, make-up verwijderaars, lipstick, snel drogende nagellakken..

Geneesmiddelen (krem-zalf soorte geneesmiddelen, oog, oor en neus druppels, rectale –vaginale geneesmiddelen, pleisters, plaatselijke verdovingsmiddelen.

Verzorgings artikelen (hydraterende lotion en crème, tandpasta, zon oliën, huid reinigers, antitransparant deodorant, zepen …)

Voedsel (salade, sausen, mayonaise, mosterd, ketchup, bevriest groente, jammen, sappen.

DMDM wordt gebruikt als bescherming van cosmetica. En is een kankerwekkende middel.. wij zorgen ervoor dat deze middelen in aanmerken komen met de natuur. Alsof het niet genoeg is dat we ons eigen vergiftigen sturen we het ook nog eens de natuur in. En onze toekomst wordt waziger.

Het is een voedselbeschermer, helaas is het te vinden in bijna alle kant en klare voedsel. En de laatste tijden word het meer gebruikt in cosmetica. Engeland Sheffield universiteit is er achtergekomen na het onderzoeken van gist cellen, middelen zoals sodyum benzoat (e211) veroorzaken dat de mitokondride DNA ernstig schade oploopt.. en als laatst heeft de firma coca cola hen excuses aangeboden omdat ze deze middelen hebben gebruikt.

Propylene glycol – oorspronkelijke middel van olie

Dit is een oorspronkelijke middel van olie, en wordt als eerst veel in shampoos en parfums gebruikt. En we weten dat het voor je zenuwen en sommige gevoelige organen schade aanbrengt. Wij zullen zo dadelijk meer aangeven over deze onderwerp.

Dimethicone (silicon)

In de cosmetische sector wordt dit middel gebruikt als haarverzachter en is een glansmiddel.

Maar in lagere termijn gebruik worden de haren dunner en valt uit daar zijn ze van op de hoogte.

Voor mensen is de schade haar uitval maar voor de omgeving is de schade veel groter. Als deze middel vrij komt in de natuur is er sprake van giftige stoffen en deze stoffen zijn moeilijk te verwijderen.

Het beschermen van de natuur is in onze handen

Wat we duidelijk willen maken is eigenlijk; waarom gebruiken we geen natuurlijke zepen om ons schoon te maken. Net zo als de mensen die dat jaren geleden ook deden. En als we toch fris willen ruiken kunnen we toch planten etherische olie gebruiken. Om ons te beschermen van de zon, kunnen we in plaats van olie toegevoed middelen cocoa butter of shea butter gebruiken. Deze middelen zijn beschermend tegen de zon.

Kort om de bocht het beschermen van de natuur is in ons handen. Wij zijn de grootste kracht. Het produceren van middelen wordt uiteindelijk gemaakt voor gebruikers. En als wij de goede middelen gaan gebruiken zijn bezig met onze gezondheid, voorkomen we dat onze omgeving viezer wordt en de natuur zal winnen.

Samiye Yılmaz/Havva Kar

Elke ochtend als ze wakker wordt vervreemd ze zich van zichzelf. Wie kan deze kreet verklaren. De kreet die we allemaal hebben mee gemaakt, maar die we niet kunnen beschrijven. En ik probeer deze kreten met mijn stem te verwoorden om zo onze leed klein beetje te verzachten.

Hoe beoordeelt u de niveau die de Koerdische muziek heeft bereikt? Is het volgens u mogelijk om de Koerdische muziek opnieuw te creëren? Wat zijn de moeilijkheden en congestie op dit punt?

De Koerdische muziek heeft als eerste een mondelinge literatuur traditie. Op basis van deze traditie, met name in de jaren 70 en 80, ondanks alle verboden, in die jaren luisterden we in het geheim naar radio Yerevan.  Maar in die tijd is in de termen van ons muziek is ook protest muziek begonnen. Natuurlijk was dit een onderdeel van beginnende protest cultuur. Vanaf die dag tot op heden heeft onze nationale strijd zich ontwikkeld en versterkt, ook onze cultuur en ons muziek heeft zich ontwikkeld en versterkt en eigen popartiesten en  liederen gecrediteerd. Vooral in de jaren 90 werd er in Turkije Mesopotamie Cultuur Centrum opgericht en ook deze heeft bijgedragen aan ontwikkelingsproces. Samen met de nationale strijd, heeft MKM (Mesopotamie Cultuur Centrum) vooral een leidende rol gespeeld bij collectieve activiteiten van theater tot muziek en op alle gebieden van kunst. Zodoende kon onze volk zijn eigen gevoelens, gedachten, verdriet, vreugde, hoop en ambities op een gemakkelijke manier terug vinden in zijn eigen liederen en poëzie. Met de tijd mee heeft onze muziek bijgedragen aan het organiseren van ons volk en heeft zelf een periode belangrijke rol gespeeld. De Koerdische muziek heeft zich samen met onze volk  ontwikkeld en ze hebben elkaar ondersteund, en wederzijds op artistieke en culturele gebied als op sociale en politieke gebied. Want ons nationale strijd versterkte, verrijkte zich voortdurend en onze zoektocht naar groeien nam toe als popartiesten. Bijvoorbeeld, een doel verscheen om ons als popartiesten te ontwikkeling tot internationale niveau. In plaats van ons voor te zoals bekende namen: Koma Berxwedan, Sakiro, Mehmet Sexo, Ayse San en Meyrem Xan, die van belangrijke waarden zijn voor ons, ze hebben  verschillende muziek stijlen en technieken en hebben successen bereikt. Natuurlijk praat je over een noodzakelijke verandering en transformaties. Ten slotte is er een wereld buiten ons die zich snel ontwikkelt, bijvoorbeeld nu luisteren we met plezier naar Shakira. Wat we nu moeten doen is, op de zelfde kwaliteit muziek maken maar aan de inhoud een andere draai geven. Belangrijk is de oude niet te verderven maar met zorg een nieuwe inhoud aan te geven.

U geeft het aan dat de Koerdische muziek een periode een leidende rol heeft gespeeld. Denkt u dat deze leidende rol heeft geleid tot een missie?

We kunnen nog steeds van deze missie spreken. In de  jaren 90 hebben we aan de hele wereld de rechtvaardigheid van onze strijd aan gekondigd. Het was onze eerste grote stap als volk die we hebben genomen. Ook op het gebied van muziek hebben we die stap genomen. In de eerste plaats was om aan de autoriteiten aan te kondigen dat er zulke muziek was en te laten accepteren.

Deze hadden we samen met onze strijd kunnen doen. Het is inderdaad ook zo gegaan. Op dit moment is het een grote teleurstelling dat onze muziek niet op een universele niveau is. Om ook met andere volkeren te delen, om onze liederen mee te nemen naar andere landen en onze gevoelens te laten voelen… Natuurlijk, is hier voor een serieuze aanpak en condensatie voor nodig. En een goede voorspelling … Bijvoorbeeld, we kunnen nu niet zeggen dat we volledig open zijn voor vernieuwing. Er zijn net als deze ook andere belemmeringen die we moeten overwinnen.

Wat zijn de oorzaken om niet open te staan voor vernieuwingen?

Natuurlijk, popartiesten moeten open staan voor vernieuwingen, maar de zoektocht van de meeste popartiesten rust niet op stevige basis. De manier hoe het moet en op welke wijze het kan verbeteren om die te veranderen komen ze ernstige problemen tegen. Bijvoorbeeld, om de Koerdische muziek te componeren in iets, om het authentiek te ontplooien is er geen basis. Popartiest doet het meer volgens zijn eigen gevoel en zo kan de muziek niet ontplooien. Je kunt een  melodie formatteren zo als u het wilt, maar je kunt authentieke niet uitdrukken van wat je wilt. Je moet hem niet verpesten want het heeft een ziel. Bijvoorbeeld denbej (stijl van zingen, vroeger werd er veel van deze stijl gebruikt gemaakt) kun je niet veranderen in een andere stijl. Als je het veranderd dan moet je een andere naam geven. Om het te vernieuwen zonder zijn authentieke stijl  te verpesten dat is de opgave. Dit is waar ik mij in verdiep. Dat wil zeggen onze muziek samen brengen met vernieuwingen. Essentie, gebaseerd op emotie, het behoud van de kwaliteit van het technisch perspectief en deze ten horen brengen aan luisteraars. Ik kan nog niet zeggen dat ik deze heb bereikt, maar ik neem serieuze inspanningen in deze richting, dat kan ik zeggen ..

Hoe wordt er naar vrouwen verwezen in de Koerdische muziek? Heeft muziek een mannelijke taal?

Als samenleving hebben we nog steeds zeer ernstige effecten van het feodalisme. De veranderingen van deze effecten vormen de basis van obstakels en problemen voor vernieuwingen. Daarom is de basis van mijn liederen gebaseerd op feodale structuur als ik over de vrouwen heb. De problemen die voort komen uit deze structuur componeer ik in mijn muziek. Sinds mijn eerste album, doe ik onderzoek naar hoe de vrouwen hebben geleefd en natuurlijk de onderzoek gaat heel erg terug in de tijd.

Ik vond sommige liederen die ik heb gecomponeerd en heb geprobeerd met een vrouwelijke gevoel over te brengen. En op deze manier is het lied Xeribe Beyani ontstaan. Het lied gaat over een meisje van 13-14 jaar oud die wordt uitgehuwelijkt met iemand die ze nog nooit heeft gezien. Elke ochtend als ze wakker wordt vervreemd ze zich van zichzelf. Wie kan deze kreet verklaren. De kreet die we allemaal hebben mee gemaakt maar die we niet kunnen beschrijven. Soms is hun wil, hun identiteit afgenomen namens religie, traditie. Om deze aspect te vertellen maar ook om een andere aspect van de vrouw zoals haar macht, moed en weerstand te vertellen. Ondanks alle onderdrukkingen waarvan we zijn blootgesteld, moeten we ze zien als de pioniers van onze samenleving. Met het lied Sabre Min probeer ik dit uit te leggen. In deze zin maak elke lied deel uit van het leven.

U beschrijft de vrouwen leed heel goed. Heeft het een reden?

In de eerste plaats ben ik zelf een vrouw die in deze samenleving is groot gebracht en haar bestaan wil verwoorden. Hoe ik heb geleefd  verschild niet veel van andere vrouwen. Tijdens een interview met een Turkse journalist werd me gevraagd ´’hoe komt het dat u hart veel leed lijdt’?´ ondanks dat ze mijn liederen niet verstond en ze vroeg naar het gevoel er in, was de vraag voor mij heel belangrijk. Want als de taal niet wordt verstaan en het gevoel wel en dat is belangrijk. De Koerdische vrouwen worstelen nog steeds met belangrijke en ernstige moeilijkheden. Gebaseerd op mijn eigen leven en de gevoelens van de Koerdische vrouwen geeft ik de voor keur om de stem te worden van hun kreet.

Als ik vraag wat heeft veel indruk gemaakt op u?

Wat veel indruk op me had was identiteit. Zowel als vrouw en als een Koerd. Identiteit, is de meest fundamentele probleem die we ondervinden in deze systeem. Als een Koerdische vrouw in Turkije, die probeert om muziek te maken. Ik heb een taal, een cultuur en ideologie. Met onze eigen essentie willen we ons mening uiten. Aan de andere kant voeren we strijd om ons mening te uiten tegen de mannen en ook tegen ons eigen familie . Ik kan zeggen dat ik sinds mijn 13de deze strijd voer. Sinds mijn  jeugd en mijn jonge jaren het was mijn identiteit of mijn geslacht. Bijvoorbeeld, een album komt uit en je wordt uitgenodigd voor een tv programma, dan wordt er gevraagd wie is Rojda? een popartiest van MKM. Dan komt het dat er wordt gezegd dat je moet wachten. Of je wordt gevraagd voor een interview maar helaas het interview wordt door de krant niet gepubliceerd.

Zijn er in Turkije rechtszaken tegen u aangespannen?

Er zijn veel rechtszaken aangespannen. Ik weet niet het exacte aantal. Bijvoorbeeld, ik ga naar een bijeenkomst in Siirt en voor dat ik terug keert naar Istanbul zijn er drie rechtszaken tegen mij aangespannen. Drie rechtszaken binnen een dag, kan dat? Mensen geloven natuurlijk niet. Nog steeds een onopgeloste oorlog en gisteren een kind met veertien kogels beschoten… En een verdieping van sociale ongevoeligheid…..

Hebben de Koerdische popartiesten een Academies studie?

Van zo´n studie kunnen we nog niet spreken. Natuurlijk het zou moeten zijn. Als er Academies zouden zijn dan zou ons cultuur, geschiedenis en muziek op een wetenschappelijke manier worden onderzocht en ontplooid. De nieuwe generatie zou zonder het verleden te verstoten alles op een wetenschappelijke wijze benaderen. Want iemand die niet saz (soort gitaar) kan spelen hoe zou dan de geschiedenis van saz weten of het begrijpen van het gevoel ervan. Zou eerst die studie moeten volgen. Je moet het basis weten want zonder die kan het niet. Je moet een lied met respect en waarde aan kunnen toevoegen en om zo te kunnen doen heb natuurlijke  een Academies studie nodig.

Wat doet u op gebied van Campagne ´moedertaal´?

Op gebied van moedertaal zijn we niet zo goed. We blijven zitten. Wij als vrouwen en als moeders blijven zitten in de klas. Ik heb een principes podium spreek ik geen Turks. Maar na het optreden krijg ik te horen van kameraad ik begrijp geen Koerdisch. Zo kom ik veel tegen dan vertalen we in het Turks. Onder ons bereiken we het niet. Taal blijft op de tweede plaats in ons leven. Als ik met een lied bezig ben dan denk ik in het Koerdisch, ik kan niet in het Turks denken. Toen mijn familie naar Istanbul verhuisde bleven ze Koerdisch praten mede daardoor ben ik Koerdisch niet vergeten en mijn Turks is ook heel goed. Het heeft te maken met geloven en hoe je het bekijkt. Voor mij is de basis mijn moedertaal dat is zowel in mijn privé leven als mijn leven op het podium.

Moet een popartiest volgens u aan revolutionaire eigenschappen hebben?

De echte popartiesten zijn revolutionaire. Waarom, ze kunnen een samenleving als beste analyseren. Een popartiest die deze kan blijft ook voortbestaan in het samenleving. Als je je plek in de geschiedenis niet in neemt en doet het om bij te horen dan kun je niet van kunst spreken. Je staat met wat je bent en wat je doet ergens voor. Je zet je kenmerk op een periode en dan blijf je. Volgens mij moet iedere popartiest een revolutionair zijn. Je moet revolutionair niet vanzelfsprekend nemen. Een revolutionair begrijpt de zin van leed. Als die hoort dat er een moeder in Diyarbakir huilt moet die ook horen dat er een huilt in Istanbul en in Canakkale. Zo kun je opnoemen. Want een popartiest is die gene die begrijpt wat een samenleving door maak en componeert zo zijn liederen. Bijvoorbeeld Beethoven, er zijn geen jaren zonder hem. Bij ons is het liederen van Mehemed Sexo. Sakiro is een oceaan. Is er nu niemand van die formaat? zo´n vraag zou beledigend zijn. Er zijn werken die op deze waarden zijn gericht. Er zijn ook goeie vertolkers van dengbej. Delil Dilaner heeft een ziel van Dengbej en ik luister met bewondering er na. Er zijn bepaalde liederen die hij heel goed vertolkt. Bijvoorbeeld in Cizre vertolken de vrouwen authentiek dengbej liederen. In elke huis in Van waar je gaat vertolken de vrouwen erg mooi de liederen van dengbej. Bij de vrouwen in Cizre voel ik mij niet zo goed getalenteerd.

Zijn er voorbereidingen voor een nieuw album? Als die er zijn is het dan in het zelfde stijl?

Ja, die is er maar u zult de vrouw vinden in de album. Soms denk ik dat ik veel vrouwelijke trekken componeer. Het gaat van zelf bij iedere album. Ik denk dat u altijd vrouwelijke trekjes zult vinden in mijn albums. Elke album heeft zijn eigen stijl en sfeer. Bij elke nieuwe album zijn projecten en die moeten er ook zijn. Elke jaar heb je een doel, volgens omstandigheden bereid je projecten voor of je krijgt een andere kijk op de afgelopen jaren. Gevoelsmatig verander je en de sfeer verandert ook. Je hebt meer ervaring, je kijkt anders naar de toekomst en zo bereid je je projecten voor. Om al deze te bereiken doe je het stap voor stap. Om het goede goed onder de knie te krijgen, moet je veel en serieus bezig zijn met het onderzoeken. Als een popartiest kan ik zeggen dat ik voortdurend aan het onderzoeken ben. Mijn albums moeten op al deze punten wat we besproken hebben en in zijn geheel worden beoordeeld. Alles wat we hebben beleefd en mee gemaakt vind je in mijn albums, onze leed, vreugde en het verenigen van onze hoop zijn gecomponeerd in mijn liederen.

ŞEMSE GÜLLÜ

Er was eens…Roodkapje wordt opgegeten door de boze wolf en een goede houthakker bevrijd haar en haar oma, of Sneeuwwitje, of Doornroosje.  Ze hebben allemaal nare dingen meegemaakt, maar uiteindelijk komt alles weer goed. Hun ouders hebben ze weer in bescherming genomen en ze leven lang en gelukkig. Wat betreft voor kinderen alle nare dingen gebeuren alleen in sprookjes, in werkelijkheid bieden wij als ouders onze kinderen alle warmte en zorg, want…

Wat is de waarheid?

Kinderen zijn onze hoop, onze toekomst, onze dromen, de reden voor ons voortbestaan. Wij hebben ze lief, ze geven ons zoveel vreugde. Wij hebben geen moeite om ons weg te cijferen ten gunste van onze kroost want onze kinderen zijn “puur natuur” en natuurlijk iedereen die deze woorden leest, is het daar wel mee eens. Maar is dat in de werkelijkheid ook zo? Voor de meeste ouders is dat ook zo, ze willen hun kinderen een goede opvoeding geven, liefde, geborgenheid en veiligheid bieden. Helaas zijn er ook in de wereld heel veel kinderen die beschadigd zijn, door lichamelijk, geestelijk en sexueel misbruikt te zijn. Door oorlog, armoede en staatsterreur, maar ook door eigen ouders. Ze worden getraumatiseerd en beschadigd en beschadigde kinderen krijgen zelf ook kinderen, Deze kinderen maken vervolgens weer de soortgelijke gebeurtenissen mee en zo herhaalt de geschiedenis zich….

Volgens Dr. A. Yörükoglu, gespecialiseerd in jeugd psychologie: “een gezonde samenleving kan pas gerealiseerd worden, door geestelijk, lichamelijk en verstandelijk gezond opgroeiende generaties.” En volgens het Nationaal kompas Volksgezondheid zijn mensen psychisch gezond: “wanneer ze een subjectieve beleving van welzijn, autonomie en competentie hebben, wanneer ze zich in staat voelen de eigen intellectuele en emotionele mogelijkheden te verwezenlijken. Wanneer er sprake is van succesvol functioneren, wat resulteert in productieve activiteiten, bevredigende relaties met anderen en de mogelijkheid tot aanpassen en omgaan met tegenslagen.”

Deze definitie van gezond functionerende personen, samen met andere gezond functionerende personen zullen een gezonde samenleving opbouwen. Wat heb je nodig om gezonde generaties te laten opgroeien? Pedagogen en opvoeddeskundigen beschrijven hoe en op welke manier een kind zich gaat ontwikkelen. Volgens deze deskundigen, kinderen ontwikkelen zich vanaf hun geboorte in drie richtingen:

– Lichamelijke ontwikkeling

– Verstandelijke ontwikkeling

– Emotionele ontwikkeling

Deze 3 componenten ontwikkelen zich niet afzonderlijk maar deze zijn met elkaar verbonden. Er wordt ook wetenschappelijk vastgesteld dat de foetus, die nog niet geboren is, wordt beïnvloed door hun moeders lichamelijke en emotionele conditie. Na de geboorte is niet alleen de goede verzorging belangrijk voor baby’s, maar ook liefde, aandacht, warmte en geborgenheid zijn belangrijk. Dan kunnen ze zich veilig voelen, vertrouwensband opbouwen met hun ouders. Het hechtingsproces is een essentieel aspect voor baby’s en peuters. Er wordt dan naar voren gebracht dat bij verschillende levensfases, er verschillende behoeftes en prikkels zijn.

Een opgroeiend kind ondergaat de volgende levensfases:

Baby’s, van 0-2 jaar

Peuters, van 2-4 jaar

Kleuters, van 4-6 jaar

Jonge kinderen, van 6-10 jaar

Pre puberteit, van 10-12 jaar

Puberteit, van 12-18 jaar

Adolescenten, van 18-21 jaar

Volwassenheid, vanaf 21 jaar

Volgens sociaal psycholoog , Erich Ericssen, “in iedere levensfase, hebben kinderen een bepaalde drang om verschillende behoeftes te vervullen (emotioneel, lichamelijk en verstandelijk) gebeurt dat niet, dan is de ontwikkeling niet optimaal en het komt op latere leeftijd weer terug.

Kinderrechten

Kinderen hebben net als volwassenen rechten, alleen kunnen ze zelf niet altijd voor die rechten opkomen. Normaliter hebben ouders gezag over de kinderen, verzorging en opvoeding gaat ook via de ouders. De meeste ouders hebben hun kind lief, deze doen het dus ook prima. Maar er zijn ook ouders die het niet lukt om hun kinderen liefde en veiligheid te bieden. Soms is dit onmacht van de ouders ontstaan door bepaalde levensomstandigheden zoals oorlog, armoede en staatsterreur. Maar ook soms doordat de ouders zelf onvolwassen zijn en niet in staat zijn hun kinderen veilig te laten opgroeien. Kindermoorden, mishandeling, sexueel misbruik, kinderen prostitueren, kinderarbeid, al deze gebeurtenissen zorgen ervoor dat kinderen getraumatiseerd worden. Wanneer kinderen opgroeien in onveilige of traumatiserende omstandigheden gaat het meestal niet over opvoedingsstijl van hen ouders, maar het gaat over het schenden van kinderrechten.

Unicef, een onderafdeling van de Verenigde Naties (VN) bestaat al bijna vanaf de oprichting van de VN, heeft in 1989 opnieuw een verdrag opgesteld. Er zijn in totaal 54 kinderrechten omschreven onderverdeeld in 4 hoofdgroepen.

Recht op leven

Recht op liefde

Recht op veiligheid

Recht op zorg

Ondanks dit verdrag worden er dagelijks kinderrechten geschonden. Soms in de privé sfeer, soms op maatschappelijk, economisch of politieke sfeer. Kennelijk lukt het nationaal en internationaal niveau niet om deze kinderrechten te realiseren.

Oorlogskinderen

Carolina Roodvoets schrijft in haar boek “niemandskinderen” over oorlogskinderen het volgende: “Veel kinderen groeien op in een oorlogsgebied. Wij zijn er bijna dagelijks getuige van via de kranten, foto’s en tv beelden. Ze spelen tussen de puinhopen. Ze overleven en leven verder, of sterven en leven niet verder. Hoe ze opgroeien weten wij niet. De oorlogskinderen die in ons leven voorbijflitsen via de media, zullen wij nooit leren kennen en misschien willen wij hen ook niet echt leren kennen. Laat oorlog alsjeblieft ver van ons af blijven.” Ja inderdaad, al jaren lang zien wij op tv beelden, hoe kinderen en moeders worden vermoord. Nog erger in Afrika door de oorlog van verschillende stammen worden vrouwen verkracht en raken zwanger en zo worden er honderden kinderen geboren door verkrachting. En niet te vergeten de kindsoldaten, de kinderen die vanaf 6 a 7 jaar oud al leren hoe ze met automatische geweren moeten omgaan en hoe ze anderen neer moeten schieten.

Maar er zijn veel meer kinderslachtoffers in landen van bezette gebieden zoals bijvoorbeeld in de Koerdische gebieden. Misschien voor internationale politiek en voor media niet interessant genoeg om deze misdaden tegen kinderen onder de aandacht te brengen. Namelijk de staatsterreur van Turkse politie en Turkse militairen, Iraanse en Syrische politie hoe ze optreden tegen Koerden waaronder onder andere kinderen. Iran komt weleens in het nieuws over haar kernenergie activiteiten of van het ophangen van een homosexuele. Maar er komen nauwelijks berichten over het Iraanse regiem hoe het optreed tegen Koerden. Er worden Koerdische dorpen plat gebombardeerd, ook in Syrië en Turkije.

Deze drie landen voeren collectief aanvallen tegen Koerden. In Turkije treedt de politie heel hard op tegen de kinderen die weleens stenen gooien naar politieauto’s, deze worden met geweld bestreden en worden gevangen genomen en soms ook vermoord. Je ziet op Koerdische Tv beelden hoe politie met traangas optreed tegen stenen gooiende kinderen. Je ziet ook hoe de politie in groepsverband een kind in elkaar slaan en schoppen. Of hoe een kind bij een moeder wordt weggerukt en mee wordt genomen. In juni van dit jaar heeft onze krant Newaja Jin  enkele cijfers gepubliceerd van mensenrechtenorganisatie over politiegeweld tegen Koerdische kinderen. Enkele gegevens van deze cijfers zijn: In 2010 werden 286 kinderen opgepakt en waarvan er 95 daadwerkelijk zijn veroordeeld. In de eerste 4 maanden van 2011 zijn er 352 kinderen opgepakt, waarvan er 116 zijn veroordeeld. En weer volgens gegevens van mensenrechtenorganisatie:

Tussen 1989 en 2010 zijn er 428 kinderen vermoord door de Turkse politie en militairen. Hiervoor zijn geen politiemensen of militairen opgepakt en veroordeeld. Een paar uitspraken van  dezelfde rapportage met mensenrechtenorganisatie, zegt voorzitter Reyhan Yalcindag het volgende :  “Sinds 30 jaar worden kinderen dagelijks geconfronteerd met een geweer voor  hun gezicht. Wat betekent dat voor hun Psychische toestand. Op 9 oktober 2009 is in de Koerdische stad  Cizre, Mehmet Uytun, 18 maanden oud kind die op schoot van zijn moeder borstvoeding aan het krijgen was op het balkon van hen huis door een politi kogel dood geschoten, nog vele anderen waarvan hun dorp wordt verwoest en in brand gestoken, of hun vader wordt vermoord of gevangen genomen of hun moeder wordt door politie en militairen verkracht. Wat zullen ze denken, hoe worden ze volwassen, wat zijn hun dromen” aldus Reyhan Yalcindag.

Kinderarbeid

Augustus 2011 onze krant Newaja Jin heeft rapport van ILO gepubliceerd. In dit rapport worden schrikbarende cijfers van kinderarbeid vermeld. Tevens heeft ILO geroepen voor een snel actieplan voor deze onmenselijke toestand van kinderen. Het rapport werd gepubliceerd in juni ten behoeve van 12 juni, wereldkinderdag. Volgens ILO, zijn er 215 miljoen kinderen op jaarbasis onder de 18 jaar wereldwijd aan het werken, waarvan er 115 miljoen onder zeer zware werkomstandigheden aan het werk zijn. Ze werken o.a. in de landbouw, bouwbedrijven en mijnwerkzaamheden. Directeur van ILO, Juan Somavia, roept regeringen, vakbonden en werkgevers samen te gaan werken om dit te veranderen. Opmerkelijk is dat de kinderarbeid niet alleen gebeurt in derde wereldlanden,  maar ook in Europa en in Amerika, enkele cijfers hiervan: 120 000 Kinderen onder de 15 jaar werken in de VS, in Spanje 200.000, in Italië 400.000 en in Engeland 2 miljoen. Te samen werken er dus meer dan 2.500.000 kinderen in europa en Amerika.

De VN heeft in 2006 een nota gepubliceerd waarin wordt vermeld, dat er wordt gestreven naar betere werkomstandigheden voor kinderen in 2016 en dat kinderarbeid tegen te gaan. ILO heeft ook in zijn rapport naar voren gebracht dat omdat werktijden veel langer zijn dan normaal, dat er veel meer bedrijfsongevallen onder kinderen voorkomen dan onder volwassenen. En dan hebben we het nog niet eens over de miljoenen kinderen die sexueel misbruikt zijn of worden gedwongen tot prostitutie.

(On) veilige hoeksteen van de samenleving : Het gezin

Carolien Roodvoets heeft in 2006 haar vijfde boek geschreven met de titel “niemandskinderen”. Zij zelf is gezins,- en relatie therapeute, sexuoloog en individuele psychotherapeute. In haar boek heeft  ze merendeels van haar praktijkervaringen en cases geïllustreerd, verteld ons dat kinderen die opgroeien in het gezin niet altijd veilig zijn. Zij beschrijft in haar boek dat de meeste kinderen niet door vreemden getraumatiseerd worden, maar door hun eigen bloedverwanten. Ze beschrijft dat op een paar excessen na, waren kinderen veilig bij hun ouders, geloofden wij. Maar dat blijkt een misopvatting geweest te zijn. En dat in het leven tussen kinderen en ouders er regelmatig dingen gebeuren die erger zijn dan in de vreselijkste sprookjes. Zij verteld dat in de jaren zestig, toen onder invloed van de tweede feministische golf, voor het eerst talloze incest slachtoffers naar buiten durfde te komen met hun verhalen over sexueel misbruik. Zij zegt dat als kinderen traumatische gebeurtenissen niet oppakken en verwerken dan dragen ze het hun hele leven met zich mee. Zij geeft ook definitie van trauma, zij beschrijft “wanneer Marietje ziet dat haar poes onder een auto komt en ze wordt daarna liefdevol door haar ouders opgevangen, dan hoeft deze nare ervaring niet perse een traumatische ervaring te zijn. De gebeurtenis moet natuurlijk wel worden verwerkt waarbij de ouders een belangrijke rol spelen. Maar als Marietje ziet dat haar vader de poes doodschopt, dan is dit wel degelijk een traumatische ervaring. Het kind heeft door toedoen van vader geen poes meer, maar nog veel erger… ook geen liefdevolle vader meer! En wanneer moeder dan ook nog eens niet ingrijpt, staat het kind dus alleen en is het machteloos overgeleverd aan de agressie en passiviteit van ouders “aldus Carolien Roodvoets.

Trauma

Zij beschrijft uitgebreid over effecten van traumatische ervaringen van kinderen en de betekenis hiervan. De kinderen die sexueel, psychisch en lichamelijk geweld meemaken, krijgen op latere leeftijd merendeels last van posttraumatische stressstoornis. Zij beschrijft dat posttraumatische stressstoornis ontstaat wanneer de afweermechanismen om wat voor reden ook tekortschieten. De vreselijke gebeurtenissen dringen tot het bewustzijn door en veroorzaken een gigantische angst zoals:

Sterke herinneringen aan of herbeleven van de gebeurtenissen

Heftige psychische en lichamelijke reacties bij blootstelling aan iets dat aan de gebeurtenis herinnerd

Gevoelens van onthechting of vervreemding van anderen, beperkt kunnen voelen en of uiten van gevoelens etc.

Naast posttraumatische stressstoornis kunnen kinderen in hun socialisatie opgroeien, waarbij psychisch en lichamelijk geweld dagelijks voorkomt, kinderen kunnen zich dan identificeren en gedrag eigen maken. Psychiater Dr. Isik Iscanli vertelde tijdens een van haar lezingen dat merendeels kinderen die opgroeien in een gezin waar veel geweld voorkomt, vaak later dit gedrag ook zelf eigen maken. Bv een jonge jongen die in zijn jeugd heeft gezien dat vader geweld gebruikte, dan kan hij dit zelf ook later toepassen of een meisje heeft in haar jeugd gezien dat haar moeder wordt geslagen, dan kan zij dit gedrag snel accepteren als het haar overkomt. Met deze bevindingen van deskundigen zien wij dan ook dat het opgroeien in gezinsverband ook niet altijd veiligheid biedt voor kinderen.

Tenslotte

Onze kinderen zijn wereldwijd niet veilig op onze aarde en wat doen wij hieraan. Waar zijn de humanisten, intellectuelen, mensenrechtenactivisten en individuen. Moeten wij met zijn allen onze ogen dicht doen en schouders ophalen en zeggen:  “Tja, wat kunnen wij doen, het is nu eenmaal zo.” Terwijl wij onze kinderen zo lief hebben, onze toekomst, onze hoop, onze kroost! En wij doen er alles aan om hen te beschermen …of niet?

Natuurlijk zijn er organisaties, instituten, journalisten en mensenrechtenactivisten die signaleren dat er problemen met kinderen wereldwijd zijn., maar is dat genoeg? Als dat genoeg zou zijn, waarom gebeurt dit dan nog steeds op zo een grote schaal. Komt dit door het kapitalistische systeem, die door mannen wordt beheerst?

Zo lang het kapitalistische systeem voortzet, en wij onze schouders blijven ophalen, zullen de kinderen de grootste slachtoffers zijn van dit systeem. Anders is het een druppel op de gloeiende plaat, wat nooit genoeg zal zijn.

Muazzez Kaya

Tegen de mannelijke systemen die tot instellingen zijn ingesteld, wordt er al duizenden jaren strijd geleverd tegen de wetten en uitbuiting traditie. De vormen van de strijd op een communautair niveau als op individuele vlakte georganiseerd door de geschiedenis heen. Gebaseerd op het geweld zelfs als een dominante stelsel die genadeloos alle wegen van geweld gebruikt tegen de sociale vragen van de gemeenschap. Onder het motto, de mechanisme van de heilige staat te beschermen worden de moorden tegen de volkeren, religiën, vrouwen niet gestopt. De aanvallen tegen de gemeenschap die hun vragen ten horen brengen, worden op de zelfde wijze uitgevoerd en heeft zich ontwikkeld als een traditie die in elke sociale strijd plaats vindt. Wat vanzelf sprekend is dat er hier tegen de macht van de staat de macht van revolutie zich heeft ontwikkeld. Dus dit soort machtsstrijd worstelt vaak als perspectief om te reageren. Die gene die geen perspectief hebben om te reageren, maar die voornamelijk veranderingen willen op wetten en staat, zo worden acties plaatsgevonden zonder geweld. Dit soort acties hebben in de geschiedenis plaats gevonden. Hier zijn de acties van dit soort ‘burgerlijke ongehoorzaamheid als de actie. Democratische rechtsorde, erken het recht van individueel om zich zelf te verdediging en beschermen. Benadeelde individuen, via de juridische weg volgt om het probleem op te lossen als dat mis lukt dan heeft het recht om zich op een passieve manier te verdedigen als het type van burgerlijke ongehoorzaamheid, om de aandacht van de overheid en de publieke aandacht te trekken.

Wat is burgerlijke ongehoorzaamheid?

Het is per definitie tegen de wet te zijn. Je kunt het beste als volgende beschrijven: Niet voldoen aan de behoeften van het individu of de samenleving, wetten en regeringen die de ongelijkheid tussen individuen en de samenleving creëert. Burgerlijke ongehoorzaamheid draagt op hetzelfde moment het karakter van wettige zelfverdediging. Het begint in vorm van individuele houding maar in loop van de tijd laat het een vorm een maatschappelijke karakter zien. Burgerlijke ongehoorzaamheid, zelf omschrijft als een burger of burgers die binnen de wet toegepaste beleid hun mening en bezorgdheid binnen de wettelijke kader ten horen brengen. Op een manier die in universele literatuur plaats vindt, op een stille manier, zonder geweld, vrijheid van denken, vrijheid van meningsuiting al deze worden verenigd onder organisatie van vrijheid. Rousseau, het kracht van de communautaire verdrag is sterke recht, als gehoorzaamheid niet als een plicht wordt gezien,wordt nooit zo sterk als je niet dominant bent. (Rousseau, 1997:6).

Het recht op verzet, burgerlijke ongehoorzaamheid, is een belangrijke rol bij het identificeren en begrijpen van een concept en actie. Weerstand is volgens Freeman, een recht van verdediging die zich ontwikkeld tijdens de onderdrukkingen van zowel fysiek als psychologische (Freeman, 1999:109). Het recht om zich te verdedigen tegen vervolgingen en onderdrukkingen, is voor het eerst officieel en openbaar gemaakt door de Amerikaanse onafhankelijk delegatie op 4 juli 1776. Het recht om zich te verdedigen komt het meest voor in de teksten van de Franse Revolutie. De twee belangrijkste vormen van verzet tegen onderdrukking is als volgt, passieve weerstand en actief verzet. De passieve manier is om zonder elke vorm van geweld zich tegen de onderdrukkingen te verzetten en het actieve manier is Kracht en geweld, indien nodig, neem de expressie van actief verzet, rebellie of revolutie toe.

De volgende voorbeelden van burgerlijke ongehoorzaamheid vonden plaats in de geschiedenis.

De studies (tussen de jaren 469-399 voor Christus) geven aan dat de Griekse filosoof Sokrates die in Athene leefde, omdat hij cursussen gaf over gedachten die tegenovergestelde waren dan de systeem zelf. Onder de motto “ken je zelf” (Self know) kreeg hij de doodstraf. Sokrates gaf aan wat hij allemaal heeft gedaan zijn recht is in kader van vrij denken en dat zo gezien moet worden. Verdediging van Vrijheid van denken is toen als eerste actie van  burgerlijke ongehoorzaamheid de geschiedenis ingegaan.

Concept van burgerlijke ongehoorzaamheid is voor de eerste keer door de Amerikaanse filosoof en dichter Henri D. Thoreau in 1849 beschreven in een tekst tegen de staat. Uitgang van de rechterlijke artikel van het concept van burgerlijke ongehoorzaamheid, terwijl het formaat van deze actie, in de geschiedenis van de mensheid bekritiseerd  altijd de meest kritische punten. Door de geschiedenis heen verandert het altijd maar uiteindelijk is het altijd tegen de wet en later krijgt het een heldere vorm van actie. Thoreau, ongeacht het inkomen laat iedereen het zelfde bedrag belasting betalen, bekend onder de gemeenschap als levensonderhoud “Poll Tax” weigert hij te betalen. Zijn verzet tegen de politie die belasting wil innen bij hem. Om zijn belasting niet te betalen is een “principe probleem” want hij wil het werk van een slaven staat niet vergemakkelijken. De politieman vertelde dat hij de wet moest naleven, antwoordde Thoreau ” als het je niet bevalt neem dan ontslag”. Hiervoor werd hij later een tijd opgesloten in een gevangenis. Hij beschreef deze gebeurtenis in zijn populaire verhandeling Civil Disobedience (“Burgerlijke Ongehoorzaamheid”).

burgerlijke ongehoorzaamheid tijdens nationale bevrijdingsstrijd.

Handelingen van actie van burgerlijke ongehoorzaamheid stijl is vaak toegepast in de nationale bevrijdingsstrijd. 20. eeuw, massale burgerlijke ongehoorzaamheid, werd de mars van de legendarische leider van India, Mahatma Gandhi. Mahatma Gandhi, India duizend jaar van de oorspronkelijke cultuur en manier van leven tegen het “modernisme” en koloniale activiteiten van de Britse regering heeft Ghandi stakingen, georganiseerde wandelingen, boycots, hongerstakingen, hongerstakingen die tot de dood leiden, brief en telegram campagnes heeft voor de onafhankelijkheid van India en Pakistan gezorgd.

De lange mars van Zapatisten (Het Zapatistisch Nationaal Bevrijdingsleger) en het Afrikaans nationaal congres, de gevoerde campagne die gevoerd is onder de motto “Laat Mandela Vrij!” en die leid tot Staatshoofd is als burgerlijke ongehoorzaamheid de geschiedenis ingegaan.

Een andere volk die vrijheidsstrijd leverde was de volk van Tibet. “Culturele genocide”, die werd uitgevoerd door China onder de Tibetanen. De strijd die werd gestreden door de geestelijk leider van Tibet Dalai Lama werd bekroond met de status van autonomie voor Tibet als gevolg van resistentie. Door de politieke weg die Lama volgde voor de Tibetaanse vrijheid werd hij genomineerd voor de Nobel prijs voor vrede.

De strijd die in de Verenigde Staten werd gestreden tegen de discriminatie van rassen en religieuzen, werd uitgevoerd in verschillende burgerlijke ongehoorzaamheid acties. De Amerikaanse zwarte Rosa Parks is een van de grootste persoon die dit soorten acties leiden. 1950 werd er in Amerika verplicht om een blanke voorrang te geven om in de bus te zitten, Parks voerde de actie ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’  door geen voorrang te geven aan een blanke en werd gearresteerd. Na de actie van Parks, begon toen onder leiding van de zwarte leider Martin Luther King, Jr op 1 december 1955, ‘Montgomery Bus Boycotte’. Na dat de zwarten 382 dagen de  bus hadden  geboycot, werd King’s huis gebombardeerd en King werd gearresteerd. De protesten die King organiseerde om de stemrecht van de zwarten, eindigen van discriminatie, rechten van werknemers en andere fundamentele rechten.

Al deze rechten zijn in 1964 in Erlangen Rights Act (Civil Rights Act van 1964) die zich in 1965 met de wet van stemrecht (Stemmen Rights Act van 1965) werd een onderdeel van de Amerikaanse wet.

Burgerlijke ongehoorzaamheid in Turkije.

De eerste actie genaamd ‘Burgerlijke ongehoorzaamheid’ in Turkije was de leraren actie die door de vakbond van leraren in 1969 gevoerd. De dorpsbewoners van het dorp Bergama die actie voerden tegen de goudzoekers, arbeiders acties,studenten acties, studenten die werden geweigerd op universiteiten om dat ze hoofddoeken droegen, al deze behoren tot ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’ acties.

Burgerlijke ongehoorzaamheid acties in Koerdistan.

De dertig jaar durende vrijheidsstrijd van de Koerdische volk heeft zowel gewapende strijd als burgerlijke ongehoorzaamheid strijd geleverd. Om de algemene rechten van de Koerdische volk in de grondwet beveilig te stellen zijn de acties die door de Koerdische volk gevoerd werden,door de regering troepen blootgesteld aan geweld en moorden. Sinds Newroz in 1992 zijn alle protesten met massamoorden geëindigd.  Echter, ondanks alle druk op de Koerden.nemen iedere jaar burgerlijke ongehoorzaamheid acties op een massa-niveau toe.

De acties van de zaterdag moeders  groep die de vermiste kinderen, de jongeren die gewetensbezwaarden hebben tegen militaire dienst om niet te gaan, de Koerden voeren campagne om onderwijs in hun moedertaal, “meneer Ocalan is mijn politieke wil”, de leden van de BDP partij die ” Meneer Abdullah Ocalan” zeggen en zich zelf aangeven bij de autoriteiten. Onder leiding van jongeren gestarte actie “levende schilden”. De democratische oplossing demonstratie tegen de operaties van de leger tussen Cudi en Gabar. Vrouwen voor vrede initiatief zijn in Diyarbakir en Ankara onder de motto “We hebben iets te zeggen en we hebben de macht voor oplossing” bijeengekomen en hebben besloten om tegen elke vorm van seksistische beleid en oorlog samen te werken. Zijn ze onder de motto  “vrede op punt nul’ in Hakkari demonstratie begonnen en deze zijn burgerlijke ongehoorzaamheid acties. Nogmaals, de Vrede Moeders Initiatief acties die de gebouwen van de AKP, PRP bezetten, om in hun  moedertaal onderwijs te krijgen hebben ze de scholen geboycot. De referendum die voor de grondwet werd gehouden is ook geboycot. Al deze acties hebben de Turkse politieke agenda bepaald. Ten slotte heeft de DTK en de BDP “moedertaal onderwijs”, “militaire en politieke activiteiten te stoppen,” de vrijlating van politieke gevangenen “,” tien procent daling van de verkiezingen” en het besluit tot handelen van burgerlijke ongehoorzaamheid acties.

De acties van de vrouwen zijn burgerlijke ongehoorzaamheid acties.

Vormen van burgerlijke ongehoorzaamheid, politieke actie, eklojik, sociale en ga zo maar door. Ook de verscheidenheid onderzoeken die gedaan zijn, erkennen geen van alle de door vrouwen gevoerde acties tegen de seksistische politiek als burgerlijke ongehoorzaamheid. Echter, de democratische systeem op basis van de acties op de ontwikkeling van de kern mentaliteit draagt de betekenis van de strijd. Door de geschiedenis heen, hebben de vrouwen tegen de wetten van de traditionele mannelijke mentaliteit gestreden, als een methode van strijden hebben de vrouwen in de vorm van burgerlijke ongehoorzaamheid gestreden. Blijkbaar, zijn alle strijden van de vrouwen tegen de  traditionele mannelijke mentaliteit niet als burgerlijke ongehoorzaamheid geïdentificeerd. Echter, de weerstand van 8 maart is het recht om te kiezen en gekozen te worden, werken en verdienen. De acties die tegen de beleid worden gevoerd, kortom de acties tegen de seksistische politiek zouden als burgerlijke ongehoorzaamheid geïdentificeerd worden. Al duizenden jaren leveren de vrouwen strijd tegen de mannelijke gedomineerde systeem en hebben grootte offers gebracht. Op de eerste plaats in Europa en in West Europa hebben de vrouwen de hun krachten gebundeld om de democratie te bevorderen.

Zowel op de politieke en als social vlakte hebben de burgerlijke ongehoorzaamheid acties door de geschiedenis heen zijn kracht laten zien. De burgerlijke ongehoorzaamheid laat zich weer zien in de geschiedenis en deze keer door de Koerdische volk en vrouwen.

Hacer Altunsoy